Thursday, May 2, 2013

Μερικές εξελίξεις "στα γρήγορα"

Πριν δούμε μερικά ακόμα διεθνή νέα, μία μικρή ιστοριούλα που μου συνέβη σήμερα:

Με ρώτησε λοιπόν κάποιος αριστερός, ξέρετε, από αυτούς "του κιλού" που έχουν κατακλύσει την πιάτσα [μιας και η σημερινή αριστερά πιστεύει περισσότερο στην ποσότητα παρά στην ποιότητα (με αποτέλεσμα να μην έχει τίποτα από τα δύο)]. Η ερώτηση που μου έκανε ήταν "γιατί θεωρώ τόσο πολύτιμο το χρυσό;"στα πλαίσια έστω του σημερινού συστήματος.

Του απάντησα με μια δική μου ερώτηση προς αυτόν: Του είπα "εσύ γιατί θεωρείς τόσο πολύτιμα τα νομίσματα που εκδίδουν σήμερα ένα σωρό υπερχρεωμένα κράτη;"

Χαμογέλασε, το σκέφτηκε λίγο, δεν είπε τίποτα, και τελικά με αποχαιρέτησε. Η δυσκολία της σημερινής αριστεράς να ξεχωρίσει τον πραγματικό πλούτο (χρυσός) από μια υπόσχεση πλούτου (νόμισμα), που μάλιστα προέρχεται από...καταχρεωμένους ιμπεριαλιστές, είναι πραγματικά "αξιοθαύμαστη".

Αν (όταν) οι ιμπεριαλιστές ΔΕΝ τηρήσουν τις υποσχέσεις τους, τότε -και μόνο τότε- η αριστερά θα ασχοληθεί με το θέμα. Κατόπιν εορτής δηλαδή, όπως πάντα στη σημερινή εποχή...Ως τότε, εμείς συνεχίζουμε, για να βάλουμε καλύτερες βάσεις για το μέλλον από αυτές που υπάρχουν σήμερα.


- Πρόσφατα είχαμε κάνει μια ανάλυση για την Κίνα, και ανάμεσα στα άλλα είχαμε πει ότι η Κίνα χρειάζεται λίγο χρόνο για να δημιουργήσει μια "μεσαία τάξη" στο εσωτερικό της, αυξάνοντας τους μισθούς, και αλλάζοντας την "οικονομική της δομή", ώστε να υπάρχουν πλέον και "υπηρεσίες" πέρα από την "κλασσική" βιομηχανία. Εδώ λοιπόν έχουμε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο από τη Wall Street Journal, που παρουσιάζει τα νεότερα για το θέμα.

- Και μιας και είπαμε για Κίνα, δείτε εδώ την ζήτηση-ρεκόρ που παρουσιάζει στη χώρα αυτή ο χρυσός ανάμεσα στους "απλούς ανθρώπους" (τουλάχιστον σε αυτούς που έχουν λίγα χρήματα παραπάνω για να αποταμιεύσουν).

- Την ίδια ώρα, έχουμε και τα πρώτα λουκέτα σε ορυχεία χρυσού - έχουμε ξαναπεί ότι αυτός ο κλάδος δε θα τα πάει καλά και έχουμε εξηγήσει το γιατί, να μην τα ξαναλέμε.

- Η Αγγλία ετοιμάζεται για νέες, ακόμα μεγαλύτερες αυξήσεις στην τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος έως και 25%, διότι, όπως λέει και σχετικό άρθρο της Telegraph, είναι πολύ κοστοβόρο να φεύγεις από το πετρέλαιο/φυσικό αέριο/κάρβουνο, και να πηγαίνεις σσε πυρηνικά και πράσινη ενέργεια (η πυρηνική ενέργεια είναι αποδοτική, αλλά χρειάζεται πολλά λεφτά ως αρχική επένδυση, χώρια τα ρίσκα που έχει σε περίπτωση ατυχήματος, ενώ η πράσινη ενέργεια δεν αποδίδει, και πληρώνεις πολλά λεφτά για να την επιδοτήσεις).

- Η Σλοβενία μπαίνει σιγά-σιγά "στο μάτι του κυκλώνα", καθώς η χώρα αυτή έχει διογκωμένο τραπεζικό τομέα σε στιλ Κύπρου, και είναι μικρή και απόμερη, άρα είναι στόχος (σε στιλ Κύπρου).

- Πριν καναδυό μέρες είδαμε άρθρο για το πως οι μεγάλοι επενδυτικοί οίκοι επενδύουν πολλά λεφτά στο να προσλαμβάνουν προγραμματιστές, όχι για να κάνουν παραγωγική έρευνα-παραγωγή, αλλά για να γράφουν προγράμματα για γρήγορες χρηματιστηριακές συναλλαγές μέσω υπολογιστών. Τώρα πάμε ένα ακόμα βήμα παραπέρα, με επενδύσεις σε δίκτυα υπολογιστών με lazer αντί για δίκτυα με οπτικές ίνες στα χρηματιστήρια, προκειμένου να γίνονται ακόμα πιο γρήγορα οι συναλλαγές.

- Μια ενδιαφέρουσα "επένδυση", τουλάχιστον στη θεωρία, από τη Βραζιλία, που αναπτύσσεται (με τον γνωστό καπιταλιστικό τρόπο βέβαια, δηλαδή με τεράστιες ανισότητες). Η Βραζιλία λοιπόν ανακοίνωσε ότι θα επενδύσει μέρος των κερδών της από τα πετρέλαια στην εκπαίδευση, ώστε το εργατικό δυναμικό της χώρας να γίνει πιο εξειδικευμένο, αλλιώς οι ανειδίκευτοι εργάτες τα επόμενα χρόνια όχι απλά θα μείνουν φτωχοί, αλλά θα γίνουν ακόμα φτωχότεροι και πιο άνεργοι, λόγω και της τεχνολογικής εξέλιξης. Όχι ότι αν εκπαιδευτούν θα λυθούν όλα τα προβλήματα μέσω της εκπαίδευσης σε κάποιο πανεπιστήμιο (αν ήταν έτσι, τότε η Δύση θα έπρεπε να "πετάει" από πλευράς ανάπτυξης αλλά δεν), αλλά πάντως υπάρχει προφανώς μεγάλη διαφορά ανάμεσα σε μια προσέγγιση του στιλ "επενδύω λεφτά και πόρους για να εκπαιδεύσω τη νέα γενιά εργατών προσδοκώντας σε ανάπτυξη στο μέλλον", και σε μια προσέγγιση όπως πχ αυτή της Ελλάδας, που χειροτερεύει την ήδη άθλια εκπαίδευση που παρέχει, καταδικάζοντας την επόμενη γενιά εργατών.