Friday, August 23, 2013

Η μιντιακή προπαγάνδα του ΝΑΤΟ προετοιμάζει επέμβαση στη Συρία - η Γερμανία όμως λέει ΟΧΙ

Για τη Συρία έχουμε ξαναγράψει, με το ΝΑΤΟ να θέλει να επέμβει, και τη Ρωσία να μην το επιτρέπει, μιας και η Συρία έχει τη μοναδική βάση της Ρωσίας στη Μεσόγειο, θα έχει αγωγούς να περνάνε από το έδαφος της στο άμεσο μέλλον, είναι δίπλα στο Ιράν, και -πλέον- έχει πιθανότατα πετρέλαιο στη θαλάσσια περιοχή της Μεσογείου που της ανήκει (πρόκειται για το ίδιο κοίτασμα με αυτό της Κύπρου και του Ισραήλ).

Η Αμερική δύσκολα θα εμπλακεί σε ακόμα μία μεγάλη εκστρατεία, ειδικά όταν η Ρωσία-Κίνα πλέον αποτελούν σοβαρό αντίπαλο, και παράλληλα η αμερικανική στρατιωτική μηχανή έχει "βαλτώσει" σε Ιράκ-Αφγανιστάν και δεν αντέχει ένα τρίτο μεγάλο "μέτωπο". Γι' αυτό άλλωστε και δε μπουκάρει και στο Ιράν, και του επιτίθεται μέσω κυρώσεων-εμπάργκο.

Παρόλα αυτά, η Αμερική βάζει τους συμμάχους της στο ΝΑΤΟ να επιτεθούν αυτοί για λογαριασμό της, όπως έγινε και στη Λιβύη. Ή τουλάχιστον αυτό θα ήθελε να κάνει, αρκεί να καταφέρει να κάμψει τις αντιρρήσεις της Ρωσίας-Κίνας, προσφέροντας της κάποια ανταλλάγματα (ποιος ξέρει τι).

Το Μάιο, η μιντιακή προπαγάνδα του ΝΑΤΟ δέχθηκε ένα μεγάλο πλήγμα, καθώς η επιτροπή του ΟΗΕ στην περιοχή ανέφερε ότι αυτός που χρησιμοποιεί χημικά όπλα μαζικής καταστροφής στη Συρία ΔΕΝ είναι η κυβέρνηση του Ασάντ (που στηρίζει η Ρωσία), αλλά...οι αντάρτες! (που στηρίζουν οι ΗΠΑ).

Από εκείνη τη στιγμή και μετά, τα δυτικά ΜΜΕ δεν ανέφεραν τίποτα για το θέμα, κουκουλώνοντας το, και παράλληλα άρχισαν την προπαγάνδα ότι "ο Ασάντ είναι αυτός που έχει χημικά όπλα" (κάτι το οποίο δεν το αποκλείω - κάθε άλλο. Αλλά όσο πιθανό είναι να έχει ο Ρωσόφιλος Ασάντ χημικά όπλα, άλλο τόσο πιθανό είναι να έχουν και οι αμερικανοκίνητοι αντάρτες, με το λαό να βρίσκεται στη μέση και να θερίζεται, όπως γίνεται πάντα όταν ο λαός δεν παίρνει την κατάσταση στα χέρια του και κυβερνάται από άλλους).

Σήμερα, ο Ομπάμα βγήκε και δήλωσε "πολύ ανήσυχος για τα χημικά όπλα του Ασάντ" (αντίθετα, όταν ο ΟΗΕ βγήκε και είπε ότι οι αντάρτες είναι αυτοί που έχουν χημικά όπλα, ο Ομπάμα δεν ανησύχησε και πολύ, ή μάλλον ανησύχησε ότι η προπαγάνδα του καταρρέει).

Όπως αναμενόταν, η Ρωσία (και η Κίνα) απάντησαν ζητώντας να "γίνουν έρευνες από τον ΟΗΕ", ενώ ο Ομπάμα κάλεσε τη "διεθνή κοινότητα" (δηλαδή τους ιμπεριαλιστές-μέλη του ΝΑΤΟ) να αναλάβουν δράση:

Με το αίτημα του ΟΗΕ για άμεση έρευνα επί των καταγγελιών για επίθεση με χημικά όπλα στη Συρία συντάσσεται η Ρωσία­ καλεί το καθεστώς Άσαντ να συνεργαστεί με την αποστολή επιθεωρητών, ζητώντας παράλληλα να διασφαλίσει η αντιπολίτευση την ασφαλή πρόσβαση των εμπειρογνώμων στις περιοχές της επίθεσης. Την ίδια στιγμή, η Κίνα διαμηνύει ότι ουδείς πρέπει να προδικάσει το αποτέλεσμα της έρευνας.
Η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής πιέζει τα Ηνωμένα Έθνη να αναλάβουν «άμεση, καλύτερη δράση» στη Συρία και κάλεσε την κυβέρνηση της χώρας αυτής να επιτρέψει την επιθεώρηση του χώρου όπου καταγγέλθηκε η χρήση χημικών όπλων, δήλωσε ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα.

«Βρισκόμαστε ήδη σε επικοινωνία με ολόκληρη την διεθνή κοινότητα», δήλωσε ο Ομπάμα στο αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο CNN. «Δεν αναμένουμε τη συνεργασία (της Δαμασκού) με δεδομένο το ιστορικό» της, πρόσθεσε ο Αμερικανός πρόεδρος.

Ο Ομπάμα πάντως απέρριψε την ιδέα ότι οι ΗΠΑ «μπορούν με κάποιον τρόπο να επιλύσουν» την περίπλοκη κατάσταση στη Συρία, αποκαλώντας την ιδέα αυτή «μεγαλοποιημένη».

Επισήμανε ακόμη ότι οι ΗΠΑ παραμένουν αναμεμιγμένες σε έναν πόλεμο στο Αφγανιστάν και ότι υπάρχουν κόστη σε ανθρώπινες ζωές σε κάθε ανάμιξη του Αμερικανικού στρατού.

Στην ίδια συνέντευξη, ο πρόεδρος των ΗΠΑ χαρακτήρισε τις καταγγελίες περί χρήσης χημικών όπλων στη Συρία ένα «σημαντικό γεγονός» και πρόσθεσε ότι δεν υπάρχει αμφιβολία πως προκαλεί ανησυχία το ενδεχόμενο χημικά όπλα να χρησιμοποιήθηκαν σε μεγάλη κλίμακα.

Ερωτηθείς σχετικά με την «κόκκινη γραμμή» για την οποία είχε κάνει λόγο στο παρελθόν, ο πρόεδρος των ΗΠΑ είπε ότι οι τελευταίες εξελίξεις στη Συρία πρέπει να εξεταστούν από την κυβέρνησή του.
Τέλος πάντων, όλα αυτά δεν είναι και τόσο απροσδόκητα - αλλά αυτό που αξίζει να δούμε είναι η αντίδραση της Γερμανίας, η οποία αθόρυβα αλλά ξεκάθαρα πήρε θέση ΕΝΑΝΤΙΟΝ του ΝΑΤΟ, όπως κάνει πλέον σε συστηματική βάση (θυμηθείτε την άρνηση της Γερμανίας να συμμετέχει και στην επίθεση στη Λιβύη).

Πριν καλά-καλά λοιπόν προλάβουν οι περισσότεροι να καταλάβουν τι έγινε στη Συρία, η Γερμανία φροντίζει από τώρα να ξεκαθαρίσει ότι ΔΕΝ συντάσσεται με το ΝΑΤΟ αν τυχόν οι σύμμαχοι των ΗΠΑ αποφασίσουν να μπουκάρουν. Ιδού ένα σημερινό άρθρο του Spiegel για το θέμα:

Germany has urged caution in response to French calls for the use of force in Syria. Its stance is more than a mere aversion to military intervention, however. The country is quietly asserting itself and fleshing out its foreign policy.

Raising the ante in the confrontation with the Assad regime and its international supporters, French Foreign Minister Laurent Fabius this week called for the use of force in Syria. Across the Rhine Valley in Berlin, however, his German equivalent Guido Westerwelle urged caution: "Before speaking of consequences we must first have clarification."

The 50-year-old Elysée Treaty, the European Union, and the euro join France and Germany at the hip, and their national security interests are fused at every other point above and below by virtue of a shared 451 kilometer (289 mile) border. But they exhibit diverging strategic postures vis-à-vis North Africa and the Middle East. Germany has gone from foot-dragging -- abstaining from the Libya intervention in 2011 and equivocating in Mali in 2012 -- to putting its foot down against French involvement in Syria.

In successive interventions, the Sarkozy and Hollande administrations have courted the Arab public square and its revolutionary avant-garde. Germany, meanwhile, is much more comfortable with Color Revolutions or the noble resistance of protesters in Teheran or Taksim Square than with armed revolt. While France rides the bronco of Arab Awakening, Germany looks on aghast.
Η Γερμανία ΔΕΝ ενδιαφέρεται πλέον να στηρίξει το "στάτους κβο" -  δεν θέλει δηλαδή να στηρίξει την προσπάθεια των ΗΠΑ να ελέγξουν τη Μέση Ανατολή, και να διασφαλίσουν ότι όλα τα πετρέλαια που εξορύσσονται (ή/και μεταφέρονται μέσω αγωγών) πωλούνται αποκλειστικά σε δολάρια.

Γι' αυτό και η θέση της στις "φρέσκες" εκστρατείες του ΝΑΤΟ είναι ΕΝΑΝΤΙΟΝ των ΗΠΑ, με τη Γερμανία ουσιαστικά να τάσσεται υπέρ των φυσικών της συμμάχων στη νέα εποχή, δηλαδή της Ρωσίας (από την οποία παίρνει ενέργεια) και της Κίνας (με την οποία έχει μεγάλες εμπορικές σχέσεις πλέον, καθώς εκεί θα βρει τους καταναλωτές του μέλλοντος, για να αντικαταστήσουν τους Ευρωπαίους/Αμερικάνους καταναλωτές που φτώχυναν, και δε μπορούν πλέον να αγοράσουν τις γερμανικές εξαγωγές)