Thursday, October 31, 2013

"Σκληρή κριτική ΗΠΑ στη γερμανική οικονομική πολιτική" (χαχαχαχα)

Το σημερινό πρωτοσέλιδο της γερμανικής εφημερίδας Die Zeit: 1 εικόνα = 1000 λέξεις

Έχουμε δει ξανά και ξανά την απομάκρυνση της Γερμανίας από την Αμερική, καθώς τα συμφέροντα της βρίσκονται σε Ρωσία και Κίνα (η Ρωσία της δίνει ενέργεια, η Κίνα απορροφά της εξαγωγές της). Επιπλέον, η Γερμανία προωθεί το ευρώ ως παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα αντί του δολαρίου, με τη διακριτική -προς το παρόν- στήριξη Ρωσίας και Κίνας.

Στα πλαίσια λοιπόν της διαμάχης τους, η Αμερική βγήκε σήμερα και ζητά ουσιαστικά από τη Γερμανία...να σταματήσει να είναι τόσο ανταγωνιστική!

Για να το πούμε με απλά λόγια, είναι σα να βγαίνει μια ποδοσφαιρική ομάδα της Ισπανίας και να ζητά από τη Μπαρτσελόνα...να μην παίζει τόσο καλά, ώστε να μην κυριαρχεί και να μην σαρώνει τα πρωταθλήματα.

Σταμάτα να βάζεις γκολ ρε Μέσι, από εδώ και πέρα να ρίχνεις τη μπάλα στην εξέδρα αντί για τα δίχτυα

Ίσως βέβαια να ήταν καλύτερα αν υπήρχε μεγαλύτερος ανταγωνισμός στο πρωτάθλημα, αντί η Μπαρτσελόνα να μονοπωλεί τους τίτλους. Και επίσης η Μπαρτσελόνα ίσως να χρησιμοποιεί και αθέμιτες μεθόδους για να κερδίζει, αξιοποιώντας τη δύναμη και την ισχύ της (δε ξέρω για τη Μπαρτσελόνα, αλλά η Γερμανία σίγουρα το κάνει, παίζοντας "βρώμικα" όταν αυτό χρειάζεται και τη βοηθά).

Όμως, νομίζω ότι όλοι καταλαβαίνουμε ότι η ίδια η φύση του συστήματος εξωθεί την Μπαρτσελόνα να παίζει πάντα με σκοπό τη νίκη. Είναι σχεδόν κωμικό να ζητάει κάποια άλλη ομάδα από τη Μπαρτσελόνα να μην παίζει τόσο καλά, και σίγουρα είναι μάταιο (δεν πρόκειται ποτέ να πραγματοποιηθεί).

Ομοίως, είναι κωμικό και μάταιο να ζητάει κάποιος από τη Γερμανία να είναι πιο ανταγωνιστική απ' όλους. Σκοπός του κάθε ιμπεριαλιστή είναι η κυριαρχία, και η μεγιστοποίηση των κερδών του. Αυτό προφανώς μπορεί να το κάνει ρημάζοντας του εργάτες, και εξολοθρεύοντας τους ανταγωνιστές του, ώστε να κυριαρχήσει αυτός.

Η Γερμανία, όπως και η Κίνα, το καταφέρνουν αυτό σήμερα, μιας και όλος ο πλανήτης επιλέγει τα γερμανικά προϊόντα (λόγω ανώτερης ποιότητας), και τα κινέζικα προϊόντα (λόγω χαμηλότερης τιμής).

Γι' αυτό και οι χώρες αυτές έχουν εξαγωγές, και εμπορικά πλεονάσματα, σε αντίθεση με τους Αμερικάνους, που από εκεί που ήταν η μεγαλύτερη βιομηχανική δύναμη του κόσμου, τώρα έχουν συσσωρεύσει τεράστια χρέη και ελλείμματα (γι' αυτό άλλωστε και οι Αμερικάνοι δεν έχουν άλλη επιλογή από το να τυπώνουν δολάρια για να καλύψουν τις τρύπες των ισολογισμών τους, ενώ η Γερμανία έχει την επιλογή να ΜΗΝ τυπώνει ευρώ, και να βασιστεί στην βιομηχανική της βάση για να δημιουργήσει πλούτο, αντί να υπερπληθωρίσει το νόμισμα).

Για όποιον δεν είναι κομμουνιστής, και άρα -τελικά- υπερασπίζεται τον καπιταλισμό, θα πρέπει να πούμε το εξής: Στο σύστημα αυτό, μια χούφτα ιμπεριαλιστές κυριαρχούν τελικά στον κόσμο, και οι εργάτες υποφέρουν κάτω από το ζυγό τους, με αυτούς να μάχονται μεταξύ τους για την κυριαρχία (καμιά φορά και με στρατιωτικά μέσα - έχουν ήδη κάνει δύο παγκόσμιους πολέμους). Αν λοιπόν όντως σας αρέσει αυτό το σύστημα, και θέλετε τον καπιταλισμό, τότε το καλό που σας θέλω να είστε αρκετά ανταγωνιστικοί, αλλιώς η Μπαρτσελόνα θα σας σαρώσει, και δε θέλω μετά να βγαίνετε και να παραπονιέστε σαν τους Αμερικάνους, ζητώντας από την Μπαρτσελόνα να μην παίζει και τόσο καλά...

Σκληρή κριτική ΗΠΑ στη γερμανική οικονομική πολιτική
Επικρίνει την εξάρτηση του Βερολίνου από τις εξαγωγές (σ.σ. ενώ η εξάρτηση των ΗΠΑ από τις...εισαγωγές είναι καλύτερα - χαχαχαχα)

Σε ασυνήθιστα σκληρούς τόνους επικρίνει το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών την γερμανική οικονομική πολιτική, υποστηρίζοντας πως η γερμανική εξάρτηση σε ισχυρές εξαγωγές και σε χαμηλή εσωτερική ζήτηση ασκεί πιέσεις τόσο στην Ευρωζώνη όσο και στην παγκόσμια οικονομία.

Οι επικρίσεις δεν είναι νέες, αλλά στην τελευταία τακτική έκθεση (αγγλικά)του αμερικανικού υπουργείου «αναβαθμίζονται» σε ένα από τα βασικά σημεία της έκθεσης -μαζί με την κινεζική πολιτική για το ρενμίνμπι και τη νομισματική πολιτική της Ιαπωνίας.

Με τη σαφή διατύπωση των επικρίσεων που χρησιμοποιεί η έκθεση, η Ουάσινγκτον απομακρύνεται από τη γραμμή που πάγια κρατά έναντι του Βερολίνου για «ήπιες επισημάνσεις» σχετικά με το οικονομικό μοντέλο που ακολουθεί.

Οι αμερικανοί αξιωματούχοι κατά κανόνα απέφευγαν ανοικτές επικρίσεις στη γερμανική στάση για την εσωτερική ζήτηση και φρόντιζαν να κρατούν χαμηλούς τόνους όταν ρωτούνταν ποια συγκεκριμένα μέτρα θα μπορούσαν να ληφθούν για ενίσχυση της γερμανικής εσωτερικής ζήτησης.

Ήδη το πρωί της Πέμπτης, τα περισσότερα γερμανικά ΜΜΕ -ανάμεσά τους το Spiegel και η FAZ- επισημαίνουν πως η όξυνση των τόνων γίνεται σε «κακό τάιμινγκ», καθώς τις σχέσεις Ουάσινγκτον και Βερολίνου βαρύνει η υπόθεση των παρακολουθήσεων της NSA.

 Στην εξαμηνιαία έκθεσή του, το αμερικανικό υπουργείο αναφέρει ότι η Γερμανία «έχει διατηρήσει μεγάλο πλεόνασμα τρεχουσών συναλλαγών κατά τη διάρκεια της κρίσης στην Ευρωζώνη, και το 2012 το ονομαστικό πλεόνασμα τρεχουσών συναλλαγών της ήταν μεγαλύτερο από εκείνο της Κίνας».

[Στο διάγραμμα βλέπουμε τον "κατήφορο" των ΗΠΑ: Από την έναρξη της μεταπολεμικής περιόδου και μετά, ο παραγωγικός τομέας της οικονομίας διαρκώς συρρικνώνεται, ενώ αντίθετα φουσκώνει ο τομέας των "υπηρεσιών" (κάποιες εκ των οποίων είναι όντως χρήσιμες, αλλά οι περισσότερες είναι χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες, με τη Wall Street να διογκώνεται, και να λεηλατεί τον πλούτο των άλλων, αντί να παράγει πλούτο. Αυτό όμως οδηγεί νομοτελειακά στη σαπίλα...)]