"Κάποτε θα τα θυμόμαστε όλα αυτά και θα γελάμε"

Σήμερα ήταν μέρα απεργίας, αλλά πλέον κάτι έχει αλλάξει (όπως φάνηκε και από τη χαμηλή  και "χλιαρή" συμμετοχή):

Πλέον δεν υπάρχει η αίσθηση ότι μπορεί να κερδίσουμε κάτι, ούτε ότι υπάρχει (ή ότι μπορεί να υπάρξει στο άμεσο μέλλον) μια οργάνωση, ένα σχέδιο και ένα όραμα που να αξίζει να το κυνηγήσουμε. Άρα, δεν υπάρχει κίνητρο συμμετχοής στην απεργία.

Βέβαια, κάποιοι θα επικαλεστούν το "φιλότιμο" ως κίνητρο, θα καλέσουν τον κόσμο να "αγωνιστεί μέχρι τέλους", "να μην σκύψει το κεφάλι", κτλ.

Όλα αυτά είναι ωραία και απαραίτητα  - αλλά όποιος είναι με τον κομμουνισμό και όχι με την αποθέωση του "αυθόρμητου των μαζών", γνωρίζει πολύ καλά ότι πρέπει εκτός από "αγωνιστικό πάθος" να έχεις και οργάνωση, σχέδιο, όραμα, στρατηγική, και διάφορες άλλες τέτοιες αρετές, που μπορεί να μην είναι τόσο "φαντεζί", είναι όμως απαραίτητες για να εμπνεύσουν τον κόσμο, και να τον κάνουν να πιστέψει ότι όντως μπορεί να κερδίσει.

Όσο ένα μεγάλο κομμάτι της σημερινής αριστεράς βασίζεται σχεδόν αποκλειστικά στο πάθος, και δεν έχει να προσφέρει κανένα όραμα και σχέδιο-οργάνωση για να βαδίσουμε προς αυτό το όραμα, τα αποτελέσματα θα είναι πενιχρά. Ακόμα και αν υπάρχει περίσσιο πάθος, οι προσπάθειες θα καταλήγουν στην ήττα, με αποτέλεσμα ο κόσμος να μην βλέπει καν το λόγο να πολεμήσει.

Αυτά όμως θεωρώ ότι -πλέον- τα ξέρουν και τα καταλαβαίνουν (σχεδόν) όλοι, οπότε σε αυτή την ανάρτηση θα δούμε κάτι άλλο:

Πρόσφατα λοιπόν έτυχε να μιλήσω με ένα πολύ κοντινό μου πρόσωπο, που ξέρει τις απόψεις μου, άλλωστε με διαβάζει κιόλας εδώ και χρόνια.

Μου έλεγε λοιπόν ότι όλες αυτές οι αναλύσεις περί χρυσού, νομισμάτων, πετρελαίου, κτλ είναι ωραίες, και μαθαίνεις πολλά από αυτές, τόσο σε πρακτικό όσο και σε θεωρητικό επίπεδο, αλλά..."αργούν να υλοποιηθούν". Όπως σωστά μου έλεγε, "ώσπου να υπερπληθωριστεί το δολάριο, όπως λες εσύ, εμείς θα έχουμε εξοντωθεί".

Και πράγματι έχει δίκιο - πράγματι, πολλοί θα έχουν εξοντωθεί μέχρι τότε, και δεν αποκλείεται μέσα σε αυτούς να είμαι και εγώ, ή ακόμα και εσύ αγαπητέ αναγνώστη.

Ο υπερπληθωρισμός του δολαρίου θα γίνει στα πλαίσια του συστήματος της αγοράς, και θα αφορά και ένα "ξεκαθάρισμα λογαριασμών" ανάμεσα στους διάφορους μεγάλους ιμπεριαλιστές του πλανήτη (ΗΠΑ, Κίνα, Ρωσία, Γερμανία, πετρελαιάδες, Ιαπωνία, Αγγλία, κτλ). Δεν πρόκειται δηλαδή για κάτι που γίνεται για χατήρι του λαού.

Υπάρχει μια παλιά παροιμία στα αγγλικά, που λέει ότι “When two elephants fight, it is the grass that gets trampled” (όταν παλεύουν δύο ελέφαντες, το γρασίδι είναι αυτό που ποδοπατιέται).

Εμείς είμαστε το γρασίδι.

Θα υπάρξουν βέβαια και μερικοί που θα έχουν χρυσό και αυτοί θα βγουν από την κρίση με την πλευρά των νικητών. Αλλά οι περισσότεροι θα εξοντωθούν, κάτι που άλλωστε έχει ήδη αρχίσει να συμβαίνει, ή θα επιβιώσουν μέσα στη φτώχεια και τη μιζέρια (κάτι που επίσης έχει αρχίσει να συμβαίνει, αλλά και να γίνεται "αποδεκτό" από ολοένα και περισσότερους εργάτες, που δε βλέπουν καμία άλλη εναλλακτική πρόταση στον ορίζοντα).

Αυτά προσπάθησα να πω και στη φίλη που μου παραπονιόταν ότι "μέχρι να υπερπληθωριστεί το δολάριο, εμείς θα έχουμε εξοντωθεί". Αυτό που δεν της είπα είναι το εξής:

Σε μερικά χρόνια, όλα αυτά θα έχουν (σχεδόν) ξεχαστεί. Ή τέλος πάντων ίσως να μην έχουν ξεχαστεί, αλλά δε θα μετράνε και πολύ.

Αυτό είναι μια σημαντική "λεπτομέρεια", την οποία συχνά δεν την λαμβάνουμε υπόψη μας. Οι περισσότεροι δεν καταλαβαίνουν ότι είναι εντελώς αναλώσιμοι, με αποτέλεσμα να δυσκολεύονται να πιστέψουν ότι όντως το σύστημα τους οδηγεί στην εξόντωση και πουθενά αλλού.

Επίσης όμως, υπάρχει δυσκολία στο να καταλάβουν και το εξής: Όλη αυτή η "σιωπηλή γενοκτονία", και η εξαθλίωση-φτώχεια-μιζέρια που προκαλεί ο καπιταλισμός θα ξεχαστεί, διότι η φτώχεια αυτή αφορά μόνο εμάς, δηλαδή τους αναλώσιμους.

Ας σκεφτούμε λιγάκι τη έγινε στην προηγούμενη μεγάλη κρίση του καπιταλισμού, στο Μεγάλο Κραχ του 1929:

Τότε, η ανθρωπότητα πέρασε μια δεκαετία "λιτότητας", με κάποια μικρά ή μεγάλα σκαμπανεβάσματα, από το 1929 ως το 1940. Μέσα σε αυτή τη δεκαετία, πολλοί άνθρωποι εξοντώθηκαν, ή εξαθλιώθηκαν.

Στη συνέχεια, επειδή όλη αυτή η καταστροφή δεν ήταν αρκετή, ο καπιταλισμός έκανε και τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, και τότε εξοντώθηκαν ακόμα περισσότεροι άνθρωποι, εξαθλιώθηκαν ακόμα περισσότεροι άνθρωποι, καταστράφηκαν πόλεις, χώρες, βιομηχανίες, χωράφια, και ξέρω και εγώ τι άλλο.

Είναι σίγουρο ότι υπήρχαν και τότε πολλοί απελπισμένοι άνθρωποι. Κι όμως, η ιστορία διδάσκει (για όσους διδάσκονται από αυτήν) ότι 10 χρόνια μετά τη λήξη του πολέμου, η ανθρωπότητα τα είχε αφήσει όλα αυτά πίσω της και χόρευε ροκ εντ ρολ:

Δεν κατηγορώ βέβαια τους ανθρώπους εκείνους, που θέλησαν να ξεφύγουν από τη μιζέρια και τη φτώχεια της κρίσης και του Β' Παγκοσμίου Πολέμου (Άσε που μου αρέσει και το ροκ)

Απλά θέλω να δείξω ότι μόλις οι επιβιώσαντες της κρίσης και του πολέμου βρήκαν δουλειά, και μπόρεσαν να εξασφαλίσουν τα προς το ζην, ξεπέρασαν, εύκολα ή δύσκολα, τις σφαγές και τη φτώχεια, και το έριξαν...στο χορό (ειδικά στις χώρες που κέρδισαν τον πόλεμο - φαντάζομαι ότι η κατάσταση στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι ήταν λιγάκι διαφορετική).

Μόλις λοιπόν ο καπιταλισμός ξεφορτώθηκε, μέσω του πολέμου, ένα σωρό εργάτες, και παράλληλα ισοπέδωσε τα πάντα, μετά οι λίγοι εργάτες που απέμειναν μπορούσαν εύκολα να βρουν δουλειά, αφού πλέον υπήρχαν πολλές θέσεις εργασίας για την ανοικοδόμηση των ερειπίων.

Κάποιοι όμως έπρεπε να εξοντωθούν για να φτάσουμε εκεί. Και εξοντώθηκαν. Όπως θα εξοντωθούν και σήμερα (έστω και σήμερα αυτή η εξόντωση γίνει κυρίως με οικονομικά μέσα, όχι με στρατιωτικά).

Αυτό είναι ένα σημαντικό μάθημα, που το ξέρουν οι καπιταλιστές, και θα πρέπει να το ξέρουμε και εμείς:

- Οι καπιταλιστές ξέρουν ότι όση ζημιά και αν προκαλέσουν, στο τέλος όσοι επιβιώσουν θα τα ξεπεράσουν όλα, θα το ρίξουν στο χορό, και θα τους αφήσουν σχεδόν ανενόχλητους να εκμεταλλεύονται τον εργάτη μέχρι να ξανάρθει η επόμενη κρίση, αρκεί να τους δώσεις μια δουλειά για να μπορούν να επιβιώσουν κάπως ανεκτά.

- Εμείς θα πρέπει να το ξέρουμε αυτό στο μέλλον, για να δείχνουμε στον εργάτη το πόσο αναλώσιμος είναι μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα, και επίσης για να τον καλούμε να πάρει τα όπλα και να ανατρέψει το σύστημα, διότι έτσι κι αλλιώς πολλοί από εμάς θα εξοντωθούν. Αν λοιπόν είναι να εξοντωθούμε, τουλάχιστον να παλέψουμε, αλλιώς θα εξοντωθούμε μέσω μιας "σιωπηλής γενοκτονίας", χωρίς καλά-καλά να βγάλουμε τσιμουδιά (πλέον δεν δεν υπάρχει κίνητρο ούτε καν για να βγουν οι εργάτες σε μια πορεία, μιας και είναι πλέον πολύ αργά για αυτά).

Επίσης, οι αναλύσεις και τα πλάνα μας οφείλουν να είναι πιο μακροπρόθεσμα, και όχι εφήμερα. Ξέρω πολύ καλά ότι ένας άνθρωπος που σήμερα δεν έχει δουλειά, δεν έχει να φάει, ή που χάνει το σπίτι του σε πλειστηριασμό, δεν ενδιαφέρεται και πολύ πχ για το πως θα είναι ο κόσμος σε λίγα χρόνια, όταν υπερπληθωριστεί το δολάριο.

Η αριστερά πρέπει να σταθεί όσο μπορεί δίπλα στο εργάτη αυτό, αλλά αν θέλει όντως να αποτελεί την πρώτη γραμμή του αγώνα, τη δύναμη εκείνη που θα οργανώσει την πάλη από εδώ και πέρα, θα πρέπει να έχει σοβαρή ανάλυση-οργάνωση-σχέδιο για το μέλλον, αλλιώς όχι μόνο δε θα βοηθήσει αυτόν τον εργάτη που υποφέρει σήμερα, αλλά δε θα μπορέσει να βοηθήσει και τους ακόμα περισσότερους εργάτες που θα υποφέρουν αύριο. Με αποτέλεσμα αυτοί να της γυρίσουν την πλάτη.

"Μαγική εικόνα" και η ανάκαμψη της Αγγλίας (+ κάτι ακόμα)

Έχουμε αφιερώσει πολλά άρθρα στην παρακμή της Αμερικής, αλλά και της Ιαπωνίας, βασικού συμμάχου των Αμερικάνων. Σήμερα, θα δούμε και την περίπτωση της Αγγλίας, που και αυτή ανήκει στο στρατόπεδο των ΗΠΑ, και εμφανίζει και αυτή και ίδια συμπτώματα, έστω και σε πιο "ελαφριά" μορφή:

Μερικά από αυτά τα συμπτώματα είναι υψηλά χρέη, αλλά και υψηλά ελλείμματα (τα οποία οφείλονται στην αποσάθρωση της παραγωγικής βάσης [και] της Αγγλίας). Αυτό σημαίνει ότι η Αγγλία δε μπορεί να αποπληρώσει ούτε αυτή τα χρέη της, και γι' αυτό και τυπώνει στερλίνες (έστω και σε μικρότερο βαθμό από την Αμερική).

Τον τελευταίο καιρό, υπάρχει μια γενικευμένη προσπάθεια να μας πείσουν ότι η Αγγλία "ανακάμπτει". Σήμερα όμως η Telegraph, που μάλιστα υποστηρίζει παραδοσιακά το κυβερνών κόμμα της Αγγλίας, δημοσιεύει ένα άρθρο που διαλύει όλη αυτή την ψεύτικη προπαγάνδα, και εξηγεί ότι η "ανάκαμψη" είναι πλασματική, γιατί βασίζεται στο ότι το έλλειμμα της χώρας είναι μεγαλύτερο από ποτέ.

Συγκεκριμένα, η Telegraph αναφέρει μια έκθεση της Κομισιόν, σύμφωνα με την οποία:

• Το εμπορικό έλλειμμα της Αγγλίας για το 2014 θα είναι το μεγαλύτερο εδώ και 25 χρόνια.
• Αυτό το έλλειμμα είναι πλέον το μεγαλύτερο ανάμεσα σε όλες τις ανεπτυγμένες χώρες, καθώς η Αμερική έχει καταφέρει να περιορίσει κάπως τα ελλείμματα της, που ναι μεν υπάρχουν και αυξάνουν το χρέος, αλλά έχουν μειωθεί λόγω του fracking, που προσφέρει ενέργεια στις ΗΠΑ χωρίς να χρειάζεται να το εισάγουν. Θα πούμε περισσότερα για το ενεργειακό σε λίγο.
• Η πρόβλεψη για μια ανάκαμψη βασίζεται στο ότι πολλοί Βρετανοί θα αναγκαστούν να ξοδέψουν τις αποταμιεύσεις τους, μιας και αλλιώς δε θα μπορούν να τα φέρουν βόλτα.
• Γενικά, η ανησυχία είναι ότι η ανάκαμψη δεν βασίζεται σε παραγωγικές επενδύσεις, αλλά σε έναν νέο γύρο δανείων και χρεών, που δημιουργούν φούσκες στην οικονομία όπως τη φούσκα του στεγαστικού.
• Η Αγγλία έχει τυπώσει ένα σωρό στερλίνες, και το νόμισμα έχει υποτιμηθεί κατά 20% από το 2007 μέχρι σήμερα. Αλλά αυτό δεν βοήθησε σχεδόν καθόλου στην βελτίωση των εξαγωγών της χώρας (σ.σ. πράγμα που δείχνει ότι υπάρχει πολύ πιο σοβαρό πρόβλημα, και δε μπορεί να λυθεί με μια απλή "μείωση τιμών". Ή τουλάχιστον όχι με μια μείωση τιμών "μόνο" κατά 20% - χρειάζεται πολύ μεγαλύτερη μείωση τιμών, και ο νοών νοήτω για το πόσο κάτω θα χρειαστεί να φτάσει η στερλίνα).

Θα παραθέσουμε το άρθρο της Telegraph στη συνέχεια, για να το διαβάσετε πιο αναλυτικά. Αλλά πριν το κάνουμε, θα αναφερθούμε σε κάτι ακόμα, που κανονικά θα έπρεπε να το αναλύσουμε σε ξεχωριστή ανάρτηση (αλλά δεν έχω χρόνο, οπότε τα βάζω όλα μαζί):

Όπως λοιπόν αναφέρει το άρθρο της Telegraph, η Αμερική χρησιμοποιεί το fracking για να εξορύξει δικό της πετρέλαιο, αντί να το εισάγει. Έτσι, ακόμα και αν όταν το δολάριο υπερπληθωριστεί, η Αμερική θα έχει πετρέλαιο.

Το ίδιο θα ήθελε να κάνει και η Αγγλία, που επίσης προωθεί το fracking, παρά τις αντιδράσεις των κατοίκων για τη μόλυνση που αυτό θα προκαλέσει.

Πολλοί ίσως να μην έχουν διαβάσει τις αναλύσεις για το fracking, το δολάριο, για την πετρελαική κρίση, για το χρυσό, κτλ.

Θα πω όμως το εξής, για να θέσω το θέμα όσο πιο απλά μπορώ:

Το πετρέλαιο υπάρχει σε μια σχετικά περιορισμένη ποσότητα. Τα νομίσματα όμως τυπώνονται πλέον σε απεριόριστες ποσότητες (δεν υπάρχει ο κανόνας του χρυσού, ούτε μπορεί να ξαναυπάρξει στο άμεσο μέλλον, λόγω της ανάγκης του καπιταλισμού για νέες πιστώσεις, δάνεια, κτλ). Ειδικά το δολάριο που χρησιμοποιείται για πληρωμή προς τους πετρελαιάδες τυπώνεται πλέον με τη σέσουλα.

Άρα, βρισκόμαστε σήμερα στην εξής κατάσταση:

Οι πετρελαιάδες δίνουν στη Δύση το πιο σημαντικό εμπόρευμα του κόσμου (πετρέλαιο), και αυτό το εμπόρευμα είναι σχετικά περιορισμένο.

Η Δύση όμως δίνει ως αντάλλαγμα στους πετρελαιάδες ένα μάτσο νομίσματα, τα οποία τυπώνονται σε απεριόριστες ποσότητες, χωρίς να χρειάζεται να αντιστοιχούν ούτε σε χρυσό, ούτε σε οτιδήποτε άλλο (στην πραγματικότητα, τα σημερινά νομίσματα βασίζονται σε υποσχέσεις παραγωγής μελλοντικού πλούτου όπως έχουμε εξηγήσει αναλυτικά, αλλά ας το αφήσουμε αυτό για τώρα).

Με λίγα λόγια, η Δύση παίρνει κάτι πολύτιμο και σχετικά περιορισμένο, και δίνει ως αντάλλαγμα κάτι που μπορεί να το τυπώνει άκοπα σε απεριόριστες ποσότητες (ειδικά οι ΗΠΑ, που είναι η χώρα η οποία εκδίδει τα δολάρια - οι υπόλοιπες χώρες όλο και κάτι πρέπει να παράγουν για να μπορέσουν να βγάλουν λεφτά και μετά να τα μετατρέψουν σε δολάρια).

Αυτή η κατάσταση δε μπορεί να συνεχιστεί για πολύ ακόμα, διότι οι πετρελαιάδες δεν έχουν συμφέρον να τη συνεχίσουν. Και πλέον έχουν συμμάχους την Κίνα (που επίσης πληρώνεται σε δολάρια και δεν τα θέλει για τον ίδιο ακριβώς λόγο), τη Ρωσία, αλλά και τη Γερμανία, που τους προσφέρει και την εναλλακτική λύση του ευρώ.

Αφού το πετρέλαιο είναι "σχετικά περιορισμένο", το πετρέλαιο θα πληρώνεται με κάτι που είναι επίσης "σχετικά περιορισμένο". Αυτό το "κάτι" είναι ο χρυσός, αλλά και δευτερευόντως το ευρώ, που επίσης μένει "σχετικά περιορισμένο".

Πολλοί λένε ότι η Γερμανία θα διαλύσει το ευρώ επειδή αρνείται να τυπώσει νόμισμα με τη σέσουλα. Εμείς λέμε ότι η Γερμανία θωρακίζει το ευρώ, θυσιάζοντας ένα σωρό ανθρώπους, ώστε να δείξει στους πετρελαιάδες και την Κίνα ότι το ευρώ μπορεί να πάρει τη θέση του δολαρίου, διότι είναι πλέον το μοναδικό από τα μεγάλα νομίσματα που δεν τυπώνεται χωρίς όριο. Έτσι, πολλοί θα εξοντωθούν σε ολόκληρη την ευρωζώνη, αλλά το ευρώ θα γίνει αποδεκτό ως μέσο πληρωμής για το πετρέλαιο, και -τελικά- το νέο αποθεματικό νόμισμα του πλανήτη.

Ακολουθεί και το άρθρο της Telegraph, έστω και αν ξεφύγαμε λίγο από το αρχικό θέμα της ανάρτησης:

Britain to have worst 2014 trade deficit in industrial world on EU forecasts

UK's burgeoning current account deficit suggests recovery is driven by credit-fuelled consumption.

Britain's commercial deficit will be the highest in a quarter century next year, a sign that recovery is badly out of kilter and that the country is still living far beyond its means.

The European Commission forecasts that Britain's current account deficit -- covering both trade in goods and services -- will rise to 4.4pc of GDP in the 2014, with little improvement after that.

This is the highest deficit of any major industrial country, and far worse than the US as it moves towards energy independence. 

The Commission said in its Autumn Report that Britain will have the fastest-growing economy for the next two years among the major European countries, doubling its GDP growth forecast to 2.2pc in 2014 and 2.4pc in 2015. "2013 has thus far exceeded expectations and the outlook is quite bright," it said.

However, the mini-boom is being driven by a steady fall in the household savings rate, down to 6.2pc this year from 7.3pc in 2010. The Commission said it expects UK consumers to "dip into their savings" to cover spending. "The debt burden of households remains a distinct risk to private consumption."

With the exception of the late 1980s, Britain has not run a current account deficit of this magnitude since the Second World War. It raises concerns that the recovery is being fed by a premature return to bad habits of house price inflation and credit-driven spending rather than a revival of manufacturing and productive investment.

The 20pc devaluation of sterling after 2007 has had remarkably little effect on the trade balance, in contrast to comparable episodes in 1992 and 1931 where the trade gains fed though quickly.

Όχι άλλη υποκρισία ρε ΣΥΡΙΖαίοι, δεν αντέχεστε πλέον με τίποτα

Ξέρω ότι αν είναι να γράψω κάτι για την Ελλάδα, υπάρχουν ένα σωρό άλλα, πιο σημαντικά θέματα από τα "κατορθώματα" του ΣΥΡΙΖΑ.

Αλλά χθες αναδημοσίευσα ένα άρθρο για τη συμμετοχή 2 πρωτοκλασσάτων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ σε εκδήλωση κάποιων κεφαλαιοκρατών (Allianz, Eldorado Gold, cosmocar, superfast ferries, Καθημερινή, capital.gr, κτλ). Σήμερα λοιπόν η ιστορία αυτή είχε συνέχεια, και δεν ήθελα να την αφήσω ανολοκλήρωτη.

Γι' αυτό και θα αφιερώσω το ολιγόλεπτο διάλειμμα από τη δουλειά γράφοντας ξανά αυτό το θέμα, ώστε να δούμε πόσο σάπια είναι αυτή η "αριστερά" η οποία υποτίθεται ότι "θα βγάλει την Ελλάδα από την κρίση" (για τις δηλώσεις Σαμαρά ή γενικά για τις κινήσεις της άρχουσας τάξης δεν γράφω κάτι, γιατί από αυτούς δεν περιμένουμε και τίποτα το διαφορετικό. Αλλά υπάρχούν -δυστυχώς- πολλοί που ακόμα έχουν πολλές ψευδαισθήσεις ότι τάχα "ο ΣΥΡΙΖΑ θα μας δώσει τη λύση", και αυτές οι προσδοκίες θα διαψευστούν με πολύ επώδυνο τρόπο).

Όπως διαβάζουμε λοιπόν στο left.gr, το site του ΣΥΡΙΖΑ:

Στο άρθρο αυτό δημοσιεύεται και μια επιστολή του Στρατούλη και του Σταθάκη, η οποία εξηγεί αναλυτικά το σκεπτικό τους:

Όπως γνωρίζετε, είχαμε ανταποκριθεί άμεσα στην πρόσκλησή σας να συμμετάσχουμε στο πολυσυνέδριό σας υπό τον τίτλο «Η μακρά πορεία προς την ανάπτυξη: Διδάγματα από την ύφεση», σε δύο θεματικές συζητήσεις με αντικείμενα που αντιστοιχούν στις πολιτικές και κοινοβουλευτικές αρμοδιότητές μας ως βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ.

Σήμερα, όμως, πληροφορηθήκαμε ότι χρυσός χορηγός του συνεδρίου σας είναι η εταιρεία «Eldorado Gold», και κατόπιν αυτού μας είναι πολιτικά αδύνατο να παραβρεθούμε.

Σας ευχαριστούμε πολύ για την πρόσκλησή σας και είμαστε στη διάθεσή σας για συμμετοχή μας σε συζητήσεις που θα διοργανώσετε στο μέλλον για θέματα αρμοδιότητάς μας

Σταθάκης Γιώργος, Υπεύθυνος ΕΕΚΕ Ανάπτυξης της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ

Στρατούλης Δημήτρης Υπεύθυνος ΕΕΚΕ Εργασίας της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ

Με λίγα λόγια,  

"εμείς στο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχουμε κανένα πρόβλημα με μεγάλες πολυεθνικές όπως η Allianz, ούτε με τον ντόπιο ολιγάρχη Αλαφούζο και την Καθημερινή, ούτε με κανέναν άλλο. Αλλά επειδή η Eldorado Gold έχει ξεσηκώσει τον κόσμο, δε θα έρθουμε αυτή τη φορά στο συνέδριο σας, αλλά την επόμενη φορά, όταν δεν θα είναι χορηγός η Eldorado Gold, αλλά κάποιος άλλος μεγάλος καπιταλιστής που δε θα ακούγεται και τόσο άσχημα στον κόσμο, τότε θα έρθουμε ευχαρίστως. Άλλωστε, μαζί σας είμαστε, δεν πρόκειται να απειλήσουμε την εξουσία σας, απλά δε θέλουμε να χάσουμε τις ψήφους πριν τις εκλογές. Πρέπει να διατηρούμε ένα "αριστερό" προφίλ, και αφού η Eldorado Gold είναι κακή δημοσιότητα, πρέπει να απέχουμε. Με τους άλλους καπιταλιστές που ρημάζουν καθημερινά τον εργάτη δεν υπάρχει βέβαια κανένα πρόβλημα.

Ευχαριστούμε,
ΣΥΡΙΖΑ"

ΣΥΡΙΖΑ: "Αίσχος το κεφάλαιο, η κυβέρνηση, οι πολυεθνικές...αλλά αφού μας καλούν στις εκδηλώσεις τους, πάμε να τσιμπήσουμε και εμείς κάτι"

Πηγή: Red Attack

Οι ομιλητές (Βενιζέλος, Γεωργιάδης, Κεδίκογλου, Μίχαλος, Ζαννιάς, Moura (Eldorado Gold), Σταθάκης, Στρατούλης, κλπ)
Οι χορηγοί (Allianz, Eldorado Gold, Superfast Ferries, Energy World, Καθημερινή, κλπ)

Αποκλειστικά στο LR οι τίτλοι ομιλιών των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ:

Γιώργος Σταθάκης, "Λίγο χρυσό να ξεσκουριάσουμε: Η διχταχτορία του προλεταριάτου και το τσάκισμα του αστικού κράτους"
Δημήτρης Στρατούλης, "Η ένοπλη πάλη ενάντια στα Μονοπώλια: Το απέθαντο παράδειγμα του Τσε Γκεβάρα"

 

 

- Αναδημοσίευση από LeninReloaded: "I see dead labor" (Άδωνις, Σταθάκης, Στρατούλης μαζί για την ανάπτυξη)"

Όταν ακόμα και οι New York Times μιλούν για υποχώρηση της Αμερικής...

Πριν δύο εβδομάδες είχαμε αναρτήσει ένα άρθρο για την αποτυχία των ΗΠΑ να προσαρτήσουν τη Γεωργία και την Ουκρανία στο ΝΑΤΟ, περικυκλώνοντας τη Ρωσία, η οποία αντέδρασε αποφασιστικά και τους "έκοψε τη φόρα".

Σήμερα, στην πρώτη σελίδα των New York Times φιγουράρει ένα άρθρο που εξηγεί την υποχώρηση των ΗΠΑ στην περιοχή της Ασίας, που ακυρώνει τα σχέδια των Μπρεζίντσι, Κίσσινγκερ, κτλ για περικύκλωση της Ρωσίας (και άρα απόλυτης κυριαρχίας των Αμερικάνων). Μάλιστα η αφορμή για την οποία γράφτηκε το άρθρο είναι η επίσημη απόφαση των ΗΠΑ να εγκαταλείψουν και τη στρατιωτική τους βάση στο Κιργιστάν, και να υποχωρήσουν...στη Ρουμανία.

Αναδημοσιεύουμε το άρθρο των New York Times, χωρίς παραπάνω σχολιασμό (μιας και είμαι στη δουλειά και απλά κάνω ένα γρήγορο διάλειμμα):

U.S. Checked in Central Asia

The Pentagon quietly announced last month that the U.S. military is leaving the air base it has operated in Kyrgyzstan as a staging area for American troops and matériel since 2001. While the move will complicate American efforts to wind down the war in Afghanistan, the decision has much broader ramifications: It marks the end of a brief experiment to extend American power and influence into the distant strategic arena of Central Asia. 

The base, formally known as the Transit Center at Manas, is a key installation for the U.S. military, with about 1,500 American airmen processing all the troops going in and out of the Afghanistan theater and operating refueling aircraft. More than that, it is the largest manifestation of American power in Central Asia, the remote region that not long ago held an almost mystical attraction for policy makers. 

In the 1990s, just after the collapse of the Soviet Union, Zbigniew Brzezinski described Central Asia as “the grand chessboard” on which the United States had to play if it were to maintain global supremacy. Henry Kissinger called for the creation of a pro-Western “buffer zone” in the region separating Russia and China.

The farthest Washington advanced on this chessboard was when, in the late 1990s, it pushed for the construction of pipelines leading from the Caspian Sea through Georgia and Turkey, for the first time breaking Russia’s monopoly on the region’s rich oil and natural gas reserves. But after the attacks of Sept. 11, 2001, long-term strategic goals for Central Asia were abandoned in favor of short-term military expediency. The United States set up air bases in Uzbekistan and Kyrgyzstan and ground logistics routes through the entire region. 

Although this worked out as well as it could have for the effort in Afghanistan, it meant that nearly all the diplomatic energy Washington put into the region went toward ensuring military access. This priority meant that Central Asian leaders always had the upper hand in negotiations about anything else Washington might want to do there. Central Asian autocrats could end American military access on a whim — which Uzbekistan did in 2005 when it ordered the Americans to leave the Karshi-Khanabad Air Base in retaliation after Washington called for an investigation of human rights violations. 

Meanwhile, over the past decade, Russia and China became much more active in Central Asia. The Kremlin is strenuously opposed to the American military’s presence in what it sees as its sphere of influence and has signed long-term agreements to maintain military bases in Kyrgyzstan and Tajikistan.

While none of the Central Asian countries want to be dominated by Russia, none believe that the United States can be a true counterweight to Kremlin pressure. Instead, China appears to be taking that role, dramatically increasing its economic activity across the region over the past few years, arranging several massive oil and gas deals. 

[...]

Washington delayed formally announcing its departure, apparently until it found another facility, which officials say will be in Romania. 

The move to Romania is suggestive, too, of a strategic retreat Westward. The edge of the Black Sea is the farthest east that NATO has been able to advance. Romania and Bulgaria are both members of the European Union and the Atlantic alliance. The future of the countries farther east on the Black Sea, notably Ukraine and Georgia, may still be up for grabs. But Central Asia now appears to have been a bridge too far.

Τι θα γινόταν άραγε αν η Ρωσία πληρωνόταν σε ευρώ για το πετρέλαιο της, αντί για δολάρια;

Δυστυχώς ο χρόνος είναι πολύ περιορισμένος για να αναλύσω το θέμα όσο έπρεπε - ίσως να το κάνω κάποια στιγμή στο προσεχές μέλλον. Πάντως, θεωρώ ότι οι αναγνώστες του blog γνωρίζουν για την προσπάθεια των πετρελαιάδων (Ιράκ, Ιράν, Λιβύη, κτλ) να απομακρυνθούν από το δολάριο ως μέσο πληρωμής για το πετρέλαιο τους. Επίσης, θεωρώ ότι οι αναγνώστες γνωρίζουν και το λόγο για τον οποίο γίνεται αυτό το πράγμα (οι πετρελαιάδες δε θέλουν να πληρώνονται σε ένα νόμισμα που διαρκώς πληθωρίζεται, χωρίς κανένα όριο - ας μην ξεχνάμε και την αρχική αντίδραση των πετρελαιάδων όταν η Αμερική κατήργησε τον κανόνα του χρυσού, και άρχισε να τυπώνει δολάρια με τη σέσουλα, με τη Σαουδική Αραβία να κηρύσσει εμπάργκο, προκαλώντας την "πετρελαική κρίση του 1973").

Σε αυτή την ανάρτηση, έχω μαζέψει ένα ποτ-πουρί με δηλώσεις του Πούτιν, για τις συζητήσεις που υπάρχαν, και εξακολουθούν να υπάρχουν, ώστε και η Ρωσία να πληρώνεται σε ευρώ αντί για δολάρια, ως αντάλλαγμα για το πετρέλαιο που εξάγει στην Ευρώπη.

Οι δηλώσεις αυτές είναι ταξινομημένες σε χρονολογική σειρά, από το 1999 που πρωτοβγήκε το ευρώ μέχρι σήμερα, και κανονικά χρειάζονται περισσότερη ανάλυση, αλλά προς το παρόν δεν έχω τον απαραίτητο χρόνο για κάτι τέτοιο, οπότε αφήνω τον αναγνώστη να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα.

Στο μέλλον, θα το ξαναδούμε το θέμα, μιας και μέχρι τώρα είχε "παγώσει", αλλά σιγά-σιγά θα "ξαναζεσταθεί".  

Εμείς έχουμε εδώ και χρόνια πει ότι η Γερμανία έχει συμμαχήσει με τη Ρωσία, και παρά τα διάφορα πολιτικά και διπλωματικά ζιγκ-ζαγκ, και τις απαραίτητες καθυστερήσεις μέχρι να προετοιμαστεί το έδαφος και να αντιμετωπιστεί και η κρίση, η ευρωζώνη θα πάει με την Κίνα-Ρωσία, και οι Ρωσοκινέζοι θα υποστηρίξουν το ευρώ έναντι του δολαρίου. Παρακολουθήστε τις δηλώσεις από το 1999 ως το σήμερα, και δείτε ότι η όλη αυτή συμμαχία πήγε πίσω χρονικά, προφανώς για να γίνουν οι κατάλληλες ετοιμασίες, αλλά εννοείται ότι ποτέ δεν σταμάτησε να υπάρχει ως σχέδιο:


Oct-1999

"Putin had previously brought up the proposal to switch to euros as prime minister in October 1999, at a meeting of EU leaders in Helsinki. Then, in an attempt to forge a new bloc to counterbalance the United States, he made the proposal alongside calling for closer cooperation between Russia and the EU, including on security issues."
"Putin - Why Not Price Oil In Euros?"

May-2001

Russia could emerge as a crucial factor in the success of the fledgling European single currency, the euro, at the expense of the US dollar after leaders at this week's Russia-European Union summit agreed to study ways to boost the currency's use in trade and increase its share in Russia's official reserves.  

EU leaders on Thursday made an audacious bid to lure Russia away from its reliance on the greenback, calling on Moscow to start accepting euros instead of dollars for its exports, dangling the attractive carrot of a boom in investment and trade.  Russia currently receives US dollars for its European oil and gas exports, but the EU wants to switch to euros instead. 

A joint communique has been signed by both sides agreeing to discuss the issue in further detail.   Chairman of the European Commission, Romano Prodi, strongly pushed the euro's case at this week's meeting, saying it would help bolster trade with Russia, attract new investment and balance the nation's hard currency reserves. 

"It is a clear sign of commitment to closer relations between the EU and Russia," Prodi said at a Kremlin news conference attended by Russian President Vladimir Putin, Javier Solana, EU foreign policy and security commissioner, and Swedish Prime Minister Goran Persson, whose country holds the rotating chairmanship of the EU. 
"EU urges Russia to swap dollar for euro"

Oct-2003

"President Vladimir Putin said Thursday Russia could switch its trade in oil from dollars to euros"
"Putin - Why Not Price Oil In Euros?"

May-2006

"On May 10, Russian President Vladimir Putin ignited a firestorm that is bound to sweep across the global economy. In his State of the Nation speech to parliament,, he announced that Russia was planning to make the ruble “internationally convertible” so that it could be used in oil and natural gas transactions." (σ.σ. αυτό έχει γίνει ήδη πραγματικότητα, καθώς τόσο η Ρωσία, όσο και η Κίνα, έχουν υπογράψει πλέον πολλές τέτοιες συμφωνίες, και συναλλάσονται πλέον μεταξύ τους στα δικά τους νομίσματα, όχι σε δολάρια, τόσο για το πετρέλαιο, όσο και για άλλα εμπορεύματα)

The United States must protect its dollar-monopoly in the oil trade or it will lose the advantage of being the world’s “reserve currency”. As the reserve currency, the US can maintain its towering $8.4 trillion national debt and $800 billion trade deficit without fear of soaring interest rates or hyper-inflation. Trillions of greenbacks are constantly circulating in oil transactions just as hundreds of billions are stockpiled in foreign banks. In effect, the Federal Reserve is issuing bad checks with every dollar printed on the assumption that they will never reach the bank for collection. So far, they’ve been right, and as the price of oil continues to skyrocket, the Fed just keeps cheerily printing more worthless paper sending it to the 4 corners of the earth. Regrettably, if Russia or Iran goes ahead with their conversion plan, then the bad checks will flood back to their source and precipitate a meltdown. 
"Vladimir Putin and the rise of the petro-ruble"

May-2006

"MOSCOW, May 10 (RIA Novosti) - President Vladimir Putin said Wednesday that a ruble-denominated oil and natural gas stock exchange should be set up in Russia. Speaking before both chambers of parliament, cabinet members, and reporters, Putin said: "The ruble must become a more widespread means of international transactions. To this end, we need to open a stock exchange in Russia to trade in oil, gas, and other goods to be paid for with rubles."
"Our goods are traded on global markets. Why are not they traded in Russia?" Putin said."
"Putin proposes creation of ruble-denominated oil, gas exchange"

Oct-2009

"Since the dollar peak AND the break of the U.S. Dollar Index's break of the uptrend line, China and Russia have been gripping about the dollar and how we need a new reserve currency. 

Russia's president stated yesterday that it may discuss his proposal to create a new world currency when he meets with Brazil, India and China (BRIC nations) on June 16^th.

He made this proposal at the last G-20 meeting in April. However, the idea wasn't entertained there because they had "bigger fish to fry" at the time with the world economy still being quite shaky. 

Russia is also trying to "help its own cause". In November, it was reported that they now hold more Euros in reserves than dollars. Their dollar reserves decreased from 45% down to 41.5% while their euro reserves climbed from 44% up to 47.5%. Amazing how they made that shift before they started all of this "talk" huh?

The Russian president told CNBC on June 1^st that "we need a universal means of payment. It's our idea, and our Chinese colleagues support it".

Amazingly, as Russia commented on June 1^st and 2^nd. China's former central banker, Yu, also decided to chime in on the 2^nd. He was quoted as telling Geithner, "The U.S. shouldn't be complacent about China continuing to buy Treasuries. Don't think that there is no alternative to your bills and bonds. The euro is an alternative. And there are lots of raw materials we can buy.""
"China & Russia Gang up on the Dollar!"

Nov-2010

"At a recent conference on economic cooperation in Germany, Russian prime minister Vladimir Putin explained it was “quite possible” that in the future Russia would join the eurozone. He also expressed that the move would probably bring about the replacement of the US dollar with the euro as the world’s reserve currency. And, echoing a common worldwide sentiment these days, Putin added, “We should move away from the excessive monopoly of the dollar as the only global reserve currency.”"
"Putin Suggests Russia Could Join Euro Zone, Make Euro World’s Reserve Currency"

Oct-2012

"...In this respect, I hope that following on from our first steps in using the ruble-yuan pair in settlements we will move on to the next step and start using our national currencies as the real basis for servicing our bilateral trade. This is not as easy as it looks at first glance. We have already taken the first steps, however, and will continue to move in this direction, all the more so as Chinese specialists are very interested in the idea too and welcome the use of our national currencies in mutual settlements. As you know, the ruble is now a fully convertible currency and we set no limits or timeframes on outflow of capital, nor do we burden our partners with additional reserves when taking capital out of the country or converting it into dollars or euros. The yuan is not yet a fully convertible currency, but this is all a matter of time. I think we will come up with the cooperation mechanisms that will enable us to develop our financial sector relations..."

As for the idea of Russia joining the EU, we all understand perfectly well that this is not realistic either from the point of view of our size or our economic organisation. But I think we should most certainly look for means of rapprochement so as to make use of the synergy to be gained from combining the efforts of Russia and its European partners."
"Vladimir Putin meets with members of the Valdai International Discussion Club. Transcript of the beginning of the meeting"

Ψευδαισθήσεις

Λόγω άλλων υποχρεώσεων, δεν έχω χρόνο για να γράφω στο blog αυτές τις μέρες. Παρόλα αυτά, έτυχε να βρω σήμερα στο facebook από κάποιο στέλεχος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ μια "ατάκα" που αναπαράχθηκε και σε sites της αριστεράς (πχ εδώ).

Η ατάκα αυτή ανήκει στον Διονύση Ελευθεράτο, και δείχνει το μέγεθος των ψευδαισθήσεων που έχει η αριστερά, αλλά και μεγάλο μέρος της σημερινής κοινωνίας. Ιδού λοιπόν τι είπε ο Διονύσης Ελευθεράτος:

"Με την «χρυσαυγιάδα» αυτής της περιόδου και την κοινωνική νηνεμία που «υποδέχεται» τα νέα μέτρα, κοντεύουμε να ξεχάσουμε ότι ζούμε στην χώρα όπου υπάρχει Αριστερά του 32%. Η Αριστερά, άραγε το θυμάται;"

Η "αριστερά' του 32% υποστηρίζει τον καπιταλισμό, και αυτό λέει πολλά, τόσα για αυτή την "αριστερά", όσο και για αυτούς που την υποστηρίζουν. Η αριστερά αυτή δεν είναι παρά η ψευδαίσθηση ότι τάχα υπάρχει ένας" άλλος" καπιταλισμός, που "δεν είναι και τόσο άσχημος". Η ψευδαίσθηση αυτή θα πληρωθεί πολύ ακριβά, και καλό θα ήταν για την αυτοπροσδιοριζόμενη ως "επαναστατική αριστερά", να το τονίζει αυτό, να το καταδεικνύει στον κόσμο, και όχι να καλλιεργεί μάταιες προσδοκίες.