That's more like it

 Στο χθεσινό άρθρο είχαμε δει μεταξύ άλλων μια είδηση σχετικά με τις απειλές του Τραμπ ότι «Η στρατιωτική συντριβή του Ιράν… συνεχίζεται».

Αυτές οι απειλές βέβαια ήταν παντελώς εκτός τόπου και χρόνου, πιθανώς για εσωτερική κατανάλωση σε ψηφοφόρους του.

Τώρα που τελείωσε η επίσκεψή του στην Κίνα, και οι προβολείς της δημοσιότητας σιγά-σιγά σταματούν να είναι πάνω στο θέμα, ο Τραμπ έκανε κάποιες εντελώς διαφορετικές δηλώσεις, που αξίζουν ένα νέο άρθρο (έστω και αν ο Τραμπ και οι δηλώσεις του είναι παντελώς αναξιόπιστες).

 Το πρώτο λοιπόν πράγμα που διαβάζουμε στα media σήμερα είναι το εξής: "Τραμπ: Οι ΗΠΑ επέτρεψαν τη διέλευση κινεζικών δεξαμενόπλοιων με ιρανικό πετρέλαιο από τα Στενά του Ορμούζ".

Βέβαια, ο Τραμπ σέρβιρε αυτή την είδηση με το γνωστό του πλέον τρόπο, λέγοντας ότι:

Σε συνέντευξή του στο Fox News, ο Τραμπ υποστήριξε ότι τα τρία κινεζικά τάνκερ κατάφεραν να διασχίσουν τα Στενά του Ορμούζ «επειδή το επιτρέψαμε».

Όλοι νομίζω μπορούμε να καταλάβουμε ότι οι ΗΠΑ δέχτηκαν την ήττα του στο πεδίο της μάχης, και για αυτό και "επέτρεψαν" στο Ιράν να πουλήσει το πετρέλαιο του, σε γουάν (όχι σε δολάρια), στην Κίνα. Αυτό βέβαια γινόταν και πριν την επίθεση των ΗΠΑ στο Ιράν, αλλά πλέον είμαστε σε μία κατάσταση όπου η Αμερική προσπάθησε , αλλά δεν κατάφερε, να αποτρέψει το χτύπημα του πετροδολαρίου.Έχουμε δηλαδή μια παραδοχή των ΗΠΑ ότι δεν μπορούν να σταματήσουν την παράκαμψη του πετροδολαρίου, και μένει να δούμε στα επόμενα χρόνια πώς θα συμπεριφερθούν οι υπόλοιποι πετρελαιάδες (με πρώτη και καλύτερη τη Σαουδική Αραβία), καθώς πλέον "ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός" - το οποίο, για αυτούς, μεταφράζεται στο ότι δεν είναι πλέον υποχρεωμένοι να δίνουν πετρέλαιο στον κόσμο, και να πληρώνονται σε ένα νόμισμα που διαρκώς πληθωρίζεται, και άρα χάνει την αξία του.

Ένα άλλο ζήτημα, που μένει να δούμε πώς θα επιλυθεί, είναι τα διόδια που θέλει να επιβάλλει το Ιράν στα στενά του Ορμούζ. Πριν δύο μέρες είδαμε ότι ένα τάνκερ που πήγαινε στην Κίνα, πέρασε χωρίς διόδια, αλλά αυτό μπορεί να οφείλεται στο ότι η Κίνα είναι σύμμαχος, και έχει "ειδική μεταχείριση" από το Ιράν. 

Εφόσον το Ιράν κέρδισε στο πεδίο της μάχης, είναι λογικό ότι θα θέλει να κερδίσει όχι μόνο την ανεξαρτησία του, ή το δικαίωμα να πληρώνεται σε διαφορετικό νόμισμα από το [πληθωριζόμενο] δολάριο, αλλά θα θέλει να κερδίσει και έναν τρόπο να καλύψει την οικονομική ζημιά που του προκαλούν οι χρόνιες κυρώσεις των ΗΠΑ. Είναι δύσκολο, ειδικά για έναν πρόεδρο όπως ο Τραμπ, να σταματήσουν τις κυρώσεις, διότι θα ήταν μια πολύ φανερή παραδοχή της ήττας τους, οπότε το Ιράν πρέπει να βρει έναν τρόπο να καλύψει τη ζημιά, και ο τρόπος που έχουν βρει είναι τα διόδια.

Το πρόβλημα βέβαια είναι ότι και αυτό θα αντιπροσώπευε μια ήττα για τον Τραμπ, αλλά τουλάχιστον θα έδινε μια "ανάσα" στο παγκόσμιο εμπόριο. Όμως, θα μετέτρεπε το Ιράν και στο ντε φάκτο αφεντικό των στενών του Ορμούζ, και άρα θα το αναβάθμιζε ακόμα περισσότερο σε όρους παγκόσμιας επιρροής, όχι μόνο οικονομικούς (μιας και όπως αποδείχθηκε πλέον, όποιος ελέγχει τα στενά του Ορμούζ, μπορεί να προκαλέσει τεράστιο θέμα στην παγκόσμια οικονομία). Αυτό είναι δύσκολο να γίνει αποδεκτό από τις ΗΠΑ.

Κάπου εκεί λοιπόν νομίζω ότι θα βάλουν την "κόκκινη γραμμή" τους οι ΗΠΑ, και κάπου εκεί μάλλον πάτησαν οι Κινέζοι, προκειμένου να πιέσουν για την Ταιβάν, και να αναγκάσουν τον Τραμπ να "προετοιμάσει το έδαφος", δηλώνοντας σήμερα για το θέμα ότι "δεν επιθυμεί κίνηση προς επίσημη ανεξαρτησία της Ταϊβάν". Θα δούμε περισσότερα το προσεχές διάστημα, αν όντως ανοίξουν τα στενά, και αν υπάρχουν διόδια ή όχι.

Τέλος, να αναφερθούμε και σε μία ακόμα από τις ειδήσεις των τελευταίων ημερών, όπου τα ΗΑΕ προωθούν έναν αγωγό για να παρακάμψουν τα στενά του Ορμούζ, και θέλουν να είναι έτοιμος μέχρι το 2027. Αυτά τα σχέδια δεν είναι τόσο απλά να γίνουν πράξη, και δεν εννοώ μόνο τεχνικά (που ισχύει κι αυτό), αλλά και πολιτικά, μιας και η Αμερική, με το να ανατινάξει τον αγωγό που έδινε ρωσικό αέριο στη Γερμανία, έδειξε το δρόμο για να πώς αντιμετωπίζονται σήμερα οι αγωγοί. Στα πλαίσια εξάλλου των περιφερειακών συγκρούσεων Ιράν με Ισραήλ-ΗΑΕ, αυτός ο αγωγός θα ήταν πάνω-πάνω στη λίστα των στόχων των Ιρανών.