Τα σκάνδαλα πάντα ευδοκιμούσαν στην Ελλάδα, από καταβολής του νεοελληνικού κράτους (και ακόμα παλιότερα βέβαια). Ο ρυθμός και η ένταση τους βέβαια έχουν ενταθεί, και αυτή την περίοδο κυριαρχεί το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, που μαζί με τα Τέμπη, έχουν οδηγήσει την ΕΕ να στείλει την Κοβέσι, ως τοποτηρητή, να δουν τί έχουν απογίνει τέλος πάντων τα κονδύλια των κοινοτικών πόρων που έχει εισπράξει η Ελλάδα.
Πέρα από την καθαρά οικονομική πλευρά του πράγματος όμως, ή ακόμα και πέρα από την ηθική πλευρά των κλοπών, των ρουσφετιών, κτλ, πρέπει να δούμε το εξής: Οι δανειστές της Ελλάδας δεν μας δανείζουν μόνο για οικονομικούς λόγους, ούτε βέβαια για ηθικούς. Η Ελλάδα είναι ένα προτεκτοράτο, που μέσω της οικονομικής της εξάρτησης είναι εύκολα ελεγχόμενη, ώστε να προσφέρει στους δανειστές της αυτά που κυρίως χρειάζονται από αυτήν, δηλαδή:
1) Λόγω της γεωγραφικής της θέσης, η Ελλάδα είναι σημαντικός στρατιωτικός, αλλά και εμπορικός/ναυτικός κόμβος στην περιοχή. Ειδικά με την άνοδο του πετρελαίου ως #1 εμπόρευμα στην εποχή μας, η θέση της Ελλάδας (αλλά και της Κύπρου) έχει γίνει τεράστιας σημασίας, και για αυτό βλέπουμε τη βάση της Σούδας, αλλά τις βάσεις στην Κύπρου να παίζουν σοβαρό ρόλο στην επίθεση εναντίον του Ιράν (Στην Κύπρο μάλιστα, οι Άγγλοι κατάφεραν να διατηρήσουν και την εδαφική κυριαρχία σε αυτές τις βάσεις που κατείχαν ως κραταιά δύναμη που ήταν κάποτε, οι βάσεις αυτές δεν ανήκουν καν τυπικά στην Κύπρο!)
2) Λόγω της θέσης στην περιοχή, η Ελλάδα απορροφά και σημαντικό μέρος από τις "παράπλευρες απώλειες" των εκστρατειών στην Μέση Ανατολή, με τους βομβαρδισμένους πρόσφυγες από αυτές τις χώρες να έρχονται στην Ελλάδα, που λειτουργεί ως κυματοθραύστης, ώστε να μην ασχολούνται και πολύ τα πιο καπιταλιστικά προηγμένα κράτη με αυτού του είδους τα θέματα.
3) Η Ελλάδα είναι ένας ωραίος τουριστικός προορισμός για τους δανειστές μας, και αυτό το βάζω απλά επειδή και ισχύει, αλλά και επειδή αποτελεί βασικό οικονομικό πυλώνα της οικονομίας της Ελλάδας.
Αυτά θέλουν λίγο-πολύ από την Ελλάδα οι δανειστές μας, και αν μπορούν βέβαια, λογικό είναι αρπάξουν και διάφορα άλλα (πχ λιμάνια, αεροδρόμια, κτλ) κάθε φορά που το κράτος χρεωκοπεί - να σημειώσουμε εδώ ότι το νεοελληνικό κράτος έχει χρεωκοπήσει αρκετές φορές ήδη, με πιο διάσημη ίσως στιγμή τη γνωστή ρήση "δυστυχώς επτωχεύσαμεν", και ο μόνος λόγος που δεν χρεωκόπησε επίσημα στην αρχή της κρίσης του 2008, ήταν επειδή οι δανειστές ήθελαν να εξασφαλίσουν/διασώσουν τις τράπεζες τους, που κρατούσαν να (άχρηστα) ελληνικά ομόλογα, και θα είχαν πρόβλημα σε περίπτωση χρεωκοπίας. Τώρα όμως, αυτό δεν ισχύει και τόσο πολύ, οπότε για να δούμε, μιας και η κρίση του 2008 θα επανεμφανιστεί για το δεύτερο γύρο, καθώς το νόμισμα που τυπώθηκε για να καλύψει τα χρέη, τώρα έχει τελειώσει...
Τέλος πάντων, όλα αυτά τα (φαινομενικά άσχετα) τα λέω γιατί χρειάζεται να αντιλαμβανόμαστε το τι πραγματικά θέλουν οι δανειστές από την Ελλάδα, ώστε να καταλάβουμε ότι δεν έχουν πρόβλημα να στηρίξουν τόσο τον Μητσοτάκη, όσο και τον οποιοδήποτε Μητσοτάκη, αρκεί αυτός να είναι πρόθυμος να υπακούσει στις προσταγές τους, και να τους δώσει αυτά που χρειάζονται.
Αν διαβάσετε κάποιο από τα διάφορα βιβλία ιστορίας του νεοελληνικού κράτους που κυκλοφορούν (όχι το επίσημο βιβλίο που μοιράζει "δωρεάν" το κράτος στους μαθητές, κάποιο από αυτά που πρέπει εσύ να το αναζητήσεις και να το πληρώσεις στο βιβλιοπωλείο), θα δείτε ότι πολλοί πολέμησαν για να αυξήσουν τις περιουσίες τους, όχι απαραίτητα "για την Ελλάδα ρε γαμώτο". Και μόλις είδαν ότι οι μεγάλες δυνάμεις της εποχής ήταν πρόθυμες να ρίξουν χρήματα στην Ελλάδα, προκειμένου να την αποσχίσουν από την (παρακμάζουσα) Οθωμανική Αυτοκρατορία, άρχισαν να μασουλάνε το ένα δάνειο μετά το άλλο:
Win-win βέβαια, με τους δανειστές να αποκτούν την Ελλάδα ως στρατιωτικό/εμπορικό κόμβο, αλλά και ως τουριστικό προορισμό, και νίκη και για όσους έτρωγαν τα δάνεια το ένα μετά το άλλο. Θυμάμαι κάπου είχα διαβάσει ότι λίγο μετά τη νίκη της Επανάστασης του 1821, και την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους, είχε ήδη αρχίσει το φαινόμενο κάθε κυβέρνηση που κέρδιζε την εξουσία να απολύει τους δημόσιους υπαλλήλους, και να διορίζει άλλους (τους δικούς της). Τότε βγήκε και ο νόμος περί μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων, που τώρα σιγά σιγά θέλουν να τον καταργήσουν (υπό τον μανδύα της κάθαρσης, της αριστείας, κτλ, αλλά στην πραγματικότητα για να μπορούν να απολύουν τους άλλους, και να διορίζουν τους δικούς τους).
Δεν είναι τυχαίο που ο Άδωνις αντιδρά απέναντι στην Κοβέσι λέγοντας ουσιαστικά ότι "δεν τρέχει και τίποτα για τα ρουσφέτια, ίσως μάλιστα η Κοβέσι να είναι και κατευθυνόμενη", ενώ θυμίζω και τη δήλωση του Πάγκαλου, που είχε πει ότι "μαζί τα φάγαμε" - και έχει δίκιο (*σχεδόν)!
Διότι ίσως να μην τα φάγαμε όλοι μαζί, αλλά πολλοί έφαγαν, με επιδοτήσεις, διορισμούς, ρουσφέτια, τακτοποιήσεις αυθαιρέτων, και ποιος ξέρει τι άλλο. Σε αυτούς απευθύνεται ο Πάγκαλος, αυτοί είναι η πελατεία του, και τους λέει ότι "μη μιλάτε πολύ τώρα που οδηγούμαστε σε μία ακόμα χρεωκοπία, διότι και εσείς φάγατε".
Πάντα όμως υπήρχαν και αυτοί που ήταν "στην απέξω", και για αυτό πάντα υπήρχαν κλέφτες στα βουνά που έχουν μείνει στη λαϊκή συνείδηση όχι πάντα ως κοινοί εγκληματίες, αλλά και ως "παλληκάρια" (γιατί άραγε?), αντάρτες, αριστεροί, κτλ. Στο Β' Παγκόσμιο το πράγμα κόντεψε να γίνει ανεξέλεγκτο, με το ΕΑΜ να γιγαντώνεται, και να παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο με το αντάρτικο - το πράγμα είχε γίνει τόσο σοβαρό, που ο Τσώρτσιλ (ναι, ο γνωστός) διέταξε το βομβαρδισμό της Αθήνας, παρότι ο πόλεμος είχε τελειώσει, και το ΕΑΜ είχε πολεμήσει υπέρ των Συμμάχων. Ναι, αλλά ο Τσώρτσιλ, και αργότερα οι Αμερικάνοι, ήθελαν την Ελλάδα, για τους λόγους που προείπαμε (στρατιωτική βάση, εμπορικός κόμβος, τουρισμός). Και για αυτό έδωσαν στον Στάλιν άλλες περιοχές, αλλά τα βρήκαν μαζί του για να πάρουν αυτοί την Ελλάδα, και τα κατάφεραν, έστω και με βομβαρδισμό της Αθήνας, και έστω και με ντόπιους πολιτικούς που ήταν συνεργάτες των ναζί, μαυραγορίτες, και λαμόγια, που ρημάζουν το ένα δάνειο μετά το άλλο.
Αυτό όμως, δηλαδή το ρήμαγμα των δανείων, δεν αποτελεί και τόσο μεγάλο πρόβλημα για τους δανειστές, γιατί για αυτούς είναι ένα μικρό τίμημα που πληρώνουν από ίδρυσης του νεοελληνικού κράτους για να πάρουν αυτά που πραγματικά θέλουν από την Ελλάδα.
Αν η Ελλάδα κηρύξει και πτώχευση και 4-5 φορές μέσα σε 2 αιώνες ιστορίας, δεν έγινε και τίποτα, άλλωστε αποτελεί και αυτό μια ευκαιρία για τους δανειστές να αρπάξουν και αυτοί μέρος από τα "ασημικά του κράτους". Αρκεί οι ντόπιες κυβερνήσεις να τους δίνουν αυτά που θέλουν.
Από την άλλη πλευρά όμως, και για να μην τους αδικήσουμε, οι δανειστές ξέρουν, από τη δική τους πρακτική εμπειρία, ότι ο καπιταλισμός λειτουργεί καλύτερα αν οι κυβερνήσεις ικανοποιούν τα "αίσθημα περί δικαίου" που έχουν οι λαοί: Δηλαδή ναι, εντάξει, υπάρχουν και στο εξωτερικό λαμογιές, είτε παράνομες, είτε και νόμιμες (πχ οι λομπίστες στο Ευρωκοινοβούλιο, ή στις ΗΠΑ), αλλά προφανώς ΟΧΙ στην ίδια έκταση με εδώ.
Και αυτό διότι κάποια από τα σκάνδαλα βγαίνουν στην επιφάνεια και κάποιοι τιμωρούνται. Έτσι, και αυτοί που θέλουν να κάνουν μια λαμογιά (από τον πρόεδρο μιας χώρας, έως τον τελευταίο "απλό πολίτη") πρέπει να το σκεφτούν διπλά, αλλά και οι υπόλοιποι (αυτοί που δε θέλουν να κάνουν λαμογιές) είναι πιο ευχαριστημένοι, διότι τα λαμόγια τιμωρούνται (κάποιες έστω φορές), και εφόσον είναι πιο ευχαριστημένοι, και πιο παραγωγικοί είναι, και ούτε κάνουν βέβαια και τίποτα περίεργες σκέψεις για διαμαρτυρίες, πορείες, ή για ανατροπή του καπιταλισμού [βέβαια, για κάποιον λόγο, οι ΗΠΑ, και ολόκληρη η Δύση δεν τα πάει και πολύ καλά, με τα χρέη να έχουν συσσωρευτεί, οπότε τελικά ίσως ο καπιταλισμός να οδηγήσει σε τεράστια φτωχοποίηση α λα κατάρρευσης του Ανατολικού Μπλοκ, αλλά προς το παρόν αυτό ακούγεται εξωγήινο στα αυτιά των λαών της Δύσης, οπότε ας μην το συζητάμε καν].
Επιστρέφουμε όμως στα της δικαιοσύνης, που όντως στο εξωτερικό φροντίζουν πού και πού να την ικανοποιούν στα μάτια του λαού, με τα οφέλη που αναφέραμε πιο πάνω. Κάθε μηχανή χρειάζεται και το λιπαντικό της, για να συνεχίσει να λειτουργεί σωστά άλλωστε, και αυτό το ξέρουν στο εξωτερικό. Αντίθετα, οι ντόπιες κυβερνήσεις λειτουργούν εντός παρασιτικά, γιατί το μυαλό τους είναι απλά στη μάσα. Δεν υπάρχουν σχέδιο για παραγωγικές καπιταλιστικές επενδύσεις, πέρα ίσως από μεμονωμένες προσπάθειες, γιατί απλούστατα αυτό το σχέδιο δεν χρειάζεται να υπάρχει: Οι δανειστές μας θέλουν για άλλες δουλειές, και οι ντόπιοι θέλουν απλά να φάνε (με την ανοχή των δανειστών, εφόσον τα λαμόγια αυτά είναι συνεργάσιμα, και κάνουν αυτά που θέλουν οι δανειστές).
ΟΜΩΣ, επειδή οι ντόπιοι αυτοί κυβερνώντες δεν έχουν μέτρο στη μάσα, και επειδή λειτουργούν με όρους μαφίας (όπου υπάρχει ομερτά), οι δανειστές είναι υποχρεωμένοι πού και πού να κάνουν αυτοί μια "αλλαγή λαδιών" στη μηχανή της Ελλάδας, και να στέλνουν πχ την Κοβέσι, ώστε να αποκαταστήσουν αυτοί το "αίσθημα περί δικαιοσύνης", τιμωρώντας τα πιο καραμπινάτα σκάνδαλα. Αλλιώς, το ξέρουν ότι το πράγμα θα ξεφύγει, αυτό δείχνει η ιστορία, ειδικά όταν η γενικότερη κατάσταση είναι άσχημη και οι λαοί ζορίζονται (όπως είναι και στη σημερινή εποχή, με τη Δύση να είναι καταχρεωμένη).
Για να μην παρεξηγηθώ, εγώ στηρίζω την Κοβέσι, και όσο περισσότερα βγουν στην επιφάνεια, και όσοι περισσότεροι τιμωρηθούν, τόσο το καλύτερο.
Όλα αυτά όμως τα έγραψα, πολύ γρήγορα και πρόχειρα βέβαια, για να δούμε και το τι πραγματικά θέλουν οι δανειστές, αλλά και το ποιος είναι ο φαύλος κύκλος του νεοελληνικού κράτους, που οδηγεί είτε σε λαμογιές, ρουσφέτια, κτλ, είτε στο να είσαι "στην απέξω", και να είσαι τελικά το "κορόιδο της υπόθεσης", χωρίς καμία σοβαρή προοπτική για ουσιαστική καπιταλιστική ανάπτυξη, μιας και ούτε οι δανειστές μας έχουν τέτοιου είδους σχέδια για την Ελλάδα, ούτε οι ντόπιοι κυβερνώντες ενδιαφέρονται για κάτι άλλο πέρα από τη δική τους μάσα.
Οι ντόπιοι αυτοί κυβερνώντες έχουν τα "δικά τους παιδιά", που τους στηρίζουν, και παράλληλα "κάθονται σούζα" στους δανειστές, που μας θέλουν μόνο για τη θέση μας στο χάρτη, άντε και για το το ωραίο κλίμα το καλοκαίρι (και αυτό μόνο όταν δεν έχουν χρεωκοπήσει και οι ίδιοι - κοντός ψαλμός αλληλούια). Οπότε, για ακόμα μία φορά, οι υπόλοιποι είναι "στην απέξω", και απλά δεν εκφράζονται πολιτικά από κανέναν αυτή τη στιγμή.
Οι δανειστές κάνουν ότι μπορούν για να το μαζέψουν λίγο, και για αυτό την ώρα που ο Άδωνις πχ τσαντίζεται και τσιρίζει ότι "τα ρουσφέτια είναι νορμάλ", αυτοί λαδώνουν λίγο τη μηχανή, προσφέροντας λίγη δικαιοσύνη στο λαό, πριν την προσφέρει κάποιος άλλος (είτε από τα πιο Ακροδεξιά, είτε από τα αριστερά (χλωμό αυτό το τελευταίο βέβαια, η αριστερά δεν έχει καμία πρόταση). Και επειδή αυτός ο κάποιος άλλος είναι άγνωστος, άσε να πιάσουμε εμείς μερικούς σου λένε οι δανειστές, ώστε τελικά να παραμείνει το στάτους κβο, που τελικά το ελέγχουμε και παίρνουμε αυτά που θέλουμε, από βάσεις στη Σούδα μέχρι Πάτριοτ στη Σαουδική Αραβία, και από λιμάνια και αεροδρόμια που τα αγοράζουν αυτοί, μέχρι όμορφες παραλίες για το καλοκαίρι, για να ξεκουράζονται λιγάκι και αυτοί, αλλά και οι δικοί τους εργαζόμενοι (που προφανώς και λαμβάνουν περισσότερα λεφτά ως μισθό, διότι εκεί έχουν ως στόχο το να είναι ανταγωνιστικοί και να παράγουν πλούτο, σε αντίθεση με εδώ, που μας προορίζουν για άλλα πράγματα).

