Saturday, September 6, 2014

Κατάργηση σχολιασμού + διευκρίνηση

Επειδή δέχομαι μεγάλο αριθμό από mails που με ρωτάνε αν γράφω αλλού χρησιμοποιώντας άλλο ψευδώνυμο, διευκρινίζω ότι δεν γράφω πουθενά. Αν κάποιος γράφει κάπου αλλού χρησιμοποιώντας ένα ψευδώνυμο που μοιάζει με το δικό μου (ηθελημένα ή όχι), ΔΕΝ είμαι εγώ.

Επίσης, επειδή διαπίστωσα ότι τα σχόλια αναλώνονται σε αυτό το θέμα σήμερα που μπήκα στο blog, αποφάσισα να καταργήσω την επιλογή σχολιασμού. Το blog θα παραμείνει ανοιχτό, θα είναι ίσως χρήσιμο και για το μέλλον να υπάρχουν μερικά από τα άρθρα του προσβάσιμα on-line,  αλλά χωρίς τη δυνατότητα για νέα σχόλια.


Read more »
Read more »

Thursday, May 22, 2014

Τελευταία ανάρτηση


Η απόφαση για το σταμάτημα των αναρτήσεων είναι οριστική - απλά είπα να βάλω μια ανάρτηση για μια είδηση που οι δημοσιογράφοι ούτε καν θα την πάρουν χαμπάρι (άσε που και να την πάρουν, δε θα ξέρουν να την ερμηνεύσουν).

Η είδηση είναι σημαντική, γιατί δείχνει το ποιος έχει τις δυνατότητες να κυριαρχήσει στο μέλλον, και ποιος όχι. Εμείς βέβαια την έχουμε ξαναδεί σε παλιότερες αναρτήσεις μας, με πολύ περισσότερη ανάλυση, αλλά τώρα έχουμε και μια πιο "επίσημη" αναγνώριση της πραγματικότητας.

Την ίδια ώρα λοιπόν που οι Ρωσοκινέζοι υπέγραφαν μια συμφωνία-μαμούθ για τα ενεργειακά τους (αλλά και για ένα Ρωσοκινέζικο αντι-ΝΑΤΟ με τη συμμετοχή και του Ιράν για όσους δεν το πήραν είδηση), οι Αμερικάνοι έβγαλαν μια είδηση ότι...το 96% των υπολογιζόμενων κοιτασμάτων του shale gas στην Καλιφόρνια...δεν είναι εκμεταλλεύσιμα (Link). Από όλο αυτό το πετρέλαιο που υποτίθεται ότι θα έβγαζαν από εκεί πέρα, και θα γίνονταν μια ενεργειακή υπερδύναμη, μόνο το 4% είναι εκμεταλλεύσιμο!

Τα υπόλοιπα νομίζω τα καταλαβαίνετε. Εγώ ούτε χρόνο έχω, ούτε χρήμα για κάτι παραπάνω. Το blog θα κλείσει οριστικά τις επόμενες μέρες. Μη μου ζητάτε να γράψω, εγώ βρίσκομαι σε σοβαρή ανάγκη βοήθειας λόγω σοβαρών οικογενειακών υποχρεώσεων, και δε βλέπω κανέναν να ενδιαφέρεται ιδιαίτερα ούτε για να μάθει τι γίνεται, πόσο μάλλον για να βοηθήσει. Ευχαριστώ για το ενδιαφέρον όσους με στήριξαν και με στηρίζουν (δεν είναι και πολλοί), αλλά δεν υπάρχουν οι δυνατότητες για να συνεχίσω.

- Για την Ελλάδα που με ρωτάτε πολλοί, δε χρειάζονται πολλά σχόλια, η χώρα βαδίζει στο δρόμο της ελεγχόμενης χρεωκοπίας που σιγά-σιγά φτάνει στο τέλος του (την επίσημη κήρυξη χρεωκοπίας και το συνεπακόλουθο πλιάτσικο, καθώς και τον έλεγχο της χώρας από φασιστικές ομάδες, νταβατζήδες, μαφιόζους, κτλ. Αυτό δείχνει και η "καταδίκη του επίσημου δικομματισμού", αλλά η ταυτόχρονη στήριξη...του Μπέου, του Μαρινάκη, και άλλων από μερίδα του πληθυσμού στις εκλογές. Πλέον αυτό το "μαύρο" κεφάλαιο θα αναλάβει μέρος [και] της πολιτικής εξουσίας, όπως πχ συμβαίνει ήδη σε χώρες όπως η Βουλγαρία, κτλ, που ελέγχονται από επίσημους και ανεπίσημους μαφιόζους)
Read more »
Read more »

Wednesday, May 14, 2014

Στα γρήγορα

Μετά από τόσο διάστημα αποχής, ίσως να περιμένετε κάποιο μεγάλο άρθρο, αλλά εγώ γράφω απλά μερικά πράγματα στα γρήγορα, σε ένα διάλειμμα από τη δουλειά που κάνω. Δεν θα το έγραφα καν, αλλά τις τελευταίες μέρες επικοινώνησαν μαζί μου πολλοί φίλοι και γνωστοί, μου περιέγραψαν την κατάσταση στα σχόλια του blog, και αποφάσισα να γράψω κάτι, απλά για να μην ξεφεύγουμε εντελώς:

1) Το τελευταίο διάστημα αντιμετωπίζω κάποιες σοβαρές δυσκολίες, και δεν έχω χρήμα/χρόνο για να γράψω. Μην περιμένετε κάποια "επιστροφή" ή κάτι τέτοιο. Οι υπόλοιπες ασχολίες μου είναι τόσο πιεστικές, που δε μου αφήνουν χρόνο, και ότι λεφτά βγάζω από τη δουλειά (που δεν είναι και πολλά), φεύγουν σε κάποιες άλλες υποχρεώσεις που έχω, με αποτέλεσμα να χρειάζεται...να δουλέψω ακόμα πιο σκληρά για να καλύψω τα έξοδα μου.

2) Για το ζήτημα της οικονομικής ενίσχυσης στο blog, δε νομίζω ότι έχει νόημα πλέον να το συζητάμε καν, διότι έχω πειστεί ότι οι περισσότεροι δεν έχουν σκοπό να διαθέσουν ούτε καν 1 ευρώ/μήνα. Το αν κάνουν καλά ή όχι, και το αν η προσπάθεια στο Blog αξίζει ή όχι, το αφήνω στην κρίση σας. Η συζήτηση αυτή  επαναλαμβάνω ότι δεν έχει νόημα για εμένα, γιατί το να λαμβάνω 5-10 ευρώ το μήνα όπως λάμβανα προφανώς δεν επαρκούν, και δεν έχω το χρόνο για να γράψω και να πηγαίνω και στη δουλειά ταυτόχρονα. Οπότε, όσο και αν το θεωρώ σημαντικό και αν μου αρέσει, απλά το σταματώ.

3) Με ενημέρωσαν, και το είδα και εγώ πλέον στα σχόλια, ότι κάποιοι είχαν την ιδέα να στείλουν mails σε media τύπου unfollow, επίκαιρα, κτλ. Τους ευχαριστώ, και η ιδέα τους ήταν όντως καλή, αλλά υπάρχει το εξής πρόβλημα: Πριν κάποιο καιρό, είχε γίνει μια προσπάθεια επικοινωνίας με τέτοια έντυπα, και...με απέρριψαν. Δε θα με πείραζε αν διάβαζαν αυτά που έγραψα και δεν τους άρεσαν, αλλά βασικά δε δέχονταν καν να διαβάσουν τα άρθρα μου. Δεν ξέρουν καν τη θεματολογία, ούτε βέβαια το περιεχόμενο τους, απλά στάθηκε αδύνατο να πειστούν να τους ρίξουν μια ματιά έστω. Αν εσείς ως αναγνώστες θέλετε να προσπαθήσετε, σας εύχομαι καλή επιτυχία, και θα σας είμαι ευγνώμων αν τους καταφέρετε έστω να δοκιμάσουν να διαβάσουν κάτι και μετά να το κρίνουν, αλλά πάντως οφείλω να σας προειδοποιήσω, ώστε να μην έχετε υψηλές προσδοκίες. Η δημοσιογραφία στην Ελλάδα, ακόμα και στα media του "προοδευτικού χώρου", είναι ένα πολύ κλειστό κύκλωμα. Επίσης, ακόμα και αν διαβάσουν τα άρθρα μου, δε ξέρω αν θα τους ενδιαφέρουν, διότι οι περισσότεροι απλά βολεύονται με το να λένε στο αριστερό κοινό αυτά που θέλει να ακούσει, και παίρνουν ως αντάλλαγμα μεγαλύτερες πωλήσεις στα περίπτερα από τους αριστερούς αναγνώστες τους (γι' αυτό πχ και κανένας δεν έγραψε κάτι αρνητικό για περιπτώσεις όπως η ΕΡΤ, ή για την στάση της αριστεράς στο θέμα. Δε νομίζω ότι υπάρχει και πολύς χώρος για απόψεις όπως αυτή που είχα γράψει εγώ τότε, γιατί απλούστατα αν δημοσιεύσουν τέτοια πράγματα, θα χάσουν τους ροζ αριστερούς που τώρα αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος των αναγνωστών τους, και θα τους φάει η μαρμάγκα).

Τέλος πάντων, άλλο χρόνο δεν έχω, και δεν μου αρέσουν οι αποχαιρετισμοί, τα μεγάλα λόγια, κτλ. Ευχαριστώ όσους στήριξαν την προσπάθεια, ευχαριστώ όσους ενδιαφέρθηκαν τώρα που σταμάτησα, και αν θέλετε να συνεχίσετε την προσπάθεια, στέλνοντας mails στα διάφορα περιοδικά, κτλ, σας ευχαριστώ διπλά. Δυστυχώς, εγώ δεν έχω άλλες δυνάμεις για να συνεχίσω
Read more »
Read more »

Saturday, November 30, 2013

Κι όμως, ο Τζήμενος ξέρει τι λέει


Μου έστειλαν ένα κείμενο του Τζήμενου, το οποίο αξίζει να το διαβάσετε 100%, διότι θέτει ωραία και "ωμά" τον εκβιασμό των κεφαλαιοκρατών προς τους εργάτες:

"Αν θέλετε ανάπτυξη στον καπιταλισμό, θα πρέπει να μας αφήσετε να σας ρουφήξουμε το αίμα, όπως πχ γίνεται στην Κίνα. Αλλιώς, απλά δε θα επενδύονται κεφάλαια, και η ανεργία θα σπάει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο".

Ξεχάστε τις ψευδαισθήσεις και τα απατηλά όνειρα της "ροζ" αριστεράς". Ο καπιταλισμός μπορεί σήμερα να σταθεί μόνο μέσω της όσο το δυνατόν "κινεζοποίησης" των εργατών. Ο περιβόητος "καπιταλισμός με ανθρώπινο πρόσωπο" τα έφαγε πλέον τα ψωμιά του, και δε μπορεί να δώσει μερικά ψίχουλα έστω, όπως έκανε παλιότερα, ώστε να κρατάει σχετικά χορτασμένους τους εργάτες.

Ο Τζήμενος (και ο κάθε Τζήμενος) το ξέρει αυτό, και τα λέει πολύ ξεκάθαρα στο άρθρο του. Δυστυχώς, οι εργάτες δεν είναι και τόσο συνειδητοποιημένοι όσο οι καπιταλιστές, και γι' αυτό καταπίνουν αμάσητα τα 'ροζ όνειρα' περί "δημοκρατίας", καπιταλισμού με ανθρώπινο πρόσωπο", κτλ, κτλ, κτλ.

Δυστυχώς, η πλευρά των καπιταλιστών έχει πού μεγαλύτερη επαφή με την πραγματικότητα, και γι' αυτό και έχει πολύ μεγάλο πλεονέκτημα για να επικρατήσει σε αυτή τη μάχη. Όταν η μία πλευρά πολεμάει μέχρις εσχάτων, και η άλλη ζητά "σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα", εννοείται ότι η πλευρά που πολεμάει μέχρις εσχάτων θα ισοπεδώσει την άλλη.

ΥΓ: Σε μία άλλη είδηση, που μπορεί να φαίνεται άσχετη, αλλά στην πραγματικότητα κινείται στο ίδιο μήκος κύματος, η κυβέρνηση ανακοίνωσε την επανέναρξη κάποιων μεγάλων οδικών-κατασκευαστικών έργων. Η αλήθεια είναι ότι δεν χρειάζονται όλα αυτά στον ελληνικό καπιταλισμό, διότι η παραγωγική βάση διαρκώς συρρικνώνεται, και άρα δεν υπάρχουν και τόσα εμπορεύματα για να διακινηθούν. Καλύτερα θα ήταν να δημιουργούσαν παραγωγικές μονάδες, αλλά δεν είναι αυτός ο σκοπός τους (άσε που θέλουν να εξυπηρετήσουν τις μεγάλες κατασκευαστικές εταιρίες).

Τέλος πάντων όμως, δεν είναι και τόσο σημαντικό αυτό για εμάς. Αυτό που θα ήθελα να δείτε είναι το πόσο διαφορετικά παρουσιάζουν την είδηση για τα κατασκευαστικά έργα το (δεξιό) capital.gr και η (κεντροαριστερή) "Ελευθεροτυπία":

Το capital.gr πανηγυρίζει που γίνονται έργα και δημιουργούνται θέσεις εργασίας, ενώ η ροζ αριστερά ασχολείται με τα υψηλότατα διόδια που θα τσεπώσουν οι εργολάβοι και με τους χαμηλούς μισθούς των εργατών σε αυτά τα έργα (έχω φίλο που δουλεύει σε κάποιο από αυτά και όντως τα ωράρια και οι μισθοί είναι τρισάθλιοι).

Όλα αυτά που λέει η Ελευθεροτυπία είναι σωστά. Ωστόσο, δεν αποτελούν τη ρίζα του κακού. Η αριστερά συμπεριφέρεται λες και το κεφάλαιο θα κάνει επενδύσεις πληρώνοντας "υψηλούς" μισθούς στην Ελλάδα, όταν μπορεί να πάει αλλού και να πληρώσει ψίχουλα.

Το κεφάλαιο θα κάνει επενδύσεις μόνο εάν και εφόσον έχει τη δυνατότητα να βγάζει μεγάλα κέρδη, ρημάζοντας τον εργάτη. Ας σταματήσουμε να έχουμε τη φαντασίωση ότι τάχα θα έρθουν επενδύσεις με μεγάλους μισθούς, ανθρώπινα ωράρια, κτλ.

Ο Τζήμενος καλά τα λέει: Ο δρόμος για τις (λίγες έστω) επενδύσεις περνάει μέσα από την εξαθλίωση του εργάτη.

Άρα, αν θέλετε καπιταλισμό, ατομική ιδιοκτησία, κτλ, τότε πάρτε το απόφαση ότι αυτή είναι η διέξοδος που υπάρχει για εσάς. Μην υποκρινόμαστε/αυταπατόμαστε ότι τάχα οι Κινέζοι θα συνεχίσουν να δουλεύουν σα σκλάβοι, και εμείς για κάποιον "μαγικό" λόγο θα δουλεύουμε λιγότερο και θα παίρνουμε περισσότερα.

Αν θέλετε καπιταλισμό, θα πρέπει να αποδεχτείτε την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη "κινεζοποίηση" της Δύσης. Το να ζητάτε σήμερα καπιταλισμό χωρίς κινεζοποίηση είναι σα να ζητάτε να πετάξετε στους ουρανούς σαν τον Πήτερ Παν: Είναι μια ωραία φαντασίωση, αλλά δεν έχει επαφή με την πραγματικότητα.

Read more »
Read more »

Γενικότερες σκέψεις με αφορμή την κινητοποίηση των γιατρών του ΕΟΠΥΥ


Ένα από τα μεγάλα θέματα των ημερών είναι το θέμα της υγείας, με την κυβέρνηση και του γιατρούς να βρίσκονται στα χαρακώματα.

Το λεγόμενο "κοινωνικό κράτος" συρρικνώνεται μέχρι τέλους, μιας και δεν είναι ανταγωνιστικό να ξοδεύεις λεφτά για την υγεία των εργατών, όταν οι περισσότεροι απ' αυτούς "περισσεύουν" και είναι αναλώσιμοι. Μάλιστα, θα έλεγα ότι πολλοί απ' αυτούς "πρέπει" να υποφέρουν ή/και να ψοφήσουν, ώστε να μειωθεί η ανεργία λόγω θανάτων, αλλά και να αναγκαστούν όσοι επιβιώσουν να δεχτούν τα μεροκάματα πείνας, τα άγρια ωράρια, την ανασφάλεια, κτλ [όλα αυτά είναι "θετικά" διότι αυξάνουν την ανταγωνιστικότητα - πάρτε για παράδειγμα τους Κινέζους που χάρη σε αυτά έχουν κυριαρχήσει, προσελκύοντας εκεί όλα τα κεφάλαια. Το ότι οι εργάτες υποφέρουν είναι γενικά κάτι το θετικό για τον κεφαλαιοκράτη, αφού έτσι αυξάνει τα κέρδη του].

Τέλος πάντων όμως, αυτά τα ξέρουμε, μιας και τα έχουμε αναφέρει εδώ και χρόνια, πριν καν ξεσπάσει η κρίση που τα έφερε όλα αυτά στην επιφάνεια. Σε αυτή την ανάρτηση λοιπόν θα ασχοληθούμε με κάτι άλλο: Με την απεργία των γιατρών του ΕΟΠΥΥ.

Κατά βάση λοιπόν, πολλά από αυτά που λένε οι γιατροί του ΕΟΠΥΥ εναντίον της κυβέρνησης είναι σωστά. Και δεν τους αδικώ που κινητοποιούνται (κάθε άλλο).

Το πρόβλημα είναι ότι κινητοποιούνται "κατόπιν εορτής", και μόνο όταν κάποιο από τα μέτρα της κυβέρνησης τους έτσουξε άμεσα. Για να μην τους αδικήσω βέβαια, θα πρέπει να πω ότι κάπως έτσι λειτουργεί το μεγαλύτερο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας, όχι μόνο οι γιατροί. Και γι' αυτό και όλες οι κινητοποιήσεις αποτυγχάνουν.

(με αποκορύφωμα τους ανεκδιήγητους δημοσιογράφους της ΕΡΤ που όταν απολύθηκαν, ξαφνικά ανακάλυψαν ότι οι κυβερνητικές πολιτικές είναι άθλιες (μέχρι τότε τις εκθείαζαν σαν καλά παπαγαλάκια που είναι), και άρχισαν να παίζουν "απεργιακά δελτία ειδήσεων", στα οποία παρουσίαζαν...μόνο το δικό τους πρόβλημα (ειδικά τις πρώτες μέρες, δεν βρήκαν τίποτα άλλο να πουν, παρότι εδώ και χρόνια η εργατική τάξη, αλλά και οι μικροαστοί στενάζουν. Και η πλειοψηφία της αριστεράς έκανε τα στραβά μάτια σε αυτή την αισχρή συντεχνιακή συμπεριφορά, και αποθέωνε τους "ηρωικούς" δημοσιογράφους της ΕΡΤ, που "κάνουν αυτό που ξέρουν να κάνουν καλά εδώ χρόνια, δηλαδή "καλή δημοσιογραφία"(!!!)" (εδώ)).

Κάποτε, υπήρχε πολύ μεγαλύτερη ενότητα και αλληλεγγύη, και υπήρχαν κοινοί στόχοι και οργάνωση για τους εργαζόμενους. Ίσως να μην ήταν 100% σωστός ο σχεδιασμός, ούτε η στόχευση, αλλά τουλάχιστον πρέπει να αναγνωρίσουμε τις καλές προθέσεις, με τους εργάτες να σκέφτονται και λίγο σαν εργάτες που αμφισβητούν την εξουσία του εκμεταλλευτή τους, και τους αντιστέκονται.

Γι' αυτό και κάποτε οι κυβερνήσεις προσπαθούσαν αν θυμάστε να "σαλαμοποιήσουν" τους εργάτες, δηλαδή να τους χωρίσουν, στρέφοντας τον έναν εναντίον του άλλου ("διαίρει και βασίλευε").

Οι κυβερνήσεις βέβαια εξακολουθούν να εφαρμόζουν αυτή την τακτική, αλλά πλέον δε πολυχρειάζεται, διότι έχουν καταφέρει εκ των προτέρων να χωρίσουν τους εργάτες (πόσο μάλλον τους μικροαστούς, που ποτέ δε φημίζονταν για την ταξική τους συνείδηση).

Έτσι, παρατηρούμε μια σειρά από μεγάλους κοινωνικούς αγώνες στην υγεία, στην εκπαίδευση, στην ΕΡΤ, και ξέρω και εγώ που αλλού, που είναι "σαλαμοποιημένοι" από την πρώτη κιόλας στιγμή:

Είδατε εσείς πχ τους γιατρούς να ασχολούνται καθόλου με το τι γίνεται στην εκπαίδευση; Εγώ όχι (καλά, να ασχοληθούν με καθαρά εργατικές απεργίες, όπως αυτές που γίνονται σε εργοστάσια, κτλ δεν το συζητάμε καν). Έτσι, ο κάθε κλάδος μένει μόνος του εναντίον του κράτους, και έτσι τελικά ισοπεδώνεται.

Επίσης, να σημειωθεί ότι οι αγώνες που δίνονται έχουν έντονο συντεχναικό χαρακτήρα, με τον κάθε κλάδο όχι μόνο να ασχολείται μόνο με τα δικά του προβλήματα, αλλά να μην κάνει και καμία αυτοκριτική:

Αποκορύφωμα ήταν οι δημοσιογράφοι της ΕΡΤ, αλλά και οι δάσκαλοι και οι γιατροί δεν μου δίνουν την εντύπωση (πχ) ότι θέλουν να χτυπηθεί το "φακελάκι", αλλά απλά θέλουν να συνεχίσουν να ζουν με βάση τα δεδομένα που ίσχυαν μέχρι τώρα [ΔΕΝ είναι τυχαίο που για πρώτη φορά οι γιατροί του ΕΟΠΥΥ ψήφισαν στις εκλογές τους τον ΣΥΡΙΖΑ, που γενικά τάζει ακριβώς αυτό το πράγμα στην ελληνική κοινωνία, ότι δηλαδή τάχα μπορούμε να επιστρέψουμε-παραμείνουμε στην κατάσταση που ίσχυε μέχρι τώρα].

Και δεν είναι μόνο οι γιατροί, ξαναλέω ότι είναι γενικότερο το φαινόμενο. Και όσο αυτό το φαινόμενο ισχύει, και δεν γίνεται καν μια στοιχειώδη προσπάθεια αλλαγής του, τόσο οι ήττες θα διαδέχονται η μία την άλλη. Δυστυχώς, η αριστερά απλά χαϊδεύει αυτιά. Και καλά ο ΣΥΡΙΖΑ, από αυτούς δεν περιμένω τίποτα, αλλά και η "ριζοσπαστική αριστερά" δε βλέπω να ασχολείται με αυτά που ο κάθε κλάδος κρύβει κάτω από το χαλάκι, κινούμενος με συντεχνιακή λογική.

Δε θέλω να τσουβαλιάσω ούτε τους εκπαιδευτικούς, ούτε τους γιατρούς, ούτε καν τους δημοσιογράφους της ΕΡΤ. Δεν είναι όλοι το ίδιο. Τυχαίνει πχ να γνωρίζω μερικούς γιατρούς που είναι σε σχετικά νεαρή ηλικία, και έχουν μεταναστεύσει επειδή δεν τα έβγαζαν πέρα, ή σκέφτονται σύντομα να μεταναστεύσουν. Ξέρω γιατρούς που ο ΕΟΠΥΥ τους χρωστάει πολλά λεφτά και αν δεν τους έδιναν λεφτά οι γονείς τους, θα πείναγαν. Ειδικά δηλαδή στις νέες ηλικίες, που δεν πρόλαβαν τα "χρυσά χρόνια", η κατάσταση είναι ζόρικη. Επίσης, πολλοί γιατροί ΔΕΝ παίρνουν φακελάκι, δεν κοροιδεύουν τους ασθενείς, και γενικά είναι άψογοι στη δουλειά τους. Δεν είναι όμως όλοι έτσι, και γνωρίζω και μερικούς που ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ μήπως τυχόν και μπορέσουν να συνεχίσουν να αρπάζουν λεφτά από χίλιες-δυο μεριές, και τώρα το παίζουν "επαναστάτες".

Είναι ΚΑΙ αυτό μια πραγματικότητα, και αντί να την κρύβουμε κάτω από το χαλάκι και να χαϊδεύουμε αυτιά, καλό θα ήταν να το αντιμετωπίσουμε το συντομότερο δυνατόν.

Αν το κάνουμε αυτό, τότε μπορεί στο μέλλον να γίνει αντιληπτό ότι ΚΑΝΕΝΑΣ κλάδος δε μπορεί να επιβιώσει χωριστά από τους άλλους. Όταν ο εργάτης ισοπεδώνεται, πώς θα βγουν λεφτά για τους γιατρούς που τον περιθάλπουν; (εντάξει, μερικοί περιθάλπουν τα ανώτερα στρώματα της κοινωνίας, και αυτοί θα τα πάνε καλά. Οι υπόλοιποι όμως;).

Τέλος πάντων, η υγεία, όπως και όλες οι "κοινωνικές παροχές", θα συρρικνωθεί δραματικά. Αν όντως θέλουμε καλύτερο μέλλον, καλό θα ήταν να το αναζητήσουμε σε μία γενικότερη ανατροπή, και όχι σε κινητοποιήσεις που απλά ζητούν να παραμείνει η προηγούμενη κατάσταση. Αυτές οι κινητοποιήσεις θα μπορούσαν να έχουν κάποια περιορισμένα (και προσωρινά) αποτελέσματα, μιας και η κυβέρνηση επιλέγει μια πολύ γραμμή άγριων περικοπών (και άφθονου τσαμπουκά, από τον Άδωνη Γεωργιάδη μάλιστα που αν γλιτώσει την γκιλοτίνα στη ζωή του, θα πρέπει να θεωρεί τον εαυτό του πολύ τυχερό!).

Απέναντι σε αυτή την πού άγρια γραμμή περικοπών, ίσως να μπορέσουν οι γιατροί να περισώσουν κάτι. Όχι όμως να περισώσουν πολλά - αυτό είναι αδύνατον.

Ομοίως για εκπαιδευτικούς, ή -ακόμα περισσότερο- για δημοσιογράφους της πλάκας που δεν έχουν τη γνώση, ούτε τη θέληση να γράψουν για την εργατική τάξη.

Όλοι αυτοί κοιτάζουν ο καθένας πως θα σώσει τον εαυτό του (ή μάλλον όχι όλοι, αλλά πολλοί απ' αυτούς).

Κάποιοι λοιπόν όντως θα τα καταφέρουν και θα σώσουν τον εαυτό τους. Αλλά αυτή η σαλαμοποίηση είναι "βούτυρο στο ψωμί" του κράτους, που εύκολα μπορεί να αντιμετωπίσει τον κάθε κλάδο ξεχωριστά, ειδικά όταν ο κάθε κλάδος αρνείται να ενωθεί με εργατικούς αγώνες άλλων κλάδων, πόσο μάλλον να κάνει και μια αυτοκριτική στα δικά του "τρωτά σημεία" 

 (και μη μου πείτε ότι δεν υπάρχουν "τρωτά σημεία" σε γιατρούς, εκπαιδευτικούς και -κυρίως- στους δημοσιογράφους της ΕΡΤ, γιατί τότε θα σας παρακαλέσω πολύ ευγενικά να πάτε σε κάποιο από τα πολλά sites και blogs της "αριστεράς" που αποθεώνουν όλες αυτές τις "μεγάλες" κινητοποιήσεις, χωρίς να βρίσκουν κανένα μειονέκτημα - εδώ ο Χατζηστεφάνου έφτασε να λέει ότι οι δημοσιογράφοι της ΕΡΤ κάνουν εδώ και χρόνια "σωστή δημοσιογραφία" προκειμένου να χαϊδέψει αυτιά, έλεος. Σόρρι κιόλας, αλλά έτσι δεν γίνεται ανατροπή. Έτσι διαπαιδαγωγείς μια γενιά κακομαθημένων εργατών και μικροαστών, που έχουν -λανθασμένα- ταυτίσει τους ταξικούς αγώνες με το να γεμίζουν βραχυπρόθεσμα τη δική τους τσέπη και μόνο, χωρίς να ενδιαφέρονται για το παραπέρα).
Read more »
Read more »

Friday, November 29, 2013

"Κι αν κλείσει το σούπερμάρκετ μπαμπά;" [Το νόμισμα ως δωροεπιταγή]


Σήμερα είχα πάει στο σούπερμαρκετ, και εκεί που περίμενα στο ταμείο για να πληρώσω, έτυχε ο μπροστινός από εμένα να έχει μια δωροεπιταγή για να πληρώσει.

Όταν λοιπόν έφτασε στο ταμείο, ο (εντελώς πιτσιρικάς) γιος του κοίταζε με περιέργεια την δωροεπιταγή, και ρωτούσε τον μπαμπά του τι ακριβώς ήταν αυτό το "καινούργιο ευρώ" που είχε το σήμα του σούπερμαρκετ γραμμένο πάνω του (η δωροεπιταγή έγραφε το όνομα του σούπερμαρκετ).

Ο μπαμπάς λοιπόν του εξήγησε τι ήταν η δωροεπιταγή, και πραγματικά ο πιτσιρικάς έδειχνε να το κατάλαβε. Πριν περάσουν όμως 2 δευτερόλεπτα, ο πιτσιρικάς είχε κι άλλη μια απορία: Ρώτησε τον πατέρα του τι θα γινόταν αν το σούπερμαρκετ έκλεινε. Ο πατέρας απάντησε ότι σε αυτή την περίπτωση η δωροεπιταγή θα ήταν άχρηστη (και ο μικρός γούρλωσε τα μάτια και είπε "ευτυχώς που ήρθαμε σήμερα και προλάβαμε", προκαλώντας αρκετά γέλια και χαμόγελα στον περίγυρο) .

Τέλος πάντων, δε θα σχολιάσω το ότι ακόμα και τα μικρά παιδάκια σκέφτονται πλέον τα λουκέτα των μαγαζιών (αν και νομίζω ότι και αυτό κάτι δείχνει).

Αυτό που θα δούμε σε αυτή την ανάρτηση, είναι ότι και το νόμισμα δε διαφέρει και τόοοσο πολύ από μια δωροεπιταγή ενός σούπερμαρκετ.

Σήμερα, οι περισσότεροι άνθρωποι καταλαβαίνουν ότι μια δωροεπιταγή όντως θα χάσει την αξία της "αν το σούπερμαρκετ κλείσει", όπως σωστά ρώτησε ο γιος και απάντησε ο πατέρας. Δυστυχώς, οι περισσότεροι δυσκολεύονται να κατανοήσουν ότι το ίδιο ακριβώς πράγμα ισχύει και για το νόμισμα.

Εντάξει, υπάρχουν και πολλές διαφορές, ειδικά στην κλίμακα που χρησιμοποιούνται αυτά τα δύο πράγματα, αλλά και σε πιο τεχνικά θέματα, κτλ. Δε θέλω όμως να κάνω μια ανάλυση που θα είναι 100% σωστή, ούτε θέλω να μιλήσω για "τεχνικά" θέματα όπως ο χρυσός, ή το paper gold, κτλ. Αυτά άλλωστε τα έχουμε δει πολλές φορές.

Αυτό που με ενδιαφέρει σε αυτή την ανάρτηση είναι να δούμε την "γενική ιδέα", όχι τις λεπτομέρειες, οπότε δεν με πειράζει αν η ανάλυση είναι χοντροκομμένη, περιέχει λάθη-παραλείψεις, κτλ. Το σημαντικό είναι να γίνει κατανοητή η "κεντρική ιδέα" μέσω ενός απλού παραδείγματος. Άλλωστε, το blog αυτό δύσκολα θα συνεχιστεί, διότι δεν έχω χρόνο/χρήμα για να γράφω πλέον, και αν δεν είχα και κάποια στήριξη από μερικούς αναγνώστες και μερικούς ανθρώπους γύρω μου που με προτρέπουν να συνεχίσω, θα είχα ήδη σταματήσει. Πριν σταματήσω λοιπόν όποτε και αν συμβεί αυτό, θεωρώ σημαντικό να κατανοήσει ο αναγνώστης αυτό το πράγμα, που θα παίξει σημαντικό ρόλο στις μελλοντικές εξελίξεις, ειδικά από τη στιγμή που η αριστερά επιμένει να το αγνοεί.

Τέλος πάντων, επιστρέφοντας στο θέμα της ανάρτησης, ας ξεκινήσουμε με κάτι απλό:

Όλοι καταλαβαίνουν ότι η δωροεπιταγή δεν έχει καμία αξία "από μόνη της". Η δωροεπιταγή έχει αξία μόνο στο βαθμό που μπορεί να εξαργυρωθεί.

Αυτό σημαίνει ότι η δωροεπιταγή έχει τόση αξία όση έχουν τα εμπορεύματα και οι υπηρεσίες στις οποίες μπορεί να αντιστοιχιστεί. 

Για παράδειγμα, αν με μια δωροεπιταγή μπορώ να πάω στο σούπερμαρκετ και να αγοράσω προϊόντα που κοστίζουν 10 ευρώ, τότε αυτό το κομμάτι χαρτί που κρατάω στα χέρια μου ("δωροεπιταγή"), αξίζει όσο αυτά τα εμπορεύματα που αγόρασα με αυτή.

Αν το σούπερμαρκετ βάλει λουκέτο, όπως ωραία ρώτησε και ο πιτσιρικάς στο ταμείο, τότε η δωροεπιταγή αυτή δε μπορεί να αντιστοιχιστεί με κανένα εμπόρευμα/υπηρεσία, άρα η αξία της έχει μηδενιστεί (και ας γράφει πάνω στο χαρτί ότι τάχα αξίζει το Α ή το Β ποσό).

Κάπως έτσι είναι και με τα νομίσματα. Δε θέλω να σας μπλέξω πολύ με την έννοια της πίστωσης, του χρυσού (χρήματος) σε αντιπαραβολή με το νόμισμα, κτλ. Όλα αυτά είναι σημαντικά θέματα, αλλά τα έχουμε ξαναδεί, και -κυρίως- δεν αναιρούν την "κεντρική ιδέα", ότι δηλαδή τα νομίσματα είναι κομμάτια χαρτί, και η αξία τους καθορίζεται από το αν μπορούν να αντιστοιχιστούν με κάποια εμπορεύματα/υπηρεσίες (και αν ναι, με πόσα εμπορεύματα/υπηρεσίες μπορούν να αντιστοιχιστούν;)

Έστω τώρα ότι οι χώρες είναι σούπερμαρκετ (εντάξει, το ξέρω ότι η αναλογία είναι εντελώς χοντροκομμένη και γεμάτη σφάλματα, αλλά παρόλα αυτά επαρκεί για να καταλάβουμε).

Σήμερα, οι περισσότερες χώρες έχουν εκδώσει ένα σωρό δωροεπιταγές, με σχετικά μεγάλη ονομαστική αξία, αλλά τα ράφια είναι μισογεμάτα (η παραγωγική βάση της Δύσης δεν επαρκεί για να καλύψει όλες αυτές τις "δωροεπιταγές" που έχει εκδώσει]. Οπότε όταν έρχονται οι πελάτες για να ψωνίσουν, κρατώντας τις δωροεπιταγές τους στο χέρι, το σούπερμαρκετ δυσκολεύεται να αντιστοιχίσει αυτές τις δωροεπιταγές σε πραγματικά εμπορεύματα.

Προς το παρόν, το σουπερμάρκετ έχει βρει μια "έξυπνη" [αλλά προσωρινή] λύση:

Επειδή δυσκολεύεται να εξαργυρώσει τις δωροεπιταγές..τυπώνει ακόμα περισσότερες δωροεπιταγές, και με αυτές πηγαίνει στο γειτονικό σούπερμαρκετ, που έχει πολλά προϊόντα. Εκεί λοιπόν παίρνει όσα εμπορεύματα του λείπουν πληρώνοντας τον ανταγωνιστή του με δωροεπιταγές. Ο ανταγωνιστής αρχικά τις δέχεται, γιατί παλιότερα το [χρεωκοπημένο] αυτό σούπερμαρκετ ήταν φερέγγυο, και έχει καλό όνομα στην πιάτσα. Σιγά-σιγά όμως, αρχίζει να παίρνει χαμπάρι ότι αυτές οι δωροεπιταγές δε θα αποπληρωθούν ποτέ, και αρχίζει και αυτός να τις ξεφορτώνεται (πχ η Κίνα χρησιμοποιεί τα δολάρια της Αμεριής για να αγοράσει πετρελαιοπηγές, γη, χρυσό, και άλλες μορφές πραγματικού πλούτου, δίνοντας τις "δωροεπιταγές" των Αμερικάνων σε όσους ακόμα δεν έχουν καταλάβει τι παίζεται και τις δέχονται).

Παράλληλα, το χρεωκοπημένο σούπερμαρκετ εφαρμόζει την ίδια περίπου τακτική και στους πελάτες του: Επειδή δυσκολεύεται να αντιστοιχίσει όλες αυτές τις δωροεπιταγές σε πραγματικά εμπορεύματα, δίνει στους πελάτες όσα εμπορεύματα μπορεί, και επειδή υπάρχει και υπόλοιπο...τυπώνει ακόμα περισσότερες δωροεπιταγές, πληρώνοντας έτσι τους πελάτες του.

Οι πελάτες δεν έχουν καταλάβει ακόμα τι γίνεται (με ελάχιστες εξαιρέσεις), και είναι ευχαριστημένοι όταν λαμβάνουν τη μία δωροεπιταγή μετά την άλλη (εδώ και δεκαετίες είχαμε μια έκρηξη του δανεισμού ώστε να συνεχίσει να "κινείται η αγορά", παρότι στην πραγματικότητα είχε κλατάρει).

Το πρόβλημα με όλα αυτά είναι προφανώς ότι...δε μπορούν να συνεχιστούν για πάντα. Για την ακρίβεια, βρισκόμαστε πολύ κοντά στο τέλος, και σε λίγα χρόνια το πολύ τα γειτονικά σούπερμαρκετ (Κίνα, πετρελαιάδες, κτλ) θα σταματήσουν να δέχονται τις δωροεπιταγές ως αντάλλαγμα για τα εμπορεύματα τους.

Τότε, οι δωροεπιταγές δε θα μπορούν πλέον να αντιστοιχιστούν σε πραγματικά εμπορεύματα/υπηρεσίες (ή τέλος πάντων θα αντιστοιχιστούν σε πολύ λιγότερα εμπορεύματα/υπηρεσίες απ' όσα λέει η ονομαστική τους αξία).

Τότε, η αξία τους θα πέσει κατακόρυφα (και απότομα, εν μία νυκτί). Ή μάλλον τότε θα αποκαλυφθεί η πραγματική τους αξία, που είναι μηδαμινή...Και οι κάτοχοι αυτών των δωροεπιταγών θα φωνάζουν, θα γκρινιάζουν, θα βρίζουν, θα κλαίνε, θα ζητάνε να αποζημιωθούν, κτλ, αλλά όπως συνήθως γίνεται σε αυτές τις περιπτώσεις, θα έχουμε πολλές φωνές, αλλά λίγη ουσία και αποτέλεσμα.
Read more »
Read more »

Thursday, November 28, 2013

Ζήτω οι μελλοντικές επιδοτήσεις της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ στα ροζ ΜΜΕ!

Αυτές τις μέρες έχω μηδενικό χρόνο, και δε γράφω, αλλά μόλις βρήκα από έναν φίλο κάτι που μου τράβηξε την προσοχή, και το παρουσιάζω χωρίς σχόλια. Ας βγάλει ο καθένας τα συμπεράσματα του. Εγώ ότι είχα να πω για το θέμα το είπα - μακάρι να είχα χρόνο για περαιτέρω ανάλυση και κουβέντα, αλλά δεν έχω. Το άρθρο που μου τράβηξε την προσοχή μπορεί να βρεθεί εδώ.
Read more »
Read more »