Αντί σχολιασμού για τις κινητοποιήσεις στη Γαλλία (και όχι μόνο), μια ιστορία από το παρελθόν, που προφανώς θα φανεί άσχετη, αλλά είναι κάπως διδακτική, γιατί ξεχωρίζει αυτούς που απλά "θέλουν να ξεσπάσουν", με αυτούς που θέλουν να νικήσουν και να έχουν αποτέλεσμα:
Όταν λοιπόν ο Βελουχιώτης άρχισε να οργανώνει το ΕΑΜ εδώ στην Ελλάδα, διαπίστωσε ότι πολλοί από τους άνδρες που τον ακολουθούσαν στα βουνά έκλεβαν κότες από τους ντόπιους κατοίκους. Μερικοί το έκαναν επειδή...ήταν κλεφτοκοτάδες, και μερικοί το έκαναν επειδή απλά δεν άντεχαν την πείνα, και εξωθούνταν στο να κλέψουν μια κότα για να φάνε.
Ο Βελουχιώτης λοιπόν αποφάσισε να τους διώξει ΟΛΟΥΣ αυτούς από το ΕΑΜ. Ακόμα και αυτούς που είχαν δικαιολόγηση για τις πράξεις τους, μιας και το έκαναν μόνο και μόνο επειδή πεινούσαν.
Αυτή η πράξη του Βελουχιώτη σχολιάστηκε αρνητικά απο κάποιους τότε, ως "υπερβολικά σκληρή και απάνθρωπη", μιας και πολλοί από τους αντάρτες αυτούς είχαν καλές προθέσεις, και απλά έκαναν ότι έκαναν επειδή πεινούσαν.
Ωστόσο, ο Βελουχιώτης κατάλαβε ότι προκειμένου να πετύχει το ΕΑΜ, έπρεπε να κερδίσει την αγάπη και την εμπιστοσύνη των χωρικών, και αυτό δεν μπορούσε να επιτευχθεί αν οι ΕΑΜίτες τους έκλεβαν τις κότες. Γι' αυτό και εφάρμοσε σκληρή πειθαρχία, έστω και αν αυτό σχολιάστηκε ως "απάνθρωπο".
Δυστυχώς, η έννοια της πειθαρχίας δεν υπάρχει σήμερα στο λαικό κίνημα - ο καθένας κάνει τα δικά του και θεωρεί την πειθαρχία ως κάτι το...κακό (είναι ΚΑΙ αυτό ένας από τους λόγους που το ΚΚΕ τα πηγαίνει καλύτερα από οποιοδήποτε άλλο, διότι παρά τα χίλια-μύρια κακά του, καταννοεί την σημασία της πειθαρχίας σε ένα λαικό κίνημα, έστω και αν την καταννοεί -κατ' εμέ- διαστρεβλωμένα. Ανάμεσα στον τυφλό και τον μονόφθαλμό, κυριαρχεί ο μονόφθαλμος, και δυστυχώς η υπόλοιπη αριστερά είναι "τυφλή" σε αυτό το συγκεκριμένο ζήτημα, οπότε το ΚΚΕ κυριαρχεί).
No comments:
Post a Comment