Η Σαουδική Αραβία δε μπορεί πλέον να βασιστεί στις ΗΠΑ, και φτιάχνει νέες συμμαχίες

Στο προηγούμενο άρθρο (εδώ), είδαμε το πως η Σαουδική Αραβία ουσιαστικά συμφώνησε με τις ΗΠΑ να αποκτήσει πυρηνικά, με τον Τραμπ βέβαια "να το σκέφτεται" - γράφαμε τότε ότι:

     [...] Σε αυτό το πλαίσιο, και με την τεταμένη κατάσταση που επικρατεί στη Μέση Ανατολή για το ποιος θα ελέγχει το πετρέλαιο, η Σαουδική Αραβία έχει ήδη κάνει μια κίνηση που πέρασε σχετικά απαρατήρητη, αλλά είναι σημαντική, καθώς έχει υπογράψει "αμυντική συμφωνία" με το Πακιστάν, ώστε το Πακιστάν, που έχει πυρηνικά όπλα, να υπερασπιστεί τη Σαουδική Αραβία στρατιωτικά αν αυτό χρειαστεί [...]

    Τώρα το Ιράν αποδεικνύει -και στην πράξη πλέον- ότι οι ΗΠΑ δεν είναι ανίκητες, και αντίθετα έχουν χάσει πάρα πολλές βάσεις στην περιοχή (βάσεις που όχι μόνο υπάρχουν για να "χτυπήσουν τους εχθρούς της Αμερικής", αλλά αποτελούσαν, μεταξύ άλλων, και την έμπρακτη προστασία των ΗΠΑ προς τη Σαουδική Αραβία. Αυτή την προστασία έχουν πουλήσει άλλωστε οι ΗΠΑ στους Σαουδάραβες, με αντάλλαγμα το πετροδολάριο).

    Οπότε οι Σαουδάραβες τα βλέπουν όλα αυτά, και μάλλον έχουν όχι απλά "δεύτερες σκέψεις" για τη συμφωνία τους με τις ΗΠΑ, αλλά και τρίτες, και τέταρτες, και πέμπτες.

    Δεν είναι τυχαίο λοιπόν που οι ΗΠΑ έδωσαν στους Σαουδάραβες το δικαίωμα να αναπτύξουν πυρηνικά, χωρίς καν έλεγχο από τους διεθνείς οργανισμούς ή οποιοδήποτε άλλον περιορισμό.

    Μιλάμε για μία τεράστια παραχώρηση, που γίνεται στα πλαίσια της προσπάθειας των Αμερικάνων να κρατήσουν ευχαριστημένη τη Σαουδική Αραβία, ώστε να μην αυτομολύσει στο αντίπαλο στρατόπεδο, και χάσουν το πετροδολάριο [...]

    Βέβαια, πριν καν στεγνώσει το μελάνι, ο Τραμπ "ενοχλήθηκε" διότι οι αντιδράσεις ήταν αρνητικές, μιας και πολλοί είπαν ΄"πώς γίνεται η Αμερική να κάνει τέτοιο δώρο προς τη Σαουδική Αραβία χωρίς κανένα αντάλλαγμα;" Οπότε, τάχα, το ξανασκέφτεται.

    Στην πράξη όμως, η παραχώρηση αυτή δεν γίνεται χωρίς αντάλλαγμα - γίνεται με αντάλλαγμα την παραμονή της Σαουδικής Αραβίας στο στρατόπεδο των ΗΠΑ/πετροδολάριο. Απλά πολύς κόσμος το θεωρεί αυτό ως δεδομένο - ενώ δεν είναι (και για αυτό πολύς κόσμος θεωρεί "περίεργο" που οι ΗΠΑ έκαναν αυτή την παραχώρηση προς τους Σαουδάραβες "χωρίς κάποιο ορατό αντάλλαγμα").

    Η περηφάνια βέβαια του Τραμπ δεν τον αφήνει να αποδεχτεί ούτε την ήττα του στο μέτωπο του Ιράν, ούτε να υπογράψει πλήρως τη συμφωνία που ο ίδιος ανακοίνωσε με τη Σαουδική Αραβία. Αρνείται να "φανεί αδύναμος", το πρόβλημα όμως για αυτό είναι ότι είναι αδύναμος, και για αυτό οι ΗΠΑ θα αναγκαστούν, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, να υπογράψουν τις σχετικές συμφωνίες. Ίσως να τις υπογράψει ο επόμενος πρόεδρος, αν ο Τραμπ κριθεί ακατάλληλος, αλλά, εφόσον "έπαιξαν τα ρέστα τους" τους με το Ιράν και δεν μπόρεσαν να το λυγίσουν, τελικά θα αναγκαστούν να αποδεχτούν την πραγματικότητα, και να συνθηκολογήσουν με τους ανάλογους όρους.

 

Σήμερα όμως διαβάζουμε δύο ειδήσεις, που δείχνουν ότι ίσως η κυβέρνηση Τραμπ στις ΗΠΑ να μη θέλει να δώσει στους Σαουδάραβες τα πυρηνικά που τους είχε αρχικά υποσχεθεί - κάτι που βέβαια αποτελεί αθέτηση συμφωνίας, και άρα θα κάνει τη Σαουδική Αραβία ακόμα πιο αρνητική απέναντι στις ΗΠΑ.

Η πρώτη είδηση, που βέβαια είναι αποτέλεσμα του αποκλεισμού των στενών του Ορμούζ από το Ιράν, που πλέον είναι ο de facto ιδιοκτήτης τους, και δεν αφήνει να περάσουν τα δεξαμενόπλοια από εκεί και να μεταφέρουν το πετρέλαιο, είναι η εξής:

BREAKING: 🇺🇸🇸🇦 Saudi oil exports to the US reached zero; an event unprecedented in the past 40 years, Bloomberg reports

— Megatron (@Megatron_ron) August 6, 2026

 

Η δεύτερη είδηση είναι ότι πλέον η συμμαχία μεταξύ της Σαουδικής Αραβίας και του Πακιστάν, όχι απλά επισημοποιείται, αλλά αποκτά και τρίτο μέλος, την Τουρκία, που έχει πολύ στρατό, σημαντική γεωγραφική θέση, και αξιοσημείωτη πλέον βιομηχανία παραγωγής όπλων:

Κοινή αμυντική συμφωνία υπέγραψαν η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν, η οποία προβλέπει ότι ένοπλη επίθεση εναντίον μίας από τις τρεις χώρες θα θεωρείται επίθεση εναντίον όλων [...]

Όπως σημειώνει το CNN Türk, ο πόλεμος μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν και οι εξελίξεις στον Κόλπο επιτάχυναν μια διαδικασία συνεργασίας που βρισκόταν εδώ και καιρό υπό προετοιμασία. Οι ενέργειες του Ισραήλ στην περιοχή έχουν επίσης συμβάλει στο να επανέλθουν στο προσκήνιο σχέδια για τη δημιουργία τέτοιων συμφωνιών ασφαλείας. 

Η Σαουδική Αραβία είναι, με μεγάλη διαφορά, η #1 χώρα παραγωγής πετρελαίου - το οποίο με τη σειρά του αποτελεί το #1 εμπόρευμα στον κόσμο. Δεν πρόκειται να αφήσει αυτό το πετρέλαιο απροστάτευτο, ούτε πρόκειται να βασιστεί σε μία παρηκμασμένη υπερδύναμη, που ξεδοντιάστηκε και ξεμπροστιάστηκε στρατιωτικά (και όχι μόνο) από το Ιράν.

Και χωρίς Σαουδική Αραβία, δεν υπάρχει πετροδολάριο. Πώς θα αντιδράσουν οι ΗΠΑ απέναντι σε αυτές τις εξελίξεις, μένει να το δούμε. 

Η Σαουδική Αραβία πάει να αποκτήσει πυρηνικά

 Με τις ΗΠΑ να μην μπορούν (ακόμα) να αποδεχτούν την ήττα τους, το μέτωπο στο Ιράν συνεχίζεται, και πλέον το Ιράν και οι σύμμαχοί του (Χούθι) πλέον επιτίθενταιόχι απλά στους "μικρούς" περιφερειακούς συμμάχους των ΗΠΑ στην περιοχή, διαλύοντας τις αντίστοιχες Αμερικανικές βάσεις (καθώς και άλλους στόχους όπως αμερικανοκινούμενα datacenters της Amazon κτλ), αλλά πλέον χτυπούν και τη Σαουδική Αραβία.

Η Σαουδική Αραβία είναι διαφορετική περίπτωση, διότι έχει το περισσότερο και το "καλύτερο" πετρέλαιο, αποτελώντας τον ρυθμιστή την αγοράς πετρελαίου σε παγκόσμιο επίπεδο.

Έχουμε δει τη συμφωνία των ΗΠΑ με τους Σαουδάραβες να πουλάνε υποχρεωτικά το πετρέλαιο τους μόνο σε δολάρια (πετροδολάριο), δημιουργώντας έτσι τεχνητή ζήτηση για το νόμισμα των ΗΠΑ, καθώς όλες οι υπόλοιπες χώρες υποχρεώνονται να μετατρέπουν τα δικά τους νομίσματα σε δολάριο, πράγμα που σημαίνει ότι υπάρχει μεγάλη ζήτηση για το δολάριο, πράγμα που σημαίνει ότι είναι πολύτιμο και έχει μεγάλη αξία (παρότι οι ΗΠΑ το πληθωρίζουν, τυπώνοντας διαρκώς δολάρια, για να καλύψουν τα χρέη τους).

Οι πετρελαιάδες δε θέλουν το δολάριο για αυτό το λόγο, και για αυτό έχουμε τα παραδείγματα του Σαντάμ στο Ιράκ, του Καντάφι στη Λιβύη, και τώρα του Ιράν, που με το που δηλώνουν ότι δε θέλουν να πληρώνονται σε δολάριο, βαφτίζονται τρομοκράτες, και δέχονται επίθεση από τις ΗΠΑ.

Η Σαουδική Αραβία μέχρι τώρα δέχεται το δολάριο, με αντάλλαγμα την προστασία των ΗΠΑ - όταν ελέγχεις το #1 εμπόρευμα της παγκόσμιας οικονομίας, δεν τρέχει και τίποτα να χάσεις και μερικά λεφτά, προκειμένου να είσαι τουλάχιστον ασφαλής, ώστε να βγάζεις το πετρέλαιο, και να ζεις τη ζωή που όλοι ξέρουμε ότι ζουν οι πρίγκηπες της Σαουδικής Αραβίας.

Από την άλλη όμως, η Σαουδική Αραβία δεν είναι τυφλή, άλλωστε αυτή ήταν που "επαναστάτησε" εναντίον των ΗΠΑ με την πετρελαική κρίση του 1973, όταν δε δέχτηκε τα δολάρια μετά την απόφαση του Ρίτσαρντ Νίξον να διακόψει τον κανόνα του χρυσού, ώστε οι ΗΠΑ να μπορούν να τυπώνουν δολάρια χωρίς όριο.

Επίσης, η Σαουδική Αραβία έχει πλέον ως #1 πελάτη της την Κίνα, μιας και αυτή είναι πλέον η βιομηχανική υπερδύναμη, όχι οι ΗΠΑ. Γιατί να μείνει με την απερχόμενη υπερδύναμη, και όχι με την ανερχόμενη, ειδικά όταν ήδη αυτή αποτελεί τον καλύτερο πελάτη της;

Σε αυτό το πλαίσιο, και με την τεταμένη κατάσταση που επικρατεί στη Μέση Ανατολή για το ποιος θα ελέγχει το πετρέλαιο, η Σαουδική Αραβία έχει ήδη κάνει μια κίνηση που πέρασε σχετικά απαρατήρητη, αλλά είναι σημαντική, καθώς έχει υπογράψει "αμυντική συμφωνία" με το Πακιστάν, ώστε το Πακιστάν, που έχει πυρηνικά όπλα, να υπερασπιστεί τη Σαουδική Αραβία στρατιωτικά αν αυτό χρειαστεί:

On 17 September 2025, Saudi Arabia - a member of the Nuclear non-Proliferation Treaty - and nuclear-armed Pakistan signed a Strategic Mutual Defence Agreement. The pact commits both states to treat any attack on one as an attack on both, formalising a long-standing security partnership and signalling a shift in Gulf states’ security away from exclusive reliance on the United States.

The official text of the agreement has not been published, but a Saudi official, when asked if it included the use of Pakistan’s nuclear arsenal, said: “This is a comprehensive defensive agreement that encompasses all military means”.

Τώρα το Ιράν αποδεικνύει -και στην πράξη πλέον- ότι οι ΗΠΑ δεν είναι ανίκητες, και αντίθετα έχουν χάσει πάρα πολλές βάσεις στην περιοχή (βάσεις που όχι μόνο υπάρχουν για να "χτυπήσουν τους εχθρούς της Αμερικής", αλλά αποτελούσαν, μεταξύ άλλων, και την έμπρακτη προστασία των ΗΠΑ προς τη Σαουδική Αραβία. Αυτή την προστασία έχουν πουλήσει άλλωστε οι ΗΠΑ στους Σαουδάραβες, με αντάλλαγμα το πετροδολάριο).

Οπότε οι Σαουδάραβες τα βλέπουν όλα αυτά, και μάλλον έχουν όχι απλά "δεύτερες σκέψεις" για τη συμφωνία τους με τις ΗΠΑ, αλλά και τρίτες, και τέταρτες, και πέμπτες.

Δεν είναι τυχαίο λοιπόν που οι ΗΠΑ έδωσαν στους Σαουδάραβες το δικαίωμα να αναπτύξουν πυρηνικά, χωρίς καν έλεγχο από τους διεθνείς οργανισμούς ή οποιοδήποτε άλλον περιορισμό. Μιλάμε για μία τεράστια παραχώρηση, που γίνεται στα πλαίσια της προσπάθειας των Αμερικάνων να κρατήσουν ευχαριστημένη τη Σαουδική Αραβία, ώστε να μην αυτομολύσει στο αντίπαλο στρατόπεδο, και χάσουν το πετροδολάριο:

Σύμφωνα με δημοσιεύματα των Wall Street Journal, New York Times και CNN, ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ άναψε το «πράσινο φως» για τη λεγόμενη «Συμφωνία 123», επιτρέποντας στο Ριάαν να προχωρήσει σε εγχώριο εμπλουτισμό ουρανίου χωρίς την εφαρμογή των αυστηρών διεθνών δικλείδων ασφαλείας που αποτρέπουν την ανάπτυξη πυρηνικών όπλων.

Η εξέλιξη αυτή αναμένεται να πυροδοτήσει έντονες αντιδράσεις τόσο στο Ισραήλ όσο και στο Ιράν, σε μια περίοδο που οι στρατιωτικές επιχειρήσεις στην περιοχή συνεχίζονται για ενδέκατη διαδοχική νύχτα.

Βέβαια, πριν καν στεγνώσει το μελάνι, ο Τραμπ "ενοχλήθηκε" διότι οι αντιδράσεις ήταν αρνητικές, μιας και πολλοί είπαν ΄"πώς γίνεται η Αμερική να κάνει τέτοιο δώρο προς τη Σαουδική Αραβία χωρίς κανένα αντάλλαγμα;" Οπότε, τάχα, το ξανασκέφτεται.

Στην πράξη όμως, η παραχώρηση αυτή δεν γίνεται χωρίς αντάλλαγμα - γίνεται με αντάλλαγμα την παραμονή της Σαουδικής Αραβίας στο στρατόπεδο των ΗΠΑ/πετροδολάριο. Απλά πολύς κόσμος το θεωρεί αυτό ως δεδομένο - ενώ δεν είναι (και για αυτό πολύς κόσμος θεωρεί "περίεργο" που οι ΗΠΑ έκαναν αυτή την παραχώρηση προς τους Σαουδάραβες "χωρίς κάποιο ορατό αντάλλαγμα").

Η περηφάνια βέβαια του Τραμπ δεν τον αφήνει να αποδεχτεί ούτε την ήττα του στο μέτωπο του Ιράν, ούτε να υπογράψει πλήρως τη συμφωνία που ο ίδιος ανακοίνωσε με τη Σαουδική Αραβία. Αρνείται να "φανεί αδύναμος", το πρόβλημα όμως για αυτό είναι ότι είναι αδύναμος, και για αυτό οι ΗΠΑ θα αναγκαστούν, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, να υπογράψουν τις σχετικές συμφωνίες. Ίσως να τις υπογράψει ο επόμενος πρόεδρος, αν ο Τραμπ κριθεί ακατάλληλος, αλλά, εφόσον "έπαιξαν τα ρέστα τους" τους με το Ιράν και δεν μπόρεσαν να το λυγίσουν, τελικά θα αναγκαστούν να αποδεχτούν την πραγματικότητα, και να συνθηκολογήσουν με τους ανάλογους όρους.

 

 

 

 

 

That's more like it

 Στο χθεσινό άρθρο είχαμε δει μεταξύ άλλων μια είδηση σχετικά με τις απειλές του Τραμπ ότι «Η στρατιωτική συντριβή του Ιράν… συνεχίζεται».

Αυτές οι απειλές βέβαια ήταν παντελώς εκτός τόπου και χρόνου, πιθανώς για εσωτερική κατανάλωση σε ψηφοφόρους του.

Τώρα που τελείωσε η επίσκεψή του στην Κίνα, και οι προβολείς της δημοσιότητας σιγά-σιγά σταματούν να είναι πάνω στο θέμα, ο Τραμπ έκανε κάποιες εντελώς διαφορετικές δηλώσεις, που αξίζουν ένα νέο άρθρο (έστω και αν ο Τραμπ και οι δηλώσεις του είναι παντελώς αναξιόπιστες).

 Το πρώτο λοιπόν πράγμα που διαβάζουμε στα media σήμερα είναι το εξής: "Τραμπ: Οι ΗΠΑ επέτρεψαν τη διέλευση κινεζικών δεξαμενόπλοιων με ιρανικό πετρέλαιο από τα Στενά του Ορμούζ".

Βέβαια, ο Τραμπ σέρβιρε αυτή την είδηση με το γνωστό του πλέον τρόπο, λέγοντας ότι:

Σε συνέντευξή του στο Fox News, ο Τραμπ υποστήριξε ότι τα τρία κινεζικά τάνκερ κατάφεραν να διασχίσουν τα Στενά του Ορμούζ «επειδή το επιτρέψαμε».

Όλοι νομίζω μπορούμε να καταλάβουμε ότι οι ΗΠΑ δέχτηκαν την ήττα του στο πεδίο της μάχης, και για αυτό και "επέτρεψαν" στο Ιράν να πουλήσει το πετρέλαιο του, σε γουάν (όχι σε δολάρια), στην Κίνα. Αυτό βέβαια γινόταν και πριν την επίθεση των ΗΠΑ στο Ιράν, αλλά πλέον είμαστε σε μία κατάσταση όπου η Αμερική προσπάθησε , αλλά δεν κατάφερε, να αποτρέψει το χτύπημα του πετροδολαρίου.Έχουμε δηλαδή μια παραδοχή των ΗΠΑ ότι δεν μπορούν να σταματήσουν την παράκαμψη του πετροδολαρίου, και μένει να δούμε στα επόμενα χρόνια πώς θα συμπεριφερθούν οι υπόλοιποι πετρελαιάδες (με πρώτη και καλύτερη τη Σαουδική Αραβία), καθώς πλέον "ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός" - το οποίο, για αυτούς, μεταφράζεται στο ότι δεν είναι πλέον υποχρεωμένοι να δίνουν πετρέλαιο στον κόσμο, και να πληρώνονται σε ένα νόμισμα που διαρκώς πληθωρίζεται, και άρα χάνει την αξία του.

Ένα άλλο ζήτημα, που μένει να δούμε πώς θα επιλυθεί, είναι τα διόδια που θέλει να επιβάλλει το Ιράν στα στενά του Ορμούζ. Πριν δύο μέρες είδαμε ότι ένα τάνκερ που πήγαινε στην Κίνα, πέρασε χωρίς διόδια, αλλά αυτό μπορεί να οφείλεται στο ότι η Κίνα είναι σύμμαχος, και έχει "ειδική μεταχείριση" από το Ιράν. 

Εφόσον το Ιράν κέρδισε στο πεδίο της μάχης, είναι λογικό ότι θα θέλει να κερδίσει όχι μόνο την ανεξαρτησία του, ή το δικαίωμα να πληρώνεται σε διαφορετικό νόμισμα από το [πληθωριζόμενο] δολάριο, αλλά θα θέλει να κερδίσει και έναν τρόπο να καλύψει την οικονομική ζημιά που του προκαλούν οι χρόνιες κυρώσεις των ΗΠΑ. Είναι δύσκολο, ειδικά για έναν πρόεδρο όπως ο Τραμπ, να σταματήσουν τις κυρώσεις, διότι θα ήταν μια πολύ φανερή παραδοχή της ήττας τους, οπότε το Ιράν πρέπει να βρει έναν τρόπο να καλύψει τη ζημιά, και ο τρόπος που έχουν βρει είναι τα διόδια.

Το πρόβλημα βέβαια είναι ότι και αυτό θα αντιπροσώπευε μια ήττα για τον Τραμπ, αλλά τουλάχιστον θα έδινε μια "ανάσα" στο παγκόσμιο εμπόριο. Όμως, θα μετέτρεπε το Ιράν και στο ντε φάκτο αφεντικό των στενών του Ορμούζ, και άρα θα το αναβάθμιζε ακόμα περισσότερο σε όρους παγκόσμιας επιρροής, όχι μόνο οικονομικούς (μιας και όπως αποδείχθηκε πλέον, όποιος ελέγχει τα στενά του Ορμούζ, μπορεί να προκαλέσει τεράστιο θέμα στην παγκόσμια οικονομία). Αυτό είναι δύσκολο να γίνει αποδεκτό από τις ΗΠΑ.

Κάπου εκεί λοιπόν νομίζω ότι θα βάλουν την "κόκκινη γραμμή" τους οι ΗΠΑ, και κάπου εκεί μάλλον πάτησαν οι Κινέζοι, προκειμένου να πιέσουν για την Ταιβάν, και να αναγκάσουν τον Τραμπ να "προετοιμάσει το έδαφος", δηλώνοντας σήμερα για το θέμα ότι "δεν επιθυμεί κίνηση προς επίσημη ανεξαρτησία της Ταϊβάν". Θα δούμε περισσότερα το προσεχές διάστημα, αν όντως ανοίξουν τα στενά, και αν υπάρχουν διόδια ή όχι.

Τέλος, να αναφερθούμε και σε μία ακόμα από τις ειδήσεις των τελευταίων ημερών, όπου τα ΗΑΕ προωθούν έναν αγωγό για να παρακάμψουν τα στενά του Ορμούζ, και θέλουν να είναι έτοιμος μέχρι το 2027. Αυτά τα σχέδια δεν είναι τόσο απλά να γίνουν πράξη, και δεν εννοώ μόνο τεχνικά (που ισχύει κι αυτό), αλλά και πολιτικά, μιας και η Αμερική, με το να ανατινάξει τον αγωγό που έδινε ρωσικό αέριο στη Γερμανία, έδειξε το δρόμο για να πώς αντιμετωπίζονται σήμερα οι αγωγοί. Στα πλαίσια εξάλλου των περιφερειακών συγκρούσεων Ιράν με Ισραήλ-ΗΑΕ, αυτός ο αγωγός θα ήταν πάνω-πάνω στη λίστα των στόχων των Ιρανών.
 

Σφαίρες επιρροής

 Ο Τράμπ, ενώ η επίσκεψη του στην Κίνα δεν έχει τελειώσει, ήδη τουιτάρει ότι θα συνεχίσει εναντίον του Ιράν.

Να πούμε βέβαια ότι δεν έχει πάει μόνος του, έχουν πάει μαζί του όλοι οι Ρώσοι ολιγάρχες  εεε συγνώμη, όλοι οι CEO των μεγαλύτερων εταιρειών των ΗΠΑ ήθελα να πω. Και να πούμε επίσης ότι σε τέτοιου είδους συζητήσεις δε συμμετέχουν πλέον Ευρωπαίοι, ούτε καν Γερμανία, Γαλλία, κτλ, μιας και δέχτηκαν το βομβαρδισμό του αγωγού που τους έδινε ρωσικό αέριο, διέλυσαν την όποια παραγωγική βάση/ικανότητα είχαν, είναι πλέον εξαρτημένοι από τις ΗΠΑ που τους δίνουν ακριβό αέριο, και άρα είναι νάνοι, που δε μπορούν να παίξουν κάποιον ουσιαστικό ρόλο - το παιχνίδι είναι πλέον μόνο για τους μεγάλους παίχτες.

Τέλος πάντων, δεν ξέρω τί συζητήθηκε πίσω από κλειστές πόρτες, και τί είδους συμφωνίες έχουν γίνει, ωστόσο όταν βλέπεις τον Τραμπ να λέει αυτά που λέει,νομίζω εύκολα φτάνει κανείς στο συμπε΄ρασμα ότιδ εν μπορεί να τον εμπιστευτεί κανείς σοβαρός άνθυρωπος. Δηλαδή ακόμα και να σου πει αυτό ακριβώς που θέλεις να ακούσεις (πόσο μάλλον τώρα που λέει αυτά που λέει), η Κίνα ίσως απλά να αρκείται στο να του πει αυτά που έχει να του πει, και μετά απλά να περιμένει τον επόμενο πρόεδρο, μπας και είναι πιο εφικτή η ουσιαστική επικοινωνία, και η επαφή με την πραγματικότητα.

Η κατεύθυνση με την οποία φαίνεται να είναι ικανοποιημένη η Κίνα στην παρούσα φάση, είναι οι σφαίρες επιρροής - για αυτό και η αντίδραση των Ρωσοκινέζων απέναντι στο θέμα της Παλαιστίνης, ή της Βενεζουέλας, ήταν ουσιαστικά ανύπαρκτη. Αφήνουν τους Αμερικάνους να πάρουν πάκοια πράγματα, με σκοπό όμως να πάρουν και αυτοί αυτό που τους ενδιαφέρει (πχ η Ρωσία θέλει την Ουκρανία, η Κίνα την Ταιβάν, κτλ).

Επίσης, δε νομίζω ότι η Κίνα βιάζεται - ξέρει ότι ο χρόνος τελικά λειτουργεί υπέρ της - και δε μιλάμε μόνο για το catch-up που κάνει σε τομείς όπως τα αυτοκίνητα, ή το ΑΙ, κτλ, ακυρώνοντας, ή και αντιστρέφοντας τα τελευταία "κάστρα" της υπεροχής της Δύσης.

Σε ένα σχετικό-άσχετο άρθρο που κυκλοφόρησε από χθες, βλέπουμε πχ ότι επειδή η Αμερική "έφαγε τα μούτρα της" στο Ιράν, τώρα η Σαουδική Αραβία βγαίνει μπροστά, και ουσιαστικά λέει, με πολύ ευγενικό και "διπλωματικό" τρόπο, ότι δεν εμπιστεύεται πλέον τις ΗΠΑ, και προτείνει οι μεγάλες τοπικές δυνάμεις της Μέσης Ανατολής να τα βρούνε μόνες τους, χωρίς ΗΠΑ (και επίσης χωρίς Ισραήλ).

Γι' αυτό και η Κίνα τελικά δε νοιάζεται και τόσο - γιατί, όπως λένε και οι Αμερικάνοι, "time reveals all things", και από μόνοι τους όλοι οι "παίχτες" στην αρένα αντιλαμβάνονται ότι η εποχή της "αμερικανικής ηγεμονίας" έχει τελειώσει, και παίρνουν από μόνοι τους σιγά-σιγά πρωτοβουλίες για "απαγκίστρωση" από τις ΗΠΑ. Κάποιοι βέβαια, όπως πχ τα ΗΑΕ που βλέπαμε σε πρόσφατο άρθρο, διάλεξαν τις ΗΠΑ (το ίδιο ισχύει και για την Ελλάδα, όπως επίσης έχουμε ουσιαστικά δει). Αλλά πολλοί άλλοι απομακρύνονται, ή έστω προετοιμάζονται για να κάνουν και αυτοί την κίνησή τους στο μέλλον, όταν οι ΗΠΑ θα είναι πλέον εντελώς εξαντλημένες. 

ΥΓ¨Δέχτηκα και κάποια emails αναγνωστών για να γράφω πιο πολύ, οπότε θα ήθελα να ξεκαθαρίσω ότι αυτό δε μπορεί να γίνει σε καμία περίπτωση. Αν βέβαια, θέλετε, συχνά-πυκνά αναδημοσιεύω πράγματα που με ενδιαφέρουν στο X (πρώην Twitter), εδώ, χωρίς όμως σχολιασμό ή ανάλυση. Δεν έχει μεγάλη αξία βέβαια, αλλά με βάση τα υπάρχοντα δεδομένα, αυτά μπορώ να κάνω. Ευχαριστώ πάντως για το ενδιαφέρον.

Μεγάλη γκίνια

Τώρα που οι ΗΠΑ έχουν κρίση χρέους,καλό θα ήταν να κάθεστε φοβισμένοι μέσα στα σπίτια σας, τί φοβερή σύμπτωση που έρχονται κορωνοιοι,χανταιοι, εξωγήινοι, όλα μαζί και όλα τώρα.

ΥΓ: Επειδή δέχθηκα κάποιες ερωτήσεις για το θέμα του Ιράν, δεν υπάρχει ιδιαίτερη αγωνία για το μέτωπο αυτό προς το παρόν,γιατί οι σημαντικές αποφάσεις θα παιχτούν στην επερχόμενη συνάντηση ΗΠΑ-Κινας.Εκει θα μοιραστούν πιθανώς κ άλλα πράγματα, πχ οι ΗΠΑ πήραν χωρίς αντίσταση την Παλαιστίνη,η Κίνα θα θέλει πχ την Ταϊβάν, κτλ

Milestone: Το χρέος των ΗΠΑ ξεπέρασε το 100%, και ανεβαίνει

 

 

Ακόμα και με τα ολοένα και πιο "πειραγμένα" στατιστικά στοιχεία, το χρέος των ΗΠΑ πλέον ξεπέρασε το ψυχολογικό φράγμα του 100%, "πρώτη φορά μετά το Β' Παγκόσμιο.

Οι εποχές βέβαια ήταν εντελώς διαφορετικές - οι ΗΠΑ ήταν τότε η ανερχόμενη υπερδύναμη, και παρά την άνοδο του χρέος που είχαν, προκειμένου να χρηματοδοτήσουν τον πόλεμο, στο τέλος νίκησαν, και πράγματι έγιναν υπερδύναμη, αντικαθιστώντας την Αγγλία ως την de facto ηγετική δύναμη του δυτικού μπλοκ. Αυτό αντικατοπτρίστηκε και νομισματικά, με το δολάριο να αντικαθιστά την στερλίνα ως παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα.

Δε θα πρέπει να ξεχνάμε ότι οι Ναζί είχαν βομβαρδίσει τους Συμμάχους (Ευρώπη+ΕΣΣΔ) και τούμπαλιν, οπότε όλοι είχαν τεράστιες απώλειες, όχι μόνο ανθρώπινες, αλλά και σε επίπεδο υλικών υποδομών. Kοινώς, τα εργοστάσια ήταν βομβαρδισμένα, σε αντίθεση με τις ΗΠΑ, που ήταν μακρυά, και κανένας δεν τους βομβάρδισε, οπότε είχαν φτάσει στο σημείο να έχουν μόνες τους πάνω από το 50% του παγκόσμιου GDP.

Όταν μια χώρα παράγει τόσα πολλά, και όλες οι άλλες τόσα λίγα, λογικό δεν είναι να εμπιστευτείς τη χώρα αυτή, και να τη θεωρήσεις ως "φερέγγυα"?

Το πρόβλημα (για τις ΗΠΑ) είναι ότι σιγά-σιγά, οι υπόλοιπες χώρες ανασυγκροτήθηκαν, άρχισαν να παράγουν ανταγωνιστικά προϊόντα και υπηρεσίες,  με αποτέλεσμα οι εξαγωγές των ΗΠΑ να συρρικνωθούν, και οι εισαγωγές να αυξηθούν, προκαλόντας τα πρώτα ελλείμματα και χρέη.

Αυτά τα χρέη οι ΗΠΑ αποφάσισαν ήδη από τα χρόνια του Νίξον να τα καλύψουν τυπώνοντας δολάρια (ο Νίξον ήταν αυτός που κατήργησε τον κανόνα του χρυσού). 

Δύο χρόνια μετά την κατάργηση του κανόνα του χρυσού, που όριζε ότι ένα δολάριο άξιζε όσο μια συγκεκριμένη ποσότητα χρυσού, η Σαουδική Αραβία κήρυξε εμπάργκο στην πώληση πετρελαίου στην Αμερική, και δεν τους πούλαγε ούτε σταγόνα, μέχρις ότου βρέθηκε ένας νέος συμβιβασμός:

Οι Σαουδάραβες κέρδισαν μια νέα ισοτιμία, με το πετρέλαιο να πουλιέται πλέον πολύ ακριβότερα σε δολάρια, ώστε "αν είναι να πληρωνόμαστε σε δολάρια που διαρκώς πληθωρίζονται και άρα χάνουν την αξία τους, τουλάχιστον να λαμβάνουμε πολλά δολάρια, ώστε να τα κάνουμε μετά ότι θέλουμε". Οι ΗΠΑ από την πλευρά τους, έπεισαν τη Σαουδική Αραβία να δέχεται ως αποκλειστικό μέσο πληρωμής για το πετρέλαιο που πουλάει το δολάριο.

Έτσι γεννήθηκε το πετροδολάριο, δηλαδή ένα σύστημα υποστήριξης της αξίας του δολαρίου, μέσω τεχνητής ζήτησης: Κανένας δε θέλει να κρατάει ένα νόμισμα που διαρκώς πληθωρίζεται, και σίγουρα είναι ακατάλληλο για αποθεματικό νόμισμα/μακροπρόθεσμη αποταμίευση. Όμως, όλοι χρειάζονται ένα νόμισμα, όταν αυτό το νόμισμα είναι το μοναδικό νόμισμα που γίνεται αποδεκτό από τους πετρελαιάδες, προκειμένου να πουλήσουν την πραμάτεια τους, δηλαδή το #1 εμπόρευμα στη σύγχρονη παγκόσμια οικονομία.

Οπότε όλοι μετατρέπουν τα νομίσματα τους σε δολάριο, και μετά αγοράζουν το πετρέλαιο που χρειάζονται. Όποια και αν είναι η αξία του δολαρίου, δεν έχει σημασία, όλοι το χρειάζονται.

Μόνο που πλέον η Κίνα έχει αναδειχθεί σε αντίπαλο δέος των ΗΠΑ, προκαλώντας τεράστια ελλείμματα στον προϋπολογισμό τους (αν παρατηρήσετε το αρχικό γράφημα, θα δείτε ότι τα χρέη των ΗΠΑ "απογειώνονται" μετά την είσοδο της Κίνας στην παγκόσμια οικονομία/κατάργηση δασμών).

Πλέον, τα εργοστάσια της Κίνας είναι αυτά που παράγουν, και όλοι οι υπόλοιποι ισοπεδώνονται, όχι πολεμικά, αλλά επειδή αδυνατούν να ανταγωνιστούν την Κίνα σε ολοένα και περισσότερους κλάδους. Τα εργοστάσια δεν έχουν βομβαρδιστεί όπως στον Β' Παγκόσμιο, αλλά έχουν καταστραφεί επειδή δε μπορούν να ανταγωνιστούν τα αντίστοιχα των Κινέζων.

Τα χρέη λοιπόν συσσωρεύονται, και κάπως έτσι φτάσαμε στην κρίση του 2008, η οποία "ξεπεράστηκε" με τη γνωστή συνταγή του να τυπώσουμε νόμισμα.

Μόνο που...τα ελλείμματα εξακολουθούν να αυξάνονται, και τώρα τα χρέη είναι ακόμα μεγαλύτερα. Και όχι μόνο αυτό, αλλά η Κίνα έχει καλύψει ακόμα περισσότερο έδαφος και σε τομείς όπως τα αυτοκίνητα για παράδειγμα, που το 2008 ήταν ακόμα πίσω. 

Η Δύση κέρδισε χρόνο μεν, αλλά τελικά η Δύση χάνει ολοένα και περισσότερο έδαφος στη μάχη της ανταγωνιστικότητας - άρα, όταν χρειαστεί να "αντιμετωπίσει την πραγματικότητα" (κάτι το οποίο θα γίνει αργά ή γρήγορα), θα διαπιστώσει ότι η ανταγωνιστικότητα της είναι ολοένα και πιο κοντά στην ανταγωνιστικότητα του ανατολικού μπλοκ έναντι του δυτικού το 1989:

Οι εξαιρέσεις ήταν λίγες, και το ανατολικό μπλοκ είδαμε όλοι τι κατάληξη είχε. Υπήρχαν διαφοροποιήσεις ανάμεσα σε χώρες και κλάδους, αλλά σε πολύ μεγάλο ποσοστό, η μηδενική ανταγωνιστικότητα οδήγησε σε τεράστια φτώχεια.

Όσο η Δύση επιλέγει να τυπώνει νόμισμα, απλά και μόνο για να "βγάλει το μήνα", τόσο περισσότερο βυθίζεται στα χρέη, και τόσο περισσότερο η Κίνα καλύπτει το έδαφος και σε νέους τομείς και κλάδους, που μέχρι πρότινος υπολειπόταν.

Με δεδομένο λοιπόν ότι ο λαϊκός παράγοντας είναι σχεδόν ανύπαρκτος, το μέλλον της Δύσης είναι ολοένα και πιο κοντά στο πάλαι ποτέ ανατολικό μπλοκ. Άλλο βέβαια η Αμερική, και άλλο πχ η Ελλάδα, όπως κάποτε ήταν άλλο η Ρωσία, άλλο η Τσεχία, άλλο η Αλβανία, κτλ, κτλ, κτλ. Αλλά η κατάρρευση των ΗΠΑ θα είναι παρόμοιου μεγέθους, και το δολάριο θα πάρει την πραγματική του αξία, όπως και το ρούβλι μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, όταν και υπερπληθωρίστηκε, ως αντανάκλαση του πόσο ανταγωνιστική [δεν] ήταν η Ρωσία έναντι του διεθνούς ανταγωνισμού.

Μια διαφορετική Μέση Ανατολή - Τα ΗΑΕ φεύγουν από τον ΟΠΕΚ+

 

 

Αυτός είναι ένας (κατ' εκτίμηση) χάρτης, που απεικονίζει την προηγούμενη (πριν τον πόλεμο) και τη σημερινή κατάσταση των Αμερικανικών βάσεων στη Μέση Ανατολή.

Το Ιράν έχει εξουδετερώσει τις περισσότερες εξ αυτών (για αυτό και οι ΗΠΑ έχουν "παγώσει" τον πόλεμο προς το παρόν, και σκέφτονται τα επόμενα βήματά τους). Ο χάρτης μου φαίνεται υπερβολικά αισιόδοξος βέβαια, δεν είμαι και ειδικός άλλωστε, αλλά πάντως είχαμε πρόσφατα και την είδηση ότι ένα παμπάλαιο F5 των Ιρανών μπόρεσε να βομβαρδίσει μια αμερικανική βάση, κάτι που προφανώς σημαίνει ότι η βάση αυτή ήταν εντελώς ανυπεράσπιστη (αλλιώς, αν είχαν δηλαδή έστω στοιχειώδεις δυνατότητες, θα είχαν αντιμετωπίσει ένα τόσο παλιό αεροσκάφος). Άρα, πλέον οι βάσεις των ΗΠΑ στην περιοχή, και άρα η στρατιωτική τους επιρροή, έχει συρρικνωθεί.

 Πολλές από τις μικρότερες χώρες της Μέσης Αντολής, είχαν επί χρόνια προσκολληθεί στο άρμα του ΟΠΕΚ-Σαουδικής Αραβίας-ΗΠΑ-πετροδολαρίου, μόνο που τώρα βλέπουν ότι:

1) Χώρες όπως το Ιράν, με την σιωπηλή έστω υποστήριξη των Ρωσοκινέζων,  μπόρεσαν να ξεφύγουν από το πετροδολάριο. Αυτό είναι μεγάλο ζήτημα, γιατί, κατά βάθος, όλοι οι πετρελαιάδες ξέρουν ότι πουλάνε το νούμερο ένα εμπόρευμα του κόσμου (πετρέλαιο), και πληρώνονται σε δολάρια, δηλαδή σε ένα νόμισμα που πληθωρίζεται, και άρα χάνει διαρκώς την αξία του, έως ότου υπερπληθωριστεί. Το ότι έχουν δεχτεί αυτή τη συμφωνία εδώ και χρόνια, δε σημαίνει ότι είναι χαζοί, ούτε ότι δεν καταλαβαίνουν, απλά δεν έβλεπαν ένα διαφορετικό δρόμο.

2) Βασικό ζήτημα για τους πετρελαιάδες ήταν ότι οι ΗΠΑ τους πουλούσαν...νταβαντζιλίκι, δηλαδή τους υπόσχονταν "στρατιωτική προστασία", με αντάλλαγμα την αποδοχή του πετρεδολαρίου για το εμπόριο του πετρελαίου. Όπως κάθε καλός νταβατζής, πούλαγαν προστασία, μόνο που τώρα αποδείχθηκε ότι η στρατιωτική τους υπεροχή στη Μέση Ανατολή δεν είναι πλέον αδιαμφισβήτητη.

3) Εδώ και χρόνια, η Σαουδική Αραβία έχει προσεγγίσει την Κίνα, άλλωστε η Κίνα είναι πλέον ο #1 πελάτης της, όχι οι ΗΠΑ όπως παλιά, και έχουν κάνει συζητήσεις για την αποδοχή γουάν για το εμπόριο πετρελαίου (πχ εδώ). Παράλληλα, ο ΟΠΕΚ, το γνωστό καρτέλ των πετρελαιάδων, που ρυθμίζει τις τιμές του πετρελαίου, έχει εδώ και χρόνια αντικατασταθεί από τον ΟΠΕΚ+. Αυτό το "+" στο τέλος είναι σημαντικό, γιατί βασικά ο ΟΠΕΚ+ αποτελείται από τον ΟΠΕΚ συν...τη Ρωσία. Η Σαουδική Αραβία έχει βρει στη Ρωσία έναν μεγάλο σύμμαχο (όχι μόνο γιατί η Ρωσία είναι μια μεγάλη δύναμη πολιτική, στρατιωτικά, κτλ, αλλά και γιατί...έχει και πολύ πετρέλαιο), και συχνά-πυκνά βλέπουμε τις αποφάσεις του ΟΠΕΚ+ να βγαίνουν μετά από συζητήσεις των 2 μεγαλύτερων μελών του, δηλαδή της Σαουδικής Αραβίας και της Ρωσίας (πχ εδώ), που κανονίζουν πλέον τις τιμές σε παγκόσμια κλίμακα. Ναι, τσακώνονται μερικές φορές, λογικό είναι άλλωστε, αλλά πάντως αυτοί οι 2 ελέγχουν τον ΟΠΕΚ+.

4) Όλα αυτά βέβαια δεν αρέσουν στις ΗΠΑ, που βλέπουν ότι η Ρωσία, από εκεί που επί εποχών ανατολικού μπλοκ ήταν αποκομμένη, τώρα παίζει σοβαρό ρόλο στις διεθνείς τιμές/παροχή του πετρελαίου. Τα ΗΑΕ είναι σύμμαχος των ΗΠΑ, και έχουν υποστεί και μεγάλες ζημιές λόγων του πολέμου, με πολλές στρατιωτικές βάσεις κατεστραμμένες, αλλά και ζημιές στην οικονομία τους.

5) Πρόσφατα, τα ΗΑΕ ουσιαστικά "εξέπεμψαν SOS" προς τις ΗΠΑ:

According to the Wall Street Journal, the UAE’s central bank chief raised the idea of a currency-swap line with Treasury Department and Federal Reserve officials during meetings in Washington, D.C., last week.

To be sure, the UAE has plenty of money, including $270 billion in foreign-exchange reserves and trillions of dollars across its sovereign wealth funds.

But while the UAE isn’t in a crisis, Iran has damaged its energy infrastructure and has blocked oil exports by closing off the Strait of Hormuz, weighing on dollar-denominated revenue.

If the Iran war triggers a deeper economic downturn, a swap line with the U.S. would provide the UAE’s central bank with a cheap supply of dollars that could back the dirham, which is pegged to the greenback, or beef up foreign-exchange reserves in the event liquidity runs low, the report said.

 6) Μάλιστα, από το ίδιο άρθρο, τα ΗΑΕ απείλησαν ουσιαστικά τις ΗΠΑ ότι αν δεν τους δώσουν ενίσχυση, θα "σκεφτούν" ακόμα και το ενδεχόμενο να δεχτούν και αυτοί το γουάν για το εμπόριο του πετρελαίου:

UAE officials also pointed out the U.S. started the Iran war and said they may be forced to use China’s yuan or other currencies for oil transactions if the availability of dollars gets tight, sources told the Journal. 

7) Φτάνουμε λοιπόν στο σήμερα, όπου τα ΗΑΕ φεύγουν από τον ΟΠΕΚ+, σε μια προσπάθεια των ΗΠΑ να "αποσταθεροποιήσουν" τον ΟΠΕΚ+, ως αντάλλαγμα για την στήριξη που προφανώς δέχτηκαν να δώσουν στα ΗΑΕ. Παράλληλα, η κίνηση αυτή σημαίνει ότι τα ΗΑΕ θα μπορέσουν να πουλήσουν περισσότερο πετρέλαιο, και να βγάζουν έτσι λεφτά, τώρα που τα χρειάζονται, μιας και πλέον δεν δεσμεύονται από τα όρια στην παραγωγή πετρελαίου που βγάζει το καρτέλ του ΟΠΕΚ+.

8) Δεν ξέρω τι μέλλει γενέσθαι, αλλά πάντως θα υπάρξει μια ρήξη στη Μέση Ανατολή, καθώς η επιρροή των ΗΠΑ έχει μειωθεί, και άρα κάποιοι θα παραμείνουν με τις ΗΠΑ (και ενδεχομένως να φύγουν και από τον ΟΠΕΚ+, που το ελέγχουν οι Σαουδάραβες μαζί τους Ρώσους), και μερικοί άλλοι θα πάνε σιγά σιγά με τους Ρωσοκινέζους, ή έστω ουδέτεροι, κρυφοκοιτώντας και το γουάν, ή κάτι παρόμοιο, ως νέο νόμισμα συναλλαγών για το πετρέλαιο. Προφανώς βέβαια, αυτό το "κρυφοκοίταγμα" θα μείνει κρυφό, όσο ακόμα φοβούνται τις ΗΠΑ - οπότε όταν ο πόλεμος των ΗΠΑ με το Ιράν επανέρθει, θα δουν όλοι ποιος θα νικήσει, ώστε να αποφασίσουν ο καθένας με ποιον θα πάει. 

9) Θα έχει ενδιαφέρον όμως να δούμε και την απάντηση όλων αυτών των μικρότερων πετρελαιάδων, όταν οι ΗΠΑ τους ζητήσουν να χτίσουν νέες βάσεις στη θέση των παλιών, ή έστω να χρησιμοποιήσουν τα εδάφη και τον εναέριο χώρο τους για χτυπήματα εναντίον του Ιράν. Θα τους τα δώσουν, ή μήπως αυτές οι βάσεις, αντί να τους "προσφέρουν προστασία", τελικά τους έκαναν στόχους, και τώρα η οικονομία τους δέχτηκε μεγάλο πλήγμα, που δε θέλουν να γίνει ακόμα μεγαλύτερο;

Με αφορμή το σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ: Τι θέλει η Κοβέσι (ΕΕ) στην Ελλάδα

Τα σκάνδαλα πάντα ευδοκιμούσαν στην Ελλάδα, από καταβολής του νεοελληνικού κράτους (και ακόμα παλιότερα βέβαια). Ο ρυθμός και η ένταση τους βέβαια έχουν ενταθεί, και αυτή την περίοδο κυριαρχεί το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, που μαζί με τα Τέμπη, έχουν οδηγήσει την ΕΕ να στείλει την Κοβέσι, ως τοποτηρητή, να δουν τί έχουν απογίνει τέλος πάντων τα κονδύλια των κοινοτικών πόρων που έχει εισπράξει η Ελλάδα. 

 Πέρα από την καθαρά οικονομική πλευρά του πράγματος όμως, ή ακόμα και πέρα από την ηθική πλευρά των κλοπών, των ρουσφετιών, κτλ, πρέπει να δούμε το εξής: Οι δανειστές της Ελλάδας δεν μας δανείζουν μόνο για οικονομικούς λόγους, ούτε βέβαια για ηθικούς. Η Ελλάδα είναι ένα προτεκτοράτο, που μέσω της οικονομικής της εξάρτησης είναι εύκολα ελεγχόμενη, ώστε να προσφέρει στους δανειστές της αυτά που κυρίως χρειάζονται από αυτήν, δηλαδή:

1) Λόγω της γεωγραφικής της θέσης, η Ελλάδα είναι σημαντικός στρατιωτικός, αλλά και εμπορικός/ναυτικός κόμβος στην περιοχή. Ειδικά με την άνοδο του πετρελαίου ως #1 εμπόρευμα στην εποχή μας, η θέση της Ελλάδας (αλλά και της Κύπρου) έχει γίνει τεράστιας σημασίας, και για αυτό βλέπουμε τη βάση της Σούδας, αλλά τις βάσεις στην Κύπρου να παίζουν σοβαρό ρόλο στην επίθεση εναντίον του Ιράν (Στην Κύπρο μάλιστα, οι Άγγλοι κατάφεραν να διατηρήσουν και την εδαφική κυριαρχία σε αυτές τις βάσεις που κατείχαν ως κραταιά δύναμη που ήταν κάποτε, οι βάσεις αυτές δεν ανήκουν καν τυπικά στην Κύπρο!)

2) Λόγω της θέσης στην περιοχή, η Ελλάδα απορροφά και σημαντικό μέρος από τις "παράπλευρες απώλειες" των εκστρατειών στην Μέση Ανατολή, με τους βομβαρδισμένους πρόσφυγες από αυτές τις χώρες να έρχονται στην Ελλάδα, που λειτουργεί ως κυματοθραύστης, ώστε να μην ασχολούνται και πολύ τα πιο καπιταλιστικά προηγμένα κράτη με αυτού του είδους τα θέματα.

 3) Η Ελλάδα είναι ένας ωραίος τουριστικός προορισμός για τους δανειστές μας, και αυτό το βάζω απλά επειδή και ισχύει, αλλά και επειδή αποτελεί βασικό οικονομικό πυλώνα της οικονομίας της Ελλάδας.

 Αυτά θέλουν λίγο-πολύ από την Ελλάδα οι δανειστές μας, και αν μπορούν βέβαια, λογικό είναι αρπάξουν και διάφορα άλλα (πχ λιμάνια, αεροδρόμια, κτλ) κάθε φορά που το κράτος χρεωκοπεί - να σημειώσουμε εδώ ότι το νεοελληνικό κράτος έχει χρεωκοπήσει αρκετές φορές ήδη, με πιο διάσημη ίσως στιγμή τη γνωστή ρήση "δυστυχώς επτωχεύσαμεν", και ο μόνος λόγος που δεν χρεωκόπησε επίσημα στην αρχή της κρίσης του 2008, ήταν επειδή οι δανειστές ήθελαν να εξασφαλίσουν/διασώσουν τις τράπεζες τους, που κρατούσαν να (άχρηστα) ελληνικά ομόλογα, και θα είχαν πρόβλημα σε περίπτωση χρεωκοπίας. Τώρα όμως, αυτό δεν ισχύει και τόσο πολύ, οπότε για να δούμε, μιας και η κρίση του 2008 θα επανεμφανιστεί για το δεύτερο γύρο, καθώς το νόμισμα που τυπώθηκε για να καλύψει τα χρέη, τώρα έχει τελειώσει...

 Τέλος πάντων, όλα αυτά τα (φαινομενικά άσχετα) τα λέω γιατί χρειάζεται να αντιλαμβανόμαστε το τι πραγματικά θέλουν οι δανειστές από την Ελλάδα, ώστε να καταλάβουμε ότι δεν έχουν πρόβλημα να στηρίξουν τόσο τον Μητσοτάκη, όσο και τον οποιοδήποτε Μητσοτάκη, αρκεί αυτός να είναι πρόθυμος να υπακούσει στις προσταγές τους, και να τους δώσει αυτά που χρειάζονται.

Αν διαβάσετε κάποιο από τα διάφορα βιβλία ιστορίας του νεοελληνικού κράτους που κυκλοφορούν (όχι το επίσημο βιβλίο που μοιράζει "δωρεάν" το κράτος στους μαθητές, κάποιο από αυτά που πρέπει εσύ να το αναζητήσεις και να το πληρώσεις στο βιβλιοπωλείο), θα δείτε ότι πολλοί πολέμησαν για να αυξήσουν τις περιουσίες τους, όχι απαραίτητα "για την Ελλάδα ρε γαμώτο". Και μόλις είδαν ότι οι μεγάλες δυνάμεις της εποχής ήταν πρόθυμες να ρίξουν χρήματα στην Ελλάδα, προκειμένου να την αποσχίσουν από την (παρακμάζουσα) Οθωμανική Αυτοκρατορία, άρχισαν να μασουλάνε το ένα δάνειο μετά το άλλο:

Win-win βέβαια, με τους δανειστές να αποκτούν την Ελλάδα ως στρατιωτικό/εμπορικό κόμβο, αλλά και ως τουριστικό προορισμό, και νίκη και για όσους έτρωγαν τα δάνεια το ένα μετά το άλλο. Θυμάμαι κάπου είχα διαβάσει ότι λίγο μετά τη νίκη της Επανάστασης του 1821, και την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους, είχε ήδη αρχίσει το φαινόμενο κάθε κυβέρνηση που κέρδιζε την εξουσία να απολύει τους δημόσιους υπαλλήλους, και να διορίζει άλλους (τους δικούς της). Τότε βγήκε και ο νόμος περί μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων, που τώρα σιγά σιγά θέλουν να τον καταργήσουν (υπό τον μανδύα της κάθαρσης, της αριστείας, κτλ, αλλά στην πραγματικότητα για να μπορούν να απολύουν τους άλλους, και να διορίζουν τους δικούς τους).

 Δεν είναι τυχαίο που ο Άδωνις αντιδρά απέναντι στην Κοβέσι λέγοντας ουσιαστικά ότι "δεν τρέχει και τίποτα για τα ρουσφέτια, ίσως μάλιστα η Κοβέσι να είναι και κατευθυνόμενη", ενώ θυμίζω και τη δήλωση του Πάγκαλου, που είχε πει ότι "μαζί τα φάγαμε" - και έχει δίκιο (*σχεδόν)!

Διότι ίσως να μην τα φάγαμε όλοι μαζί, αλλά πολλοί έφαγαν, με επιδοτήσεις, διορισμούς, ρουσφέτια, τακτοποιήσεις αυθαιρέτων, και ποιος ξέρει τι άλλο. Σε αυτούς απευθύνεται ο Πάγκαλος, αυτοί είναι η πελατεία του, και τους λέει ότι "μη μιλάτε πολύ τώρα που οδηγούμαστε σε μία ακόμα χρεωκοπία, διότι και εσείς φάγατε".

Πάντα όμως υπήρχαν και αυτοί που ήταν "στην απέξω", και για αυτό πάντα υπήρχαν κλέφτες στα βουνά που έχουν μείνει στη λαϊκή συνείδηση όχι πάντα ως κοινοί εγκληματίες, αλλά και ως "παλληκάρια" (γιατί άραγε?), αντάρτες, αριστεροί, κτλ. Στο Β' Παγκόσμιο το πράγμα κόντεψε να γίνει ανεξέλεγκτο, με το ΕΑΜ να γιγαντώνεται, και να παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο με το αντάρτικο - το πράγμα είχε γίνει τόσο σοβαρό, που ο Τσώρτσιλ (ναι, ο γνωστός) διέταξε το βομβαρδισμό της Αθήνας, παρότι ο πόλεμος είχε τελειώσει, και το ΕΑΜ είχε πολεμήσει υπέρ των Συμμάχων. Ναι, αλλά ο Τσώρτσιλ, και αργότερα οι Αμερικάνοι, ήθελαν την Ελλάδα, για τους λόγους που προείπαμε (στρατιωτική βάση, εμπορικός κόμβος, τουρισμός). Και για αυτό έδωσαν στον Στάλιν άλλες περιοχές, αλλά τα βρήκαν μαζί του για να πάρουν αυτοί την Ελλάδα, και τα κατάφεραν, έστω και με βομβαρδισμό της Αθήνας, και έστω και με ντόπιους πολιτικούς που ήταν συνεργάτες των ναζί, μαυραγορίτες, και λαμόγια, που ρημάζουν το ένα δάνειο μετά το άλλο.

Αυτό όμως, δηλαδή το ρήμαγμα των δανείων, δεν αποτελεί και τόσο μεγάλο πρόβλημα για τους δανειστές, γιατί για αυτούς είναι ένα μικρό τίμημα που πληρώνουν από ίδρυσης του νεοελληνικού κράτους για να πάρουν αυτά που πραγματικά θέλουν από την Ελλάδα.

Αν η Ελλάδα κηρύξει και πτώχευση και 4-5 φορές μέσα σε 2 αιώνες ιστορίας, δεν έγινε και τίποτα, άλλωστε αποτελεί και αυτό μια ευκαιρία για τους δανειστές να αρπάξουν και αυτοί μέρος από τα "ασημικά του κράτους". Αρκεί οι ντόπιες κυβερνήσεις να τους δίνουν αυτά που θέλουν.

Από την άλλη πλευρά όμως, και για να μην τους αδικήσουμε, οι δανειστές ξέρουν, από τη δική τους πρακτική εμπειρία, ότι ο καπιταλισμός λειτουργεί καλύτερα αν οι κυβερνήσεις ικανοποιούν τα "αίσθημα περί δικαίου" που έχουν οι λαοί: Δηλαδή ναι, εντάξει, υπάρχουν και στο εξωτερικό λαμογιές, είτε παράνομες, είτε και νόμιμες (πχ οι λομπίστες στο Ευρωκοινοβούλιο, ή στις ΗΠΑ), αλλά προφανώς ΟΧΙ στην ίδια έκταση με εδώ.

Και αυτό διότι κάποια από τα σκάνδαλα βγαίνουν στην επιφάνεια και κάποιοι τιμωρούνται. Έτσι, και αυτοί που θέλουν να κάνουν μια λαμογιά (από τον πρόεδρο μιας χώρας, έως τον τελευταίο "απλό πολίτη") πρέπει να το σκεφτούν διπλά, αλλά και οι υπόλοιποι (αυτοί που δε θέλουν να κάνουν λαμογιές) είναι πιο ευχαριστημένοι, διότι τα λαμόγια τιμωρούνται (κάποιες έστω φορές), και εφόσον είναι πιο ευχαριστημένοι, και πιο παραγωγικοί είναι, και ούτε κάνουν βέβαια και τίποτα περίεργες σκέψεις για διαμαρτυρίες, πορείες, ή για ανατροπή του καπιταλισμού [βέβαια, για κάποιον λόγο, οι ΗΠΑ, και ολόκληρη η Δύση δεν τα πάει και πολύ καλά, με τα χρέη να έχουν συσσωρευτεί, οπότε τελικά ίσως ο καπιταλισμός να οδηγήσει σε τεράστια φτωχοποίηση α λα κατάρρευσης του Ανατολικού Μπλοκ, αλλά προς το παρόν αυτό ακούγεται εξωγήινο στα αυτιά των λαών της Δύσης, οπότε ας μην το συζητάμε καν].

Επιστρέφουμε όμως στα της δικαιοσύνης, που όντως στο εξωτερικό φροντίζουν πού και πού να την ικανοποιούν στα μάτια του λαού, με τα οφέλη που αναφέραμε πιο πάνω. Κάθε μηχανή χρειάζεται και το λιπαντικό της, για να συνεχίσει να λειτουργεί σωστά άλλωστε, και αυτό το ξέρουν στο εξωτερικό. Αντίθετα, οι ντόπιες κυβερνήσεις λειτουργούν εντός παρασιτικά, γιατί το μυαλό τους είναι απλά στη μάσα. Δεν υπάρχουν σχέδιο για παραγωγικές καπιταλιστικές επενδύσεις, πέρα ίσως από μεμονωμένες προσπάθειες, γιατί απλούστατα αυτό το σχέδιο δεν χρειάζεται να υπάρχει: Οι δανειστές μας θέλουν για άλλες δουλειές, και οι ντόπιοι θέλουν απλά να φάνε (με την ανοχή των δανειστών, εφόσον τα λαμόγια αυτά είναι συνεργάσιμα, και κάνουν αυτά που θέλουν οι δανειστές).

ΟΜΩΣ, επειδή οι ντόπιοι αυτοί κυβερνώντες δεν έχουν μέτρο στη μάσα, και επειδή λειτουργούν με όρους μαφίας (όπου υπάρχει ομερτά), οι δανειστές είναι υποχρεωμένοι πού και πού να κάνουν αυτοί μια "αλλαγή λαδιών" στη μηχανή της Ελλάδας, και να στέλνουν πχ την Κοβέσι, ώστε να αποκαταστήσουν αυτοί το "αίσθημα περί δικαιοσύνης", τιμωρώντας τα πιο καραμπινάτα σκάνδαλα. Αλλιώς, το ξέρουν ότι το πράγμα θα ξεφύγει, αυτό δείχνει η ιστορία, ειδικά όταν η γενικότερη κατάσταση είναι άσχημη και οι λαοί ζορίζονται (όπως είναι και στη σημερινή εποχή, με τη Δύση να είναι καταχρεωμένη).

Για να μην παρεξηγηθώ, εγώ στηρίζω την Κοβέσι, και όσο περισσότερα βγουν στην επιφάνεια, και όσοι περισσότεροι τιμωρηθούν, τόσο το καλύτερο.

Όλα αυτά όμως τα έγραψα, πολύ γρήγορα και πρόχειρα βέβαια, για να δούμε και το τι πραγματικά θέλουν οι δανειστές, αλλά και το ποιος είναι ο φαύλος κύκλος του νεοελληνικού κράτους, που οδηγεί είτε σε λαμογιές, ρουσφέτια, κτλ, είτε στο να είσαι "στην απέξω", και να είσαι τελικά το "κορόιδο της υπόθεσης", χωρίς καμία σοβαρή προοπτική για ουσιαστική καπιταλιστική ανάπτυξη, μιας και ούτε οι δανειστές μας έχουν τέτοιου είδους σχέδια για την Ελλάδα, ούτε οι ντόπιοι κυβερνώντες ενδιαφέρονται για κάτι άλλο πέρα από τη δική τους μάσα.

Οι ντόπιοι αυτοί κυβερνώντες έχουν τα "δικά τους παιδιά", που τους στηρίζουν, και παράλληλα "κάθονται σούζα" στους δανειστές, που μας θέλουν μόνο για τη θέση μας στο χάρτη, άντε και για το το ωραίο κλίμα το καλοκαίρι (και αυτό μόνο όταν δεν έχουν χρεωκοπήσει και οι ίδιοι - κοντός ψαλμός αλληλούια). Οπότε, για ακόμα μία φορά, οι υπόλοιποι είναι "στην απέξω", και απλά δεν εκφράζονται πολιτικά από κανέναν αυτή τη στιγμή.

Οι δανειστές κάνουν ότι μπορούν για να το μαζέψουν λίγο, και για αυτό την ώρα που ο Άδωνις πχ τσαντίζεται και τσιρίζει ότι "τα ρουσφέτια είναι νορμάλ", αυτοί λαδώνουν λίγο τη μηχανή, προσφέροντας λίγη δικαιοσύνη στο λαό, πριν την προσφέρει κάποιος άλλος (είτε από τα πιο Ακροδεξιά, είτε από τα αριστερά (χλωμό αυτό το τελευταίο βέβαια, η αριστερά δεν έχει καμία πρόταση). Και επειδή αυτός ο κάποιος άλλος είναι άγνωστος, άσε να πιάσουμε εμείς μερικούς σου λένε οι δανειστές, ώστε τελικά να παραμείνει το στάτους κβο, που τελικά το ελέγχουμε και παίρνουμε αυτά που θέλουμε, από βάσεις στη Σούδα μέχρι Πάτριοτ στη Σαουδική Αραβία, και από λιμάνια και αεροδρόμια που τα αγοράζουν αυτοί, μέχρι όμορφες παραλίες για το καλοκαίρι, για να ξεκουράζονται λιγάκι και αυτοί, αλλά και οι δικοί τους εργαζόμενοι (που προφανώς και λαμβάνουν περισσότερα λεφτά ως μισθό, διότι εκεί έχουν ως στόχο το να είναι ανταγωνιστικοί και να παράγουν πλούτο, σε αντίθεση με εδώ, που μας προορίζουν για άλλα πράγματα). 

Με αφορμή την επίθεση στο Ιράν: Τι θέλουν οι ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή

 Όλοι ξέρουν βέβαια τί θέλουν οι ΗΠΑ στη μέση Ανατολή: Το πετρέλαιο.

Ωστόσο, και αυτό είναι βασικό, οι ΗΠΑ δεν κάνουν την μία επίθεση μετά την άλλη (εδώ και δεκαετίες) με σκοπό να κλέψουν το πετρέλαιο, να το βάλουν στα τάνκερ και να το πάρουν πίσω στην Αμερική ως λάφυρο πολέμου. Το πετρέλαιο μένει κατά βάση στα χέρια των ντόπιων πετρελαιάδων, τουλάχιστον όσων είναι "καλά παιδιά", εξ ου και οι ζάμπλουτοι Άραβες πρίγκηπες με τις κόκες, τις πόρνες και τις Φεράρι τους.

Εκτός όμως από τους "καλούς" πετρελαιάδες, υπάρχουν και οι άλλοι, οι "κακοί", που "καταπιέζουν τους υπηκόους τους" και πρέπει οι Αμερικάνοι να τους "απελευθερώσουν" (αν και αυτό έχουν ψιλοσταματήσει να το λένε οι Αμερικάνοι, γιατί όλοι ξέρουν πλέον το πόσο ψεύτικο και υποκριτικό είναι).

Ποιο είναι το κοινό στοιχείο στοιχείο όλων αυτών των "κακών" πετρελαιάδων (αναμεσά τους και του Ιράν), που ωθεί τις ΗΠΑ στο να τους βομβαρδίζουν; Η άρνησή τους να δεχτούν το "κανόνα του πετροδολαρίου", που έχουν επιβάλλει οι ΗΠΑ, δηλαδή η άρνησή τους να πληρώνονται για το πετρέλαιο που πουλάνε αποκλειστικά και μόνο σε δολάρια.

Iraq nets handsome profit by dumping dollar for euro

Libya Invasion Was About Gaddafi's Golden Plan

Iran president calls U.S. dollar 'worthless'

Exclusive: Iran wants euro payment for new and outstanding oil sales - source

(τα άρθρα είναι παλιά, πλέον πχ το ιράν δε ζητάει Ευρώ, ζητάει γουάν, και θα έρθουμε και σε αυτό, όσο μπορώ μέσα στα πλαίσια ενός μόνο άρθρου).

Γιατί οι πετρελαιάδες όμως νοιάζονται τόσο πολύ για το αν θα πληρώνονται σε δολάρια ή σε άλλο νόμισμα, και γιατί οι ΗΠΑ να κάνουν τον έναν πόλεμο μετά τον άλλο για αυτό το θέμα;

Η απάντηση είναι ότι οι ΗΠΑ δεν έχουν πλέον άλλους πυλώνες στήριξης της οικονομίας τους πέρα από αυτόν τον ("αόρατο" για πολλούς) κανόνα του πετροδολαρίου: 

 

Δε θα πρέπει να ξεχνάμε ότι το δολάριο έγινε παγκόσμιο νόμισμα μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου πολέμου, όταν η μισή Ευρώπη είχε βομαρδίσειτ ην άλλη μισή, η Ιαπωνία είχε φάει δύο πυρηνικά, και η Σοβιετική Ένωση πήρε τον δικό της δρόμο. Η Αμερική αντίθετα, πέρα από το περλ Χάρμπουρ, δεν είχε βομραρδιστεί περαιτέρω, άρα η βιομηχανική της βάση ήταν ανέπαφη. Οπότε, η ανερχόμενη (τότε) υπερδύναμη της Αμερικής, πήρε τα σκήπτρα από την Αγγλία, που ως τότε ήταν η κυρίαρχη δύναμη, και το δολάριο αντικατέστησε τη στελίνα ως παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα.

Δεν είναι και τόσο περίεργο που ο δυτικός κόσμος εμπιστεύτηκε τιε ΗΠΑ τότε, μιας και πάνω από των 50% των παγκόσμιων εξαγωγών ήταν "made in USA" (αφού όλοι οι άλλοι ήταν βομβαρδισμένοι) . Η Αμερική ήταν η Κίνα της εποχής, έφτιαχνε τα πάντα.

 

Καθώς όμως τα υπόλοιπα κράτη ανοικοδόμησαν την παραγωγική τους βάση, άρχισαν να καλύπτουν το χαμένο έδαφος, και ξαφνικά η Αμερική έπαψε να είναι το "μοναδικό εργοστάσιο του κόσμου ". Αυτό, οικονομικά αντικατοπτρίστηκε και στα ελλείμματα που άρχισαν σιγά-σιγά να έχουν, με "σημείο καμπής" τον κοστοβόρο (και οικονομικά) πόλεμο στο Βιετνάμ.

Τότε, όλα τα νομίσματα (και το δολάριο) ήταν δεμένα με το χρυσό, με βάση μια σταθερή ισοτιμία (ο λεγόμενος "κανόνας του χρυσού", πχ ένα δολάριο ισοδυναμούσε με Χ γρμμάρια χρυσού).

Καθώς όμως οι ΗΠΑ είχαν ελλείμματα, υπήρχε πλέον ανάγκη να τυπώσουν δολάρια, για να καλύψουν αυτά τα ελλείμματα - κάτι που όμως υποτιμά την αξία του νομίσματος (πληθωρισμός).

 

Επειδή όμως τα υπόλοιπα κράτη το κατάλαβαν αυτό, άρχισαν να μην θέλουν να πληρώνονται σε δολάρια, με αποκορύφωμα τον Γάλλο πρόεδρο Ντε Γκωλ (ναι αυτόν που έχουν ονομάσει έτσι και το αεροπλανοφόρο τους στη Γαλλία), που ζήτησε να πληρωθεί...σε χρυσό αντί για δολάρια που πληθωρίζονται και χάνουν την αξία τους. Ήταν φανερό ότι το δολάριο δύσκολα θα κρατούσε το ρόσο του ως παγκόσμιο αποθεματικό νμισμα, γιατί κανένας δε θέλει να έχει απόθεμα σε νόμισμα που πληθωρίζεται.

 

Ως απάντηση σε αυτό το πρόβλημα, ο Νίξον που ήταν τότε πρόεδρος των ΗΠΑ...κατήργησε τον κανόνα του χρυσού. Πλέον οι ΗΠΑ μπορούσαν να τυπώνουν ελεύθερα όσο νόμισμα ήθελαν. Ποια είναι η αξία του νομίσματος αυτού όμως; Πριν, άξιζε κάτι σε χρυσό, τώρα τί αξίζει;

Πλέον, το νόμισμα είναι στην εποχή μας μια ιδιότυπη μετοχή του κράτους που το εκδίδει. Όπως οι μετοχές, μπορεί να πάει καλά, αν το κράτος πάει καλά, και να πάει κακά, αν το κράτος δεν τα πάει καλά (και ναι, όπως και στις μετοχές, οι εταιρείες κάνουν διάφορες λαμογιές και κόλπα, το ίδιο και τα κράτη, αλλά η βασική αρχή δεν αλλάζει).

 

Λίγο μετά την ανακοίνωση αυτή του Νίξον ότι καταργεί τον κανόνα του χρυσού, η Σαουδική Αραβία κήρυξε πετρελαικό εμπάργκο εναντίον των ΗΠΑ - δεν τους έδινε πετρέλαιο. Γιατί να δώσει το #1 εμπόρευμα της παγκόσμιας οικονομίας με αντάλλαγμα έναν νόμισμα που ποιος ξέρει τί θα αξίζει σε μερικά χρόνια, ή έστω μερικές δεκαετίες;

Η κρίση αυτή ξεπεράστηκε με μια λύση όπου η τιμή του πετρελαίου ανέβηκε κατακόρυφα - με λίγα λόγια, η Σ. Αραβία δέχτηκε να το πουλάει, αλλά σε μια πολύ ανεβασμένη τιμή, αντικατοπτρίζοντας έτσι το γεγονός ότι η πραγματική αξία του δολαρίου ήταν μειωμένη.

 

Από την άλλη πλευρά όμως, η Αμερική κατάφερε τότε κάτι πολύ σημαντικό: Πρόσφερε στην Σαουδική Αραβία την "προστασία" της, ως ντβαντζής της Μέσης Ανατολής, και ως αντάλλαγμα η Σαουδική Αραβία δέχτηκε να πληρώνεται μόνο σε δολάρια για το πετρέλαιο που πουλάει.

 

Έτσι, όλες οι υπόλοιπες χώρες, πχ η Γαλλία του Ντε Γκωλ, που έως τότε δεν ήθελαν το δολάριο, ήταν υποχρεωμένες να πάνε σε ανταλλακτήρια νομισμάτων, σαν αυτά που πάνε οι τουρίστες σε άλλες χώρες για να ανταλλάξουν πχ τα ευρώ τους στο νόμισμα της χώρας που επισκέπτονται. Εκεί, σε αυτα τα διατραπεζικά ανταλλακτήρια νομισμάτων, οι χώρες αντλάσουν το νόμισμά τους σε δολάρια, και μετά χρησιμοποιούν αυτά τα δολάρια για να αγοράσουν το πετρέλαιο που χρειάζονται.

 

Πρακτικά, οι ΗΠΑ έχουν έτσι δημιουργήσει ένα σύστημα τεχνητής ζήτησης για το νόμισμά τους: Οι άλλες χώρες δεν το θέλουν, διότι πληθωρίζεται και χάνει την αξία του, αλλά από την άλλη πλευρά, το χρειάζονται, προκειμένου να το χρησιμοποιήσουν ως μέσο αγοράς του πετρελαίου.

 

Μετά την άνοδο της Κίνας, τα ελλείμματα των ΗΠΑ (αλλά και της Δύσης γενικότερα) έχουν εκτοξευτεί, και το εξωτερικό χρέος αυξάνεται κατά πολύ - μετά και την κρίση του 2008, αυτό ήρθε πολύ πιο έντονα στην επιφάνεια.

Η απάντηση της Δύσης ήταν να τυπώσει νόμισμα και να καλύψει έτσι τα χρέη, ώστε να κερδίσει χρόνο και να δει πώς θα αντιμετωπίσει την Κίνα.

 

Όμως, όλα αυτό το τύπωμα νόμίσματος εννοείται ότι φέρνει στην επιφάνεια το πρόβλημα του γιατί να θέλει ένας πετρελαιάς να πουλήσει το #1 εμπόρευμα της σύγχρονης οικονομίας, με αντάλλαγμα ένα νόμισμα που διαρκώς πληθωρίζεται και άρα νομοτελειακά θα χάσει, αργά ή γρήγορα, την αξία του;

 Να λοιπόν το γιατί στη Μέση Ανατολή ευδοκιμούν οι "κακοί δικτάτορες", που "καταπιέζουν τους πληθυμσούς" τους, και χρειάζονται διαρκώς να τους βομβαρδίζουμε...

 

Πολλοί λένε ότι το Ισραήλ ελέγχει τις ΗΠΑ, αλλά προφανώς αυτό δεν ισχύει - το Ισραήλ είναι το "λυκόσκυλο" των ΗΠΑ στην Μέση Ανατολή, και αναλαμβάνει πολύ μεγάλο μέρος της βρώμικης δουλειάς. Βέβαια, οι ΗΠΑ είναι σε φάση παρακμής, και είναι σίγουρο ότι έχουν μειωμένες δυνατότητες, αλλά και ικανότητες να παράξουν πολιτική (δες πχ τις διάφορες παρακμιακές δηλώσεις Τραμπ, που μοιάζει πλέον με φιγούρα "τρελού βασιλιά"). Άρα, το Ισραήλ σαφώς και μπορεί να επηρεάζει περισσότερο τις εξελίξεις, με βάση τη δική του ατζέντα, αλλά πάντα θα εξαρτάται από τις ΗΠΑ, που δεν είναι και τόσο άσχετες όσο ίσως η φιγούρα του Τραμπ να δείχνει:

Οι ΗΠΑ τα τελευταία χρόνια έχουν καταφέρει πολλά, πάντα έχοντας στο μυαλό μας ότι έχουν ως βασικό αντίπαλο την Κίνα: 

1) Ανατίναξαν τον nord stream 2, τον αγωγό που θα έδινε άφθονο και φθηνό φυσικό αέριο στην Ευρώπη. Αυτό, όχι μόνο ήταν πλήγμα εναντίον της Ρωσίας, αλλά και εναντίον της Ευρώπης, που πλέον εισάγει αέριο...από τις ΗΠΑ, και μάλιστα σε πολύ υψηλή τιμή, που έχει διαλύσει τη βιομηχανική βάση της Ευρώπης.

2) Κατέλαβαν τα πετρέλαια της Βενεζουέλας. 

3) Το Ισραήλ ισοπέδωσε τη Γάζα, πολέμησε τη Χεζμπολάχ, κτλ, που αποτελούν σε μεγάλο βαθμό υποστηλώματα του Ιράν στην περιοχή. Αυτό προετοίμασε το έδαφος για τη μεγάλη επίθεση στο Ιράν, γιατί δε θα μπορούσαν να επιτεθούν σε έναν τόσο δυνατό αντίπαλο όσο το Ιράν, χωρίς πρώτα να εξοντώσουν, όσο μπορούν, τους βασικούς του συμμάχους στην περιοχή, ώστε να μην έχουν πολλά μέτωπα ταυτόχρονα.

4) Επιτέθηκαν στο Ιράν, που αποτελεί το βασικότερο υποστήλωμα των Ρωσοκινέζων στην περιοχή, και έχει εδώ και χρόνια εκδηλώσει την αντίθεσή του στο να πληρώνεται σε δολάρια. Μόνο που εδώ το πράγμα αρχίζει να χαλάει, μιας και το Ιράν (με τη βοήθεια των Ρωσοκινέζων έστω), αποδεικνύει ότι έχει συγκροτημένη ηγεσία, στόχους, σχέδιο, στρατωιτικές ικανότητες, κτλ, και...νικάει.

 

Οπότε, ναι μεν είμαστε όλοι συνηθισμένοι σε πολεμικές εκστρατείες των ΗΠΑ, που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο τελειώνουν με νίκη των Αμερικάνων, αλλά αυτή τη φορά τα πράγματα δεν πάνε έτσι:

Αντί για διάλυση του Ιράν, ώστε μετά να κόψουν το βασικό υποστύλωμα των Ρωσοκινέζων στην περιοχή, ίσως να δούμε περιορισμό του Ισραήλ (περιορισμός του Ισραήλ = μείωση των συνόρων του, που διαρκώς αυξάνονται εδώ και δεκαετίες), αποχώρηση των μερικανικών βάσεων στη Μέση Ανατολή, μερικώς έστω, και κυρίως, την ντε φάκτο αντικατάσταση του δολαρίου ως νόμισμα πληρωμής για το πετρέλαιο, σε πολλά κράτη της περιοχής. Αυτό είναι το βασικότερο υποστήλωμα των ΗΠΑ, και αποτελεί προάγγελο για την πτώση τους, α λα Ρώμη το επόμενο διάστημα.

 

Ο πόλεμος βέβαια στο Ιράν έχει δρόμο ακόμα, και ίσως να βρεθούν άλλες λύσεις και συμβιβασμοί, τους οποίους θα τους δούμε, αλλά τα "ασύλληπτα" αυτά σενάρια θα πρέπει σιγά σιγά να εξετάζονται, καθώς οι ΗΠΑ χάνουν αυτόν τον πόλεμο, κατ' όπως φαίνεται.

 

 

 

 

Live meeting στις 19.00

Καλησπέρα,

Όσοι θέλουν να συμμετέχουν στο live meeting, μπορούν απλά να ακολουθήσουν το παρακάτω link - πρόκειται για μια πλατφόρμα σαν το zoom, skype, κτλ, που όμως είναι open-source και δεν κάνει tracking, ενώ παράλληλα έχει και το πλεονέκτημα ότι δεν χρειάζεται κάποιο account. Απλά δημιουργείς ένα meeting, και λειτουργεί κατευθείαν για όσους θέλουν να το παρακαλουθήσουν
https://meet.jit.si/ciaoant1

Ευχαριστώ και τα λέμε εκεί στις 19.00.

Ενημέρωση για τη Live συνομιλία

Όπως ανέφερα και στο χθεσινό ποστ, το ενδιαφέρον είναι περιορισμένο, οπότε θεωρώ ότι σε μια πρώτη φάση θα μπορούσαμε να οργανώσουμε ένα -δοκιμαστικό έστω- mini event την Τρίτη (12 Μαΐου) στις 19.00.. Εφόσον η συμμετοχή δεν είναι μεγάλη, απλά θα ανεβάσω ένα link στο blog για τη δικτυακή συνομιλία, οπότε όσοι ενδιαφέρεστε, απλά μπείτε στο blog εκείνη την ημέρα/ώρα, και κλικάρετε στο link για να μπείτε στη συνομιλία.

Ευχαριστώ πολύ για το ενδιαφέρον, και καλή συνέχεια.

Ντοκιμαντέρ με παραγωγό τον γνωστό Michael Moore, για την "πράσινη ενέργεια", και το αν τελικά βοηθάει το περιβάλλον ή όχι

Παρότι δε συμφωνώ με "ολόκληρη" την άποψη του δημιουργού του ντοκιμαντέρ, και εντόπισα και καναδυό λαθάκια σε αυτά που λέει, αξίζει να το δείτε -  μιλάει για την απάτη της "πράσινης ενέργειας", και είναι από τα λίγα, αν όχι το μοναδικό ντοκιμαντέρ που μιλάει για αυτό το ζήτημα (συνήθως η όποια αριστερά υπάρχει σήμερα, δέχεται "αυτόματα" καθετί που προβάλλεται ως "πράσινο", χωρίς καμία κριτική σκέψη. Και αυτό εκμεταλλεύονται όσοι επενδύουν σε "πράσινη ενέργεια" προβάλλοντας ένα "φιλικό προς το περιβάλλον" πρόσωπο, την ίδια ώρα που απλά βγάζουν λεφτά, χωρίς να σώζουν ούτε το περιβάλλον, ούτε κανέναν εκτός από τους εαυτούς τους).

Σχετικά με το poll που έχει αναρτηθεί στο blog, παρατηρώ ότι το ενδιαφέρον για κάτι το Live είναι περιορισμένο, οπότε δεν ξέρω αν έχει νόημα να γίνει ή όχι. Αν παρόλα αυτά ενδιαφέρεται κάποιος, μπορείτε απλά να αφήσετε ένα comment κάτω από αυτή την ανάρτηση, και να βρούμε στη συνέχεια και μια ώρα.Ας είμαστε και "λίγοι και καλοί", δεν με ενδιαφέρει και τόσο ο αριθμός των συμμετεχόντων προσωπικά για να είμαι και ειλικρινής.

Ευχαριστώ και καλή συνέχεια.

7 Μαίου 2020

Πριν δούμε μερικές ειδήσεις "στα γρήγορα", λόγω έλλειψης χρόνου, ίσως θα έχετε παρατηρήσει και ένα poll που έχει ανέβει στα δεξιά του blog, με το ερώτημα αν θα ενδιαφερόσασταν για μια Live διαδικτυακή συζήτηση, πχ μέσα σε αυτό το Σαββατοκύριακο. Αν υπάρξει ενδιαφέρον, θα το οργανώσουμε αναλόγως.

Από εκεί και πέρα, μένοντας στο θέμα του πετρελαίου, βλέπουμε καταρχήν "τα γνωστά", ότι δηλαδή στις ΗΠΑ πολλοί παραγωγοί shale oil "κατεβάζουν ρολά":
US Oil Rig Count Collapses As Wave Of Shale Well Closures Begins
The Great Shale Shut-In Has Begun, Making Good on Trump’s Pledge

Οι σημαντικές όμως εξελίξεις ήταν καταρχήν η "απάντηση" των ΗΠΑ στην επίθεση της Σαουδικής Αραβίας, με την Αμερική να ανακοινώνει ότι αποσύρει τη [στρατιωτική] προστασία που παρέχει στο εκεί καθεστώς (είναι ξεκάθαρο ότι η Αμερική "πουλάει προστασία" πλέον, καθώς από εμπορική/οικονομική πλευρά, δεν είναι πλέον η μοναδική υπερδύναμη - ίσα ίσα που είναι μια "|ξεπεσμένη υπερδύναμη", προς το τέλος του κύκλου της ως τέτοια, και στη Σαουδική Αραβία δεν αρέσει καθόλου η παλιότερη συμφωνία, με την Αμερική να παρέχει προστασία, και τη Σ. Αραβία να πουλάει πετρέλαιο αποκλειστικά και μόνο σε δολάρια, ένα νόμισμα που πλέον πληθωρίζεται "μέχρι τέλους"):
US To Remove Patriot Missile Protection From Saudi Arabia Amid Oilpocalypse

Μια άλλη σημαντική είδηση, που αγνοήθηκε σε μεγάλο βαθμό από τα δυτικά μέσα (αν και πχ το bloomberg την μετέδωσε και εκεί την βρήκαμε και εμείς), είναι η τελευταία εξέλιξη στο μέτωπο του Nordstream 2, του νέου αγωγού μεταξύ Ρωσίας και Γερμανίας: Αν θυμάστε, είχαμε αφήσει το θέμα στο ότι η άμεσα εμπλεκόμενοι (Ρωσία+Γερμανία) τα είχαν βρει σε όλα, και οι ενδιάμεσες χώρες είχες όλες δώσει το ΟΚ (Η Δανία ήταν η τελευταία που το δέχτηκε).

Οι ΗΠΑ είχαν απειλήσει με κυρώσεις όποια εταιρεία συμμετέχει στην κατασκευή του αγωγού, και αυτό είχε δημιουργήσει ένα θέμα, διότι ο αγωγός περνάει σε μερικά σημεία κάτω από το νερό, και χρειάζεται ειδικός εξοπλισμός και τεχνογνωσία για να επιτευχθεί αυτό.

Επειδή λοιπόν είναι λίγες οι εταιρείες που μπορούν να φέρουν εις πέρας το έργο αυτό, και οι περισσότερες φοβήθηκαν τις κυρώσεις των ΗΠΑ, που θα τις απέκλειαν από άλλα διεθνή έργα, το θέμα είχα προσωρινά παγώσει. Τελικά όμως..."σαν θέλει η νύφη και ο γαμπρός, τύφλα να'χει ο πεθερός", και η Ρωσία είχε δηλώσει ότι θα κατασκευάσει μόνη της το επίμαχο "δύσκολο" τμήμα του αγωγού.

Πριν λίγες μέρες λοιπόν, διαβάζουμε στο bloomberg ότι το πλοίο που θα ασχοληθεί με το έργο αυτό έφτασε ήδη στη θάλασσα της Βαλτικής, απ' όπου θα περάσει ο αγωγός:
Russian Ship That Could Finish Nord Stream 2 Link Reaches Baltic

Την ίδια ώρα, η Αμερική, όπως και όλος ο δυτικός κόσμος βέβαια, βυθίζεται στην ύφεση. Την απάντηση των ΗΠΑ την ξέρουμε βέβαια, θα τυπώσουν μέχρι τέλους, και θα διασώσουν "τα δικά τους παιδιά". Μένει να δούμε τι και πόσο θα αξίζει το δολάριο, μιας και ουδείς ασχολείται με το α ανατρέψει αυτά τα σχέδια - θα έλεγα ότι η παντελής έλλειψη εναλλακτικού σχεδίου οδηγεί πολλούς να τα υποστηρίζουν τα μέτρα, για να πάρουν (προσωρινά) έστω μερικά ψίχουλα που πέφτουν από το τραπέζι, όσο τυπώνονται τρισεκατομμύρια επί τρισεκατομμυρίων....

• Another 3 million Americans filed jobless claims last week, bringing total to 33 million since coronavirus hit
• Κορωνοϊός - ΗΠΑ: Ένα στα πέντε παιδιά υποσιτίζεται λόγω της πανδημίας
• US National Debt Spiked by $1.5 trillion in 6 Weeks, to $25 trillion. Fed Monetized 90% of it
• US To Borrow A Record $4.4 Trillion In 2020, More Than The Previous Five Years Combined
• Newsom Says California Went From Surplus To 'Tens Of Billions In Deficit' In Weeks, Won't Get By Without Federal Help

Στην Κίνα...συνεχίζουν να χτίζουν εμπορικές σχέσεις με την Ευρώπη:
Xi’s ‘Silk Railway’ halves delivery time to Europe

Σε άλλες ειδήσεις:

• Το διπλό "παιχνίδι" της Γερμανίας στην οικονομία και τα εσωτερικά μέτωπα στο Βερολίνο
• China Rocket Launch Brings Space Station Ambitions Closer
• ExxonMobil-TOTAL-Repsol: Η πανδημία μπλοκάρει τα σχέδια εξορύξεων των κολοσσών στην Ελλάδα
• The $1.1 billion deal to sell control of '.org' domain names to a private equity firm has been blocked, after an outcry from critics including California's attorney general
• Γερμανία: Έκλεισαν και πάλι σχολεία λόγω κρουσμάτων κορονοϊού

1 Μαίου 2020

1η Μάη σήμερα, μια σημαντική μέρα για την εργατική τάξη παγκοσμίως, και αξίζει να αναφέρουμε έστω ένα μπράβο σε όλους βγήκαν στο δρόμο σήμερα στην Ελλάδα, αλλά και παγκοσμίως. Χρειάζονται και μερικοί "τρελοί" που θα κρατάνε ζωντανή τη μνήμη τέτοιων αγώνων, παρότι σήμερα η εργατική τάξη δεν έχει κάτι τέτοιο στο μυαλό της. Κρίμα, γιατί τέτοιοι αγώνες θα χρειαστεί να γίνουν, γιατί τα πράγματα θα γίνουν [πολύ] χειρότερα για εμάς, αλλά τι να κάνουμε, θα χρειαστεί πολύ δουλειά, πριν φτάσουμε σε αυτό το σημείο.

Προς το παρόν, και με τον λαϊκό παράγοντα να είναι απόλυτα εξαφανισμένος από το προσκήνιο, οι διεθνείς εξελίξεις κυριαρχούνται απόλυτα από τις μάχες μεταξύ των μεγάλων ιμπεριαλιστών .

Ξεκινάμε σήμερα από το μέτωπο μεταξύ Σαουδικής Αραβίας και Αμερικής, με τη Σαουδική Αραβία να συνεχίζει τη στρατηγική του "πλημμυρίσματος" της Αμερικής με πετρέλαιο που της στέλνει με τάνκερ, και προκαλεί υπερπροσφορά πετρελαίου (και άρα κατάρρευση τιμών).

Αυτό βέβαια οδηγεί σε χρεωκοπία τους παραγωγούς του shale oil στην Αμερική, εκτός βέβαια και αν η κυβέρνηση αποφασίσει να δώσει μερικά ακόμα φρεσκοτυπωμένα δολάρια [καιι] σε αυτούς, ώστε να τους σώσει.

Ο Τραμπ προφανώς είναι δυσαρεστημένος, και πλέον βλέπουμε ότι και τα δυτικά ΜΜΕ έχουν σταματήσει τις "ιστορίες για αγρίους" περί πολέμου Σαουδικής Αραβίας, και παραδέχονται ότι η Σαουδική Αραβία έχει κηρύξει τον πόλεμο στο shale oil των Αμερικάνων. Άλλωστε, οι απειλές του Τραμπ προς τους Σαουδάραβες δεν αφήνουν περιθώρια παρερμηνείας για το ποιος όντως είναι αυτός που πλήττεται από τη Σαουδική Αραβία...

20M barrels of crude headed to the US in 10 days ... https://t.co/18Y3NYrJqI

— 𝕮𝖍𝖎 🛢️ (@chigrl) April 21, 2020

 Kyle Bass: "The Saudis Are Sending Us A 50 Million Barrel Oil Bomb"

Shipping data showed the more than 20 supertankers - each capable of carrying 2 million barrels of oil - were sailing to key U.S. terminals, especially in the U.S. Gulf. Three separate tankers, also chartered by Saudi Arabia, were currently anchored outside U.S. Gulf ports.

According to Reuters sources, the kingdom had tried to seek storage options for the cargoes from tanker owners when the ships were chartered last month, but many pushed back given booming rates and not wanting tied up vessels.

The result was an outpouring of anger from the increasingly political hedge fund manager, Kyle Bass, who tweeted earlier that "the Saudis and Russians have declared war against US shale energy companies. It seems they weren't happy with American energy independence. Storage full..largest glut in history..Saudis are sending us a 50 million barrel oil bomb. How negative will June crude go?"

The anger at the incoming Saudi "bomb" has spread all the way to Washington, and U.S. officials said in recent days that Washington is considering blocking Saudi shipments of crude oil, or putting tariffs on those shipments, adding to difficulties for the cargoes now on the water.

U.S. senator Ted Cruz said on Twitter on Tuesday: “My message to the Saudis: TURN THE TANKERS THE HELL AROUND.”

Saudi Oil Flotilla Heading to U.S. to Worsen Port Congestion

A total of 43 million barrels of Saudi oil is set to arrive on the U.S. Gulf and West coasts by May 24, according to Rystad Energy. The flotilla -- comprising 28 tankers, including 14 very large crude carriers, or VLCCs -- will join a queue of 76 tankers waiting to unload in U.S. ports as the greatest oil glut in history plays out.

“The congestion at U.S. ports has reached new highs,” Paola Rodriguez-Masiu, Rystad Energy’s senior oil markets analyst, said in a statement. “We find it unlikely that all tankers will be able to unload upon arrival.”

The growing glut of oil have caused futures prices for oil to plunge 75% this year as available storage filled up in Cushing, Oklahoma, the delivery point for West Texas Intermediate futures. If the Saudi tankers can unload, their cargoes will offset almost all of the U.S. production cutbacks from March levels, according to Rystad. That will maintain the high rate of oil in storage, potentially keeping prices low.

Για να δούμε τώρα και την αντίδραση του Τραμπ:


Trump Could Use ‘Nuclear Option’ To Make Saudi Arabia Pay For Oil War

This relationship was established in 1945 between the U.S. President Franklin D. Roosevelt and the Saudi King at the time, Abdulaziz, on board the U.S. Navy cruiser Quincy in the Great Bitter Lake segment of the Suez Canal and has defined the relationship between the two countries ever since. As analysed in depth in my new book on the global oil markets, the deal that was struck between the two men at that time was that the U.S. would receive all of the oil supplies it needed for as long as Saudi Arabia had oil in place, in return for which the U.S. would guarantee the security of the ruling House of Saud. The deal has altered slightly since the rise of the U.S. shale oil industry and Saudi Arabia’s attempt to destroy it from 2014 to 2016 in that the U.S. also expects the House of Saud to ensure that Saudi Arabia not only supplies the U.S. with whatever oil it needs for as long as it can but also that it also allows the U.S. shale industry to continue to function and to grow.  

For the U.S., if this means that Saudi Arabia loses out to U.S. shale producers by keeping oil prices up but losing out on export opportunities to U.S. firms then that is just the price that the House of Saud must pay for the continued protection of the U.S. - politically, economically, and militarily. As U.S. President Donald Trump has made clear whenever he has sensed a lack of understanding on the part of Saudi Arabia for the huge benefit that the U.S. is doing the ruling family: “He [Saudi King Salman] would not last in power for two weeks without the backing of the U.S. military.” Trump has a very good point, as it is fair to say that without U.S. protection, either Israel or Iran and its proxy operatives and supporters would very soon indeed end the rule of the House of Saud. 

Aside from just withdrawing all such support from the Saud family right now, there are other options available to the U.S. as interim measures, although some are more practical than others. Early in the oil price war, Trump stated that “I will do whatever I have to do... to protect... tens of thousands of energy workers and our great companies,” and added that plans to impose tariffs on Saudi Arabia’s oil exports into the U.S. were “certainly a tool in the toolbox.” From a practical volumes perspective, putting tariffs on Saudi oil rather than Russian oil would make sense from two key perspectives. First, the U.S. imports around 95 per cent more oil from Saudi than it does from Russia, so sanctioning Russian oil would have little effect on the U.S.’s supply glut that is overhanging its already-stretched domestic storage facilities. Second, Russia is in much better economic shape than Saudi to handle any shocks to its oil-related streams of revenue, with a budget breakeven oil price of US$40 per barrel of Brent rather than Saudi’s US$84 per barrel point.

Στη Σαουδική Αραβία, οι δικτάτορες που διοικούν τη χώρα και ελέγχουν το πετρέλαιο, συνεχίζουν τα εσωτερικά τους μαχαιρώματα:

Κορωνοϊός: Ο Μοχάμεντ Μπιν Σαλμάν εδραιώνει τη θέση του εν μέσω πανδημίας - Δίχως τέλος οι βασιλικές εκκαθαρίσεις

Τρία ακόμα μέλη της βασιλικής οικογένειας βρίσκονται υπό καθεστώς κράτησης, χωρίς καμία αιτιολογία. Συνελήφθησαν ο αδελφός του βασιλιά Σαλμάν πρίγκιπας Αχμέντ μπιν Αμπντελαζίζ αλ Σαούντ, ο πρίγκιπας και πρώην διάδοχος του θρόνου μέχρι το 2017 Μοχάμεντ μπιν Ναγιέφ και ο μικρότερος αδελφός του πρίγκιπας Ναβάφ μπιν Ναγιέφ. Ένα ακόμα μέλος της βασιλικής οικογένειας και εγγονή του ιδρυτή μονάρχη της χώρας αποκάλυψε ότι κρατείται στη φυλακή με μία από τις κόρες της. Η πριγκίπισσα Μπάσμα μπιντ Σαούντ μπιν Αμπντουλαζίζ αλ Σαούντ εκλιπαρεί άμεσης ιατρικής περίθαλψης.

Δεν πρόκειται για κάτι πρωτάκουστο. Στο παρελθόν, έντεκα πρίγκιπες, τέσσερις εν ενεργεία υπουργοί και δεκάδες πρώην υπουργοί είχαν τεθεί υπό κράτηση από τις αρχές της Σαουδικής Αραβίας, με εντολή του διαδόχου και γιού της τρίτης συζύγου του Βασιλιά, στο πλαίσιο «εκστρατείας εναντίον της διαφθοράς». Όσο, μάλιστα, πληθαίνουν οι φήμες ότι η εύθραυστη υγεία του 84χρονου βασιλιά επιδεινώνεται, κανείς δεν μπορεί να αισθάνεται ασφαλής ανάμεσα στη Βασιλική οικογένεια. Αμερικάνος δημοσιογράφος που παρακολουθεί από κοντά τα τεκταινόμενα στο Παλάτι του Ριάντ, υποστηρίζει ότι οι κινήσεις αυτές σηματοδοτούν την επιστροφή του 35χρονου πρίγκιπα διαδόχου.

Να σημειωθεί επίσης ότι οι χαμηλές τιμές του πετρελαίου έχουν -προφανώς- αντίκτυπο και στην Σαουδική Αραβία, η οποία πλέον έχει έλλειμμα στον προϋπολογισμό της, μιας και τα έσοδα έχουν μειωθεί. Αλλά εντάξει, κάθε πόλεμος έχει απώλειες, και η Σαουδική Αραβία εκτιμά ότι οι απώλειες αυτές αξίζουν τον κόπο, προκειμένου να χτυπήσουν το shale oil των Αμερικάνων. Και μην ξεχνάτε αυτό που λέγαμε από την αρχή της κρίσης, ότι δηλαδή ο #1 πελάτης της Σ. Αραβίας είναι πλέον η Κίνα, όχι οι ΗΠΑ. Έχουν ήδη βρει που θα πουλήσουν το πετρέλαιο τους, και άρα δεν χρειάζονται και τόσο πολύ τις ΗΠΑ, ούτε βέβαια θέλουν να έχουν ανταγωνισμό από το shale oil:

Σαουδική Αραβία: Στα $9,07 δισ. το έλλειμμα στον προϋπολογισμό

Το έλλειμμα στον προϋπολογισμό της Σαουδικής Αραβίας κατά το πρώτο τρίμηνο του 2020 καταγράφηκε στα 34,107 δισεκατομμύρια ριάλ (9,07 δισεκατομμύρια δολάρια), όπως ανακοίνωσε χθες το υπουργείο των Οικονομικών στο Ριάντ. 

Τα συνολικά έσοδα για την ίδια περίοδο καταγράφηκαν στα 192,072 δισεκατομμύρια ριάλ, με ετήσια μείωση 22% σε σύγκριση με την αντίστοιχη περίοδο του 2019, όπως ανέφερε το ίδιο υπουργείο, σε ανακοίνωση στην ηλεκτρονική σελίδα του.

Ας ρίξουμε και μια γρήγορη ματιά στις απώλειες της Αμερικής από τον πόλεμο των Σαουδάραβων - ξεκινάμε από τα επενδυτικά funds των τραπεζών που επενδύουν στο πετρέλαιο, και που προφανώς χρειάζονται "πακέτα σωτηρίας"...


The Third Largest Oil ETN Is Liquidating

Barclays announced that it would "exercise its issuer call option" and redeem in full the "OIL" Crude Oil ETN, which is the third largest oil-related ETF (second if one ignores the UCO which is a 2x levered USO).

FIRST SHALE OIL DOMINO TO FALL: More to Follow

In a stunning news release, Continental Resources, the largest shale producer in the Bakken, is shutting in most of its production in the region.  That is one hell of a lot of output to shut-in as Continental Resources was producing over 200,000 barrels per day in the Bakken at the end of 2019.

Η Οκλαχόμα ζητά να "βαπτιστεί" η πανδημία "θεομηνία" για να στηριχτούν οι πετρελαϊκές εταιρείες

Ο κυβερνήτης της Οκλαχόμας ζήτησε από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ να χαρακτηρίσει "θεομηνία" την πανδημία του νέου κορονοϊού, προκειμένου να βοηθήσει τις πετρελαιοπαραγωγούς πολιτείες να αντιμετωπίσουν τον κορεσμό της αγοράς που είχε ως αποτέλεσμα η τιμή του πετρελαίου να κλείσει κάτω από τα 0 δολάρια το βαρέλι την περασμένη εβδομάδα, για πρώτη φορά στα χρονικά. 

Σχέδιο για τη στήριξη του πετρελαϊκού τομέα ανακοίνωσε ο πρόεδρος Τραμπ

"Δεν θα εγκαταλείψουμε ποτέ τον μεγάλο αμερικανικό κλάδο του πετρελαίου και του φυσικού αερίου", υποσχέθηκε ο Ρεπουμπλικάνος πρόεδρος σε ανάρτησή του στο Twitter. Πρόσθεσε ότι οι υπουργοί Ενέργειας και Οικονομικών ανέλαβαν την αποστολή να διαθέσουν πόρους ώστε "αυτές οι πολύ σημαντικές εταιρείες και οι θέσεις εργασίας να είναι εγγυημένες για μεγάλο χρονικό διάστημα στο μέλλον". 

 ***

Σε άλλες ειδήσεις:

• Trump Threatens New Tariffs on China as U.S. Mulls Retaliatory Action Over Virus
• Shanghai gold boss wants super-sovereign currency for post-crisis times
• Exclusive: Scotiabank to close its metals business - sources
• CMBS Implosion: Unprecedented Surge In New Delinquencies Heralds Commercial Real Estate Disaster 
• $10 Billion Illinois Pension Bailout Request Ignites Controversy 
• ΗΠΑ: Το δημόσιο έλλειμμα θα φτάσει τα 4 τρισ. δολ. το 2020 
• U.S. Fed balance sheet increases to record $6.62 trillion
• Las Vegas Transforms Casino Into Food Bank As Working Poor Line Up For Miles
• Over 40% Of San Diego Residents Turned To Food Banks Last Month
• Tyson Foods Warns "Food Supply Chain Is Breaking" 
• Food Rotting in the Fields But Shortages in the Stores 
• Millions Of Now-Unemployed Americans Are Making More Money Than They Did When Working 
• "They Demand Unemployment" - Biz Owner Shocked At Angry Response When She Tells Staff Their Paychecks Will Resume
• Japan Printer Go Brrr As BOJ Launches Unlimited QE, Expands Corporate Bond Buying
• Γερμανία: Σχέδιο διάσωσης της Lufthansa 9 δισ. ευρώ συμφώνησαν κυβέρνηση και εταιρία 
• Η Ryanair απειλεί με μηνύσεις την Ευρώπη λόγω των κρατικών ενισχύσεων σε (άλλες) εταιρείες
• China's 'Belt And Road' Partners Beg Beijing For Bilateral Bailouts
• Επιτέλους: Καταργείται το φαξ στο Δημόσιο- Μόνο e-mails πλέον
• Γιατροί του ΕΣΥ: Τους χειροκροτούν αλλά τους αφήνουν απλήρωτους 
• Κορονοϊός: Επιπλέον ενίσχυση 9 εκατ. ευρώ στα ΜΜΕ για την καμπάνια ενημέρωσης 
• Eκπαίδευση: Διαγωγή 'κοσμία', 'κοσμιωτάτη' και 'επίμεμπτη' στα απολυτήρια, όπως το 1979
• Έλευση 7.000 εργατών γης από την Αλβανία αναμένουν οι Έλληνες αγρότες
• Περιβαλλοντική πανδημία σπέρνει τώρα ο Κωστής Χατζηδάκης
• Αναβολή της απόφασης για άνοιγμα των σχολείων στη Γερμανία 

21 Απρίλη 2020

Σε συνέχιση και της χθεσινής μας ανάρτησης για τα όσα γίνονται στην αγορά πετρελαίου, θα κάνουμε σήμερα μερικές παρατηρήσεις:

Καταρχήν, πολύς λόγος γίνεται στα διεθνή ΜΜΕ για το θέμα της αποθήκευσης του πετρελαίου – ουσιαστικά, τα δυτικά ΜΜΕ μας λένε ότι «δεν υπάρχει αρκετός αποθηκευτικός χώρος, και γι’ αυτό οι traders προσπαθούν να ξεφορτωθούν το πετρέλαιο που είναι να παραδοθεί άμεσα -  διότι, αν δεν είχες προνοήσει από πριν για να νοικιάσεις αποθηκευτικό χώρο, τώρα θα μείνεις με ένα σωρό πετρέλαιο, που δε θα μπορείς να το αποθηκεύσεις».

Αυτό βέβαια είναι μια αλήθεια – αλλά αυτή η κατάσταση είναι το αποτέλεσμα, και όχι το αίτιο.

Επίσης, δεν ξέρω αν το παρατηρήσατε, αλλά τα ΜΜΕ είναι γεμάτα από αναλύσεις traders, οικονομολόγων, αναλυτών, δημοσιογράφων…αλλά όχι των πετρελαιάδων. Δεν υπάρχει ούτε μισή αράδα σχόλιο από τους Σαουδάραβες, τους Ρώσους, ή τους Αμερικάνους του shale oil! Είναι και αυτό ενδεικτικό του πως «οι σπεκουλαδόροι των αγορών» κυριαρχούν έναντι των παραγωγών…

Τέλος πάντων, όπως είπαμε, το πρόβλημα του αποθηκευτικού χώρου είναι αποτέλεσμα, και όχι αίτιο αυτής της κατάστασης:

1)    Καταρχήν, υπάρχει πολύ μειωμένη ζήτηση για πετρέλαιο, διότι το πετρέλαιο είναι συνδεδεμένο με την παραγωγή πλούτου – από τη στιγμή που τα εργοστάσια, οι επιχειρήσεις και οι μεταφορές έχουν περιοριστεί δραστικά λόγω της καραντίνας, υπάρχει πολύ μειωμένη ζήτηση πετρελαίου.  

2)    Κατά δεύτερον, και παρότι συμφωνήθηκε να γίνει μια μείωση στην παραγωγή πετρελαίου πριν λίγες μέρες, όλο αυτό τον καιρό έχει εξορυχθεί πάρα πολύ πετρέλαιο, και όλες οι αποθήκες και τάνκερ έχουν «φουλάρει».

3)    Οι Αμερικάνοι κάνουν ότι μπορούν για να διασώσουν την παραγωγή shale oil, που «ζορίζεται» λόγω των μειωμένων τιμών, μιας και η εξόρυξη του είναι ακριβή (σε αντίθεση πχ με τη Σ. Αραβία, αλλά και, σε μικρότερο βαθμό, με τη Ρωσία, που μπορούν να βγάζουν πετρέλαιο με μικρότερο κόστος). Επειδή οι Αμερικάνοι δε θέλουν να περιορίσουν το shale oil (διότι οι εταιρείες αυτές θα χρεωκοπήσουν αλλιώς), δίνουν «πακέτα σωτηρίας», και έτσι αυτές οι εταιρείες βγάζουν πετρέλαιο, παρότι δεν υπάρχει ζήτηση, και υπάρχει πολύ μεγάλη προσφορά σε φτηνό πετρέλαιο

4)    Οι Σαουδάραβες αποφάσισαν, σε μία ακόμα κίνηση εναντίον του shale oil, να στείλουν ένα σωρό τάνκερ που είχαν γεμίσει με πετρέλαιο στην Αμερική, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί και να οξυνθεί το πρόβλημα του αποθηκευτικού χώρου, και η τιμή του πετρελαίου να «κρασάρει» κάτω από το μηδέν. Εδώ και ένα απόσπασμα από το άρθρο που είχαμε δώσει και χθες ως λινκ, μιας και είναι από τα λίγα άρθρα που βρήκαμε που περιείχε και μια δήλωση ενός παραγωγού shale oil, αντί να παρουσιάζει μόνο την οπτική γωνία των χρηματιστών. Για δείτε λοιπόν τι έλεγε ο παραγωγός αυτός, λίγο πριν «κρασάρει» η τιμή του πετρελαίου:

In a strategic move to maximize pain for the US shale oil drillers, and wipe out as many as it can, Saudi Arabia has sent a flotilla of 20 tankers carrying a combined 40 million barrels of Saudi crude oil to the US Gulf Coast to flood the US market that is already flooded with oil. The tankers are carrying about seven times as much crude as the Gulf Coast took from Saudi Aribia per month in 2019, when there was still strong demand for crude oil in the US.

These tankers with Saudi oil, which were loaded in March and early April, are plodding toward the US and are expected to arrive in Texas and Louisiana in May.

US crude oil inventories soared by 19.2 million barrels last week, from the prior week, to 504 million barrels, according to the Energy Department, and is expected to keep soaring – and now come the 40 million barrels of Saudi oil on top of it.

“This is the American energy producers’ Pearl Harbor. We know the ships are coming in, and yet nobody is doing anything about it,” Kirk Edwards, president of West Texas oil company Latigo Petroleum LLC, told the Wall Street Journal. “Every barrel they’re bringing in on those ships backs out a barrel of oil produced here in the Permian Basin.”

Σε πιο φρέσκα (σημερινά) νέα,  διαβάζουμε καταρχήν…τα προφανή: Δείτε πχ αυτό το άρθρο του CNN, που αναφέρει ότι με τις τιμές του πετρελαίου τόσο χαμηλά (εντάξει, δε θα μείνουν για πολύ αρνητικές, αλλά πάντως θα είναι χαμηλές), πολλές από τις εταιρείες shale oil θα χρεωκοπήσουν (φυσικά, αυτό δε γίνει – οι ΗΠΑ θα τυπώσουν κι άλλα δολάρια και θα τα δώσουν ως «πακέτα σωτηρίας»).

Πιο μεγάλο ενδιαφέρον έχει η δήλωση του Τραμπ ότι σκέφτεται να αγοράσει πετρέλαιο και να το προσθέσει στα «στρατηγικά αποθέματα» των ΗΠΑ. Τα στρατηγικά αποθέματα κάθε χώρας χρησιμοποιούνται για έκτακτες καταστάσεις, και ουσιαστικά ο Τραμπ προσπαθεί με αυτόν τον τρόπο να δώσει λύση στο πρόβλημα της έλλειψης αποθηκευτικού χώρου: Αυτό δηλαδή που λέει είναι ότι «εφόσον οι Σαουδάραβες πλημμυρίζουν την αγορά με φτηνό πετρέλαιο (που αυτοί το αντέχουν, σε αντίθεση με εμάς που χρειαζόμαστε ακριβές τιμές), τότε θα αγοράσουμε αυτό το φτηνό πετρέλαιο, και θα το αποθηκεύσουμε στις κρατικές αποθήκες».

Με αυτόν τον τρόπο, οι ΗΠΑ καλύπτουν και την «υπερπροσφορά πετρελαίου», ώστε να μην κρασάρει εντελώς. Και όχι μόνο αυτό βέβαια, αλλά ο Τραμπ απειλεί ότι θα βάλει περιορισμούς, δασμούς κτλ στο εισαγόμενο πετρέλαιο της Σ. Αραβίας, φωτογραφίζοντας έτσι ότι το πετρέλαιο που σκέφτεται να αγοράσει θα προέρχεται αποκλειστικά και μόνο από το εγχώριο shale oil, ώστε να προστατεύσει [και] με αυτόν τον τρόπο τους εγχώριους παραγωγούς.

Βέβαια, επειδή τα στρατηγικά αποθέματα της κάθε χώρας είναι ζήτημα «εθνικής ασφάλειας», πιθανότατα να υπάρχουν περιορισμοί, και να χρειάζεται διαβούλευση με το Κογκρέσο, τη Γερουσία, κτλ, αλλά εντάξει, ο Τραμπ δεν πολυνοιάζεται για αυτά, οπότε θα δούμε τι ακριβώς θα γίνει.

Τέλος, σε μία ακόμα ένδειξη-απόδειξη ότι η Αμερική πλέον έχει υποχωρήσει από τη θέση της παγκόσμιας υπερδύναμης, που «ηγείται ολόκληρου του δυτικού κόσμου», ο Τραμπ ανακοίνωσε ότι αναστέλλει προσωρινά τη μετανάστευση προς τις ΗΠΑ, ενώ παράλληλα δήλωσε και ότι: «Αυτή η πανδημία επιβεβαίωσε τη σημασία της διατήρησης ζωτικών αλυσίδων εφοδιασμού στη χώρα. Δεν μπορούμε να αναθέσουμε την ανεξαρτησία μας. Δεν μπορούμε να βασιστούμε σε ξένα έθνη».

Γενικά βέβαια, πλέον ισχύει το « ο καθένας μόνος του», καθώς οι ιμπεριαλιστές χωρίζεται σε δύο μεγάλα μπλοκ, με ΗΠΑ και Ρωσοκινέζους να μάχονται, και τη Γερμανία(Ευρώπη) με τη Σ. Αραβία να ανήκουν παραδοσιακά στην πλευρά των ΗΠΑ, αλλά να έλκονται ολοένα και πιο πολύ από τους Ρωσοκινέζους, διότι εκεί είναι τα συμφέροντα τους πλέον. Θα προσπαθήσουμε όμως να αναλύσουμε, αν προλάβουμε, σε ξεχωριστή ανάρτηση το τι σημαίνει αυτή η δήλωση του Τραμπ.