Tuesday, May 7, 2013

Επανάληψη: Για την αριστερά και το "μεταναστευτικό", με αφορμή τα σχόλια της Κικής Δημουλά

"Εγώ είμαι πνευματικός άνθρωπος, πηγαίνω και σε εκδήλωση των Atenistas, φανταστείτε για τι φοβερή πνευματικότητα μιλάμε"

Για ακόμα μία φορά, αποδεικνύεται ότι η χρεωκοπία δεν είναι μόνο οικονομική, είναι και πολιτική, είναι και κοινωνική, είναι και ιδεολογική:

Μέσα στο γενικότερο πισωγύρισμα σε "σκοτεινές" εποχές, είχαμε σήμερα μία ακόμα εκπρόσωπο από τον λεγόμενο "πνευματικό κόσμο" της αστικής κοινωνίας να δείχνει το πόσο σαπισμένος είναι.

Η ποιήτρια Κική Δημουλά είχε λίγα χρόνια υπογράψει μαζί  με άλλες τέτοιες σαπισμένες "προσωπικότητες των τεχνών και των γραμμάτων" (πχ Σαββόπουλος, κτλ) κείμενο στο οποίο ζητούσε από την άρχουσα τάξη της χώρας να "τολμήσει" μια συγκυβέρνηση που θα βρει μια "λύση" μαζί με τους "Ευρωπαίους εταίρους μας". Εδώ ένα σχετικό κομμάτι από το κείμενο:
Απευθύνουμε έκκληση σε όλες τις πολιτικές δυνάμεις του τόπου, σε όποια θέση και αν βρίσκονται: στον πρωθυπουργό, την κυβέρνηση και τους βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος, αλλά και τον αρχηγό και τους βουλευτές της αξιωματικής αντιπολίτευσης και τους αρχηγούς και τους βουλευτές των άλλων κομμάτων.

Τους καλούμε όλους να αλλάξουν νοοτροπία, να παραμερίσουν τις ιδιοτέλειες, τις προσχηματικές αντιμαχίες, εσωκομματικές και εξωκομματικές, τους υπολογισμούς,τους συμψηφισμούς, καθώς και τις αγκυλωμένες στο παρελθόν ιδεολογικές και πολιτικές περιχαρακώσεις και να αναλάβουν επιτέλους στο ακέραιο τις ευθύνες τους.

Τους ζητούμε να μιλήσουν με ειλικρίνεια στους έλληνες πολίτες για τους κινδύνους που απειλούν τη χώρα, για τον αγώνα και τις θυσίες που απαιτεί η σωτηρία και η ανάκτηση της αξιοπρέπειάς της, και να εργαστούν σκληρά και συστηματικά για τη νέα στροφή. Ο τόπος χρειάζεται μια ηγεσία ευθύνης και εθνικής ανασυγκρότησης που, σε συνεργασία με τους ευρωπαίους εταίρους μας, θα κάνει τα απαραίτητα για τη σωτηρία.
Η Κική Δημουλά λοιπόν θα έπρεπε να είναι αρκετά ευχαριστημένη, μιας και η ευχή της βγήκε αληθινή, και όντως πλέον έχουμε μια "συγκυβέρνηση ευθύνης" που, μαζί με την Τρόικα, κάνουν τα "απαραίτητα για τη σωτηρία". Όχι όμως, η ηρωική αυτή ποιήτρια ΔΕΝ είναι ευχαριστημένη, είναι τελειομανής φαίνεται και θέλει να κάνει και άλλες διορθώσεις και παρεμβάσεις:


Τώρα λοιπόν γκρινιάζει για τους "κακούς μετανάστες", και παίρνει εννοείται και τα εύσημα από τη Χρυσή Αυγή:

Κική Δημουλά: "Δεν αντέχω τους μετανάστες στην Κυψέλη. Πιάνουν όλα τα παγκάκια"
Τον γύρο του διαδικτύου κάνουν ρατσιστικές δηλώσεις που φέρεται να έκανε η ποιήτρια Κική Δημουλά σε εκδήλωση των Atenistas στην Κυψέλη.

Το θέμα ανέδειξε η "Εφημερίδα των Συντακτών" μέσω άρθρου της Αννας Δαμιανίδη στη στήλη της «Τρίτη Ματιά».

 Η δημοσιογράφος κάνει λόγο για ρατσιστικό παραλήρημα της ποιήτριας.

Στο κείμενο μεταξύ άλλων γράφει:

 «Στο τέλος της περιήγησης στην αυλή του σχολείου περιμέναμε ν' ακούσουμε κάτι ωραίο και αξέχαστο από τα χείλη πνευματικών ανθρώπων. Και τι είπε η ποιήτρια; Ότι δεν αντέχει τους μετανάστες στην Κυψέλη, τόσοι πολλοί που είναι, πιάνουν και τα παγκάκια, δεν βρίσκεις να καθίσεις στην πλατεία, άσε που κλέβουν και φοβάται να βγει από το σπίτι της, α-πα-πα! χάλια. Εντάξει δεν χρειαζόταν να είσαι διακεκριμένη ποιήτρια για να πεις τέτοια. Τα λένε κάθε μέρα γριές στο τρόλεϊ για να πιάσουν κουβέντα. Κι ούτε καν όλες, κάμποσες έχουν καταλάβει ότι δεν μπορείς να γενικεύεις έτσι και συγκρατούνται».

 Και συνεχίζει παρακάτω: «Η ποιήτρια επιβεβαίωσε ότι στην Ελλάδα η μπαναλιτέ του ξενοφοβικού λόγου δεν γνωρίζει σύνορα, ταξικά και άλλα. Με άνεση μπορείς να γενικεύεις, να βγάζεις το ρατσισμό σου χωρίς άγχος, ακόμα και δημόσια, ακόμα και σε πρωτοποριακές συναντήσεις γνωριμίας με το χώρο και τους γείτονες. Αλίμονο, τι είναι η πολιτική ορθότης για μια ποιήτρια που έφτασε στην κορυφή; Ξενέρωτες αμερικανιές».

Η Κική Δημουλά είναι Ελληνίδα ποιήτρια και τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών στην έδρα της ποίησης, έχει εκδώσει πολλές ποιητικές συλλογές και πεζά κείμενα και έχει τιμηθεί με τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος της Τιμής από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κωστή Στεφανόπουλο.
Η Κική Δημουλά προσπάθησε μετά να ανασκευάσει κάπως τις δηλώσεις της (δείτε εδώ), αλλά μάλλον είναι λίγο "αργά για δάκρυα".

Θα μπορούσαμε να πούμε πολλά ακόμα, αλλά παρόλα αυτά, εγώ θα πω ότι πέρα από την αθλιότητα της Κικής Δημουλά, δε μου άρεσε ούτε το στιλ της "Εφημερίδας των Συντακτών", που την αντιμετωπίζει με το γνωστό πλέον "υπεράνω" στιλ της "ροζ αριστεράς που υπερασπίζεται τους μετανάστες".

Εγώ (για μια ακόμα φορά) διαχωρίζω τη θέση μου από αυτή την αριστερά, τονίζοντας ότι ΔΕΝ υπερασπίζομαι κανέναν μετανάστη, και ούτε και κανέναν ντόπιο.
Υπερασπίζομαι, όσο μπορώ τουλάχιστον, τον εργάτη (ντόπιο η ξένο).

Για να μην τα ξαναγράφω, σας προτείνω να διαβάσετε ένα παλιότερο άρθρο που έγραψα με αφορμή τα πρόσφατα γεγονότα στη Μανωλάδα. Πιστεύω ότι αν η αριστερά σκεφτεί λίγο παραπάνω το συγκεκριμένο θέμα, ίσως να καταλάβει γιατί πχ ο ρατσιστικός λόγος κερδίζει έδαφος, τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς (πχ στην Αγγλία ανέβηκε ο Farage, στην Γαλλία η Λε Πεν, κτλ), ενώ η "ροζ" αριστερά που υπερασπίζεται το "μετανάστη" (άσχετα με το αν αυτός ο μετανάστης είναι προλετάριος ή λούμπεν προλετάριος) έχει βαλτώσει.

Μπορεί να με βρίζετε τώρα από μέσα σας, γιατί χαλάω τη "μόστρα" και την "ομοψυχία" της αριστεράς, αλλά θεωρώ το θέμα σημαντικό, και επιμένω να διαβάσετε τουλάχιστον αυτό το άρθρο, μπας και κάποιοι από εσάς, που ανήκετε σε μία από τις τόσες και τόσες οργανώσεις της αριστεράς, κάνετε καμιά ερώτηση στην οργάνωση σας για κάτι "λούμπεν προλετάριους" (ζητιάνους, μικροκακοποιούς, κτλ) που κάποτε ανέφερε ο Μαρξ, διαχωρίζοντας τους ως τάξη από τους εργάτες, και προσαρμόσετε ανάλογα τη σκέψη και την στρατηγική της αριστεράς απέναντι στο θέμα.